 |
patari.org Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
|
| Ανασκόπηση Θέματος |
|
 |
| απελάτης |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Οκτ 15, 2009 11:37 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
Μήτρα του ιστορικού φασισμού δεν θα μπορούσε να είναι και δεν υπήρξε η ακροδεξιά. Τουναντίον ήταν το επιτυχές πείραμα στελεχών της Αριστεράς που πρόδωσαν και άλλαξαν στρατόπεδο. Αυτό είναι γνωστό αλλά φαίνεται να το ξεχνάμε. Έχει μεγάλη σημασία αν θέλουμε να κατανοήσουμε την φύση του φασιστικού φαινομένου αλλά και τον ρόλο ορισμένων μικροαστών εξωμοτών της Αριστεράς τότε και σήμερα.
Ο ιδρυτής του φασισμού Μουσολίνι, μεγάλωσε σε οικογένεια επαναστατών σοσιαλιστών. Ο ίδιος υπήρξε ένας ασυνήθιστα δραστήριος επαναστάτης σοσιαλιστής, φλογερός πολέμιος του Πρώτου ιμπεριαλιστικού πόλεμου, οργανωτής και ρήτορας, αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Αβάντι», κεντρικού οργάνου του ιταλικού σοσιαλιστικού κόμματος, ηγετικό στέλεχος στην κεντρική του επιτροπή, πλάι στην ονομαστή ρωσίδα επαναστάτρια Αλεξάνδρα Μπαλαβάνοβα.
Σε κάποια φάση της ταραχώδους σταδιοδρομίας του, έκανε ξαφνική στροφή 180 μοιρών, μάλλον με την «βοήθεια» των αγγλο-γαλλικών μυστικών υπηρεσιών, που ήθελαν να σύρουν την Ιταλία στον πόλεμο στο πλευρό της Αντάντ. Βρέθηκε ξαφνικά (παρότι πάμπτωχος) ιδιοκτήτης της εφημερίδας «Πόπολο ντ’ Ιτάλια» και διαχειριστής τεράστιων ποσών, απαραίτητων για την οργάνωση του φασιστικού κόμματος.
Ο Μουσολίνι μετέβαλε πολλά απ’ τα ιδεολογήματα της Αριστεράς σε απατηλό περιτύλιγμα ενός αντιδραστικού περιεχόμενου. Έσπειρε σύγχυση στην Αριστερά και κινητοποίησε ορδές κατεστραμμένων μικροαστών ενάντια στο μεταπολεμικό κίνημα της εργατικής τάξης. Όταν πείρε την εξουσία, μετά την περίφημη πορεία στην Ρώμη, υπέταξε όλες τις άλλες τάξεις στις ανάγκες των μεγαλοαστών.
Τα φάσσιο που στα ελληνικά θα τα μεταφράζαμε «δέσμες» ή «ενώσεις» προσώπων δεν κήρυξαν φανερά πόλεμο στον σοσιαλισμό, αλλά στην «διστακτικότητα» και τον «ρεφορμισμό» του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Κάτω απ’ τον τίτλο του Πόπολο ντ’ Ιτάλια υπήρχε ο υπότιτλος «Καθημερινή Σοσιαλιστική Εφημερίδα». Προπαγάνδιζε την ανακήρυξη της Ιταλίας σε «Κοινωνική Δημοκρατία» και στην πρώτη σελίδα υπήρχε το απόφθεγμα του Μπλανκί: «Όποιος κρατάει τα κουμπούρια έχει και το ψωμί».
Χάρη σ’ αυτή την σοσιαλ-δημαγωγία που χαρακτήριζε και το ίδιο το φασιστικό πρόγραμμα, ο ηγέτης του ΚΚΙ Παλμίρο Τολιάτι δεν δίσταζε ακόμα και τον Αύγουστο του 1936 να κάνει έκκληση στους «φασίστες της παλιάς φρουράς» και στους «φασίστες νεολαίους» να αγωνιστούν από κοινού με τους κομμουνιστές «για την εκπλήρωση του φασιστικού προγράμματος» του 1919!
Όπως η ιατρική, σαν επιστήμη -έγραφε ο Τρότσκι- δίνει όχι μόνο την δυνατότητα να θεραπευτεί ένας άρρωστος, μα και την δυνατότητα να σταλεί ένας υγιής άνθρωπος, απ’ τον συντομότερο δρόμο, «εν τόπο χλοερό», έτσι και η επιστημονική ανάλυση των ταξικών σχέσεων, που προορίζονταν από τον εφευρέτη της για την κινητοποίηση του προλεταριάτου, επέτρεψε στον Μουσολίνι, όταν πέρασε στο αντίπαλο στρατόπεδο να κινητοποιήσει τις ενδιάμεσες τάξεις ενάντια στο προλεταριάτο. Ό Χίτλερ έκανε την ίδια δουλειά μεταφράζοντας στην γλώσσα του γερμανικού μυστικισμού την ιδεολογία του φασισμού».
Η φασιστική δικτατορία ήταν η μορφή πολιτικής εξουσίας στην οποία κατέφυγε η οικονομική ολιγαρχία, στην Ιταλία και την Γερμανία, για να αντιμετωπίσει την οικονομική και πολιτική κρίση στα χρόνια του μεσοπολέμου και να προετοιμασθεί για ένα νέο πόλεμο. Δεν επρόκειτο όμως για εθνική ιδιομορφία αλλά για γενική τάση της καπιταλιστικής εξουσίας, στην εποχή της ιμπεριαλιστικής παρακμής.
Η προπαγάνδα του συμμαχικού ιμπεριαλισμού (συνεπικουρούμενη απ’ τον διεθνή σταλινισμό) χρησιμοποίησε όλα τα μέσα μαζικής εξαπάτησης, (μεταξύ των οποίων το νέο του απόκτημα, την χολιγουντιανή βιομηχανία των ψευδαισθήσεων), για να δημιουργήσει στην παγκόσμια κοινή γνώμη την απατηλή εντύπωση ότι ο Β´ παγκόσμιος πόλεμος ήταν μια αναμέτρηση ανάμεσα στην δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό, ανάμεσα στο ανθρωπισμό και τον ρατσισμό, (τα τελευταία χρόνια κοντά στον ρατσισμό προστέθηκε και ο εθνικισμός). Στην πραγματικότητα ήταν ένας αγώνας μεταξύ διεκδικητών της παγκόσμιας αυτοκρατορίας. |
|
 |
| παρκομετροφάγος |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Οκτ 15, 2009 7:52 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
| Παράθεση: | | Για τους Βρετανούς, προφανώς, η στρατολόγηση του Μουσολίνι ήταν μία καλή επένδυση. Τότε, ως 34χρονος δημοσιογράφος, ο Μουσολίνι έκανε ό, τι μπορούσε ώστε η Ιταλία να εξακολουθήσει να πολεμά στο πλευρό των συμμάχων στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δημοσίευε πύρινα προπαγανδιστικά άρθρα στην εφημερίδα του Il Popolo d’ Italia. Μάλιστα, ήταν πρόθυμος να «πείσει», με όχι και τόσο ήπια μέσα, τους ειρηνιστές να μένουν στα σπίτια τους και να μη συμμετέχουν σε διαδηλώσεις. |
| Παράθεση: | | Ο ιστορικός του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ Πίτερ Μάρτλαντ επισημαίνει ότι η λιγότερο αξιόπιστη σύμμαχος της Βρετανίας εκείνη την περίοδο ήταν η Ιταλία, ιδιαίτερα μετά την απόσυρση της Ρωσίας από τον πόλεμο. Ο Μουσολίνι αμειβόταν με εκατό στερλίνες εβδομαδιαίως επί τουλάχιστον έναν χρόνο, για να δημοσιεύει τα άρθρα του με τα οποία τασσόταν υπέρ της συνέχισης του πολέμου. Σύμφωνα με τους γνώστες, εκατό βρετανικές λίρες εκείνης της εποχής αναλογούν σε περίπου έξι χιλιάδες σημερινές στερλίνες. Ο σερ Σάμουελ έχει κάνει αναφορές στη στρατολόγηση του Μουσολίνι στα απομνημονεύματά του το 1954. |
| Παράθεση: | | Μάλιστα, όπως αποκαλύπτεται, ο Μουσολίνι είχε πει στον σερ Σάμουελ ότι επρόκειτο να στείλει τους μελανοχίτωνές του να ξυλοκοπήσουν τους διαδηλωτές που διαδήλωναν υπέρ της ειρήνης στο Μιλάνο. |
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_100085_15/10/2009_333441
όντως μας θυμίζει τη σημερινή κατάσταση,
με τη διαφορά ότι οι μελανοχιτώνες έχουν φορέσει τη φορεσιά του αναρχικού,
του αριστεριστή και του κομουνιστή για τις επιθέσεις εναντίον του λαού
και υποστηρίζονται από τις δυνάμεις των ΜΑΤ,
(τους οποίους έχουν το θράσος να καταγγέλλουν κι από πάνω)
και υποψιάζομαι ότι επιδοτούνται με τη μορφή της εργολαβίας ή από τα μυστικά κονδύλια των υπουργείων... |
|
 |
| Επισκέπτης |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Οκτ 15, 2009 7:01 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
Τους έχει γράψει το ρεσάλτο
Φυσικά και το απείλησαν, τότε με μηνύσεις…
αλλά έμειναν στις απειλές. |
|
 |
| ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ |
Δημοσιεύθηκε: Πεμ Οκτ 15, 2009 4:42 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
[quote:5d2c66a3cf="Anonymous"]Και η κύρια δουλειά του, ήταν να αρθρογραφεί υπέρ του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, καθώς έκανε και αναλύσεις για τα πλεονεκτήματα από τη συνέχιση του πολέμου.
Δηλαδή πληρωνόταν για να αρθρογραφεί υπέρ των αποφάσεων της τότε νέας τάξης.
Με άλλα λόγια προωθούσε τα συμφέροντα των πολυεθνικών!!!
Γνωρίζετε πότε είδαμε παρόμοια κατάσταση;
Οι έντεκα δημοσιογράφοι, που τα ονόματά τους βρέθηκαν σε λίστα στα σκουπίδια του υπουργείου εξωτερικών, μαζί με τις αμοιβές τους…
Αρθρογραφούσαν υπέρ του πολέμου του Κόσσοβου, της Βοσνίας και υπέρ της λαθρομετανάστευσης. |
γραψε ποιοι ειναι.
τζημας-θεοδωρακης κλπ?
θα μας πειραξει κανεις? |
|