[Γαβριάς.]

Κάθε φορά που σε οποιαδήποτε χώρα διασαλεύεται το κοινωνικο-πολιτικό καθεστώς, έρχεται στην επιφάνεια με κάποια οξύτητα και το εβραϊκό ζήτημα. Αυτά είναι τα λόγια με τα οποία αρχίζει την εισαγωγή του ο Α. Μπεναρόγια, προλογίζοντας την πρώτη ελληνική έκδοση του πρώτου έργου που έγραψε ο νεαρότατος Μαρξ: "Για το εβραϊκό ζήτημα".
Κύρια επιδίωξη του Μπεναρόγια στον πρόλογό του που ανάγεται στα 1930, δεν ήταν να αμβλύνει νοήματα και συμπεράσματα αλλά να προστατέψει το Μαρξ από την "αντισημιτική" κατηγορία, κάτι που ήδη είχαν προλάβει να τού προσάψουν στην Ευρώπη οι μετριοπαθείς δημοκράτες ανάμεσα σε άλλες μομφές.
Το εβραϊκό ζήτημα, δηλαδή η ιστορική ανάγκη της χειραφέτησης των εβραίων είχε προλάβει από μια σχετικά φιλοπρόοδη σκοπιά να τα θίξει λίγο πριν το μέσον του 19ου αιώνα ο γερμανός διανοούμενος Μπρούνο Μπάουερ. Έτσι ο Μαρξ, διαφωνώντας με την ιδεαλιστική, μη κοινωνιολογική προσέγγιση του προηγούμενου και χωρίς ωστόσο να έχει κι ο ίδιος προλάβει να κατασταλάξει στην κοσμοθεωρία που αργότερα θα ονομαζότανε "Μαρξισμός", αναγκάστηκε να απαντήσει και μάλιστα με τίτλο που να παραπέμπει ευθέως σε εκείνον του έργου του Μπάουερ που ήταν επίσης εύγλωττος, "το εβραϊκό ζήτημα".

Με σκληρή και παρακινδυνευμένη γλώσσα, η συλλογιστική αφετηρία του Μαρξ είναι απαράλλαχτη η καθιερωμένη λαϊκή αντίληψη στα χριστιανικά έθνη και μετέπειτα κράτη, ότι "ο θεός του εβραίου είναι τα αργύρια".
"Ποιό είναι το κοσμικό φόντο του ιουδαϊσμού;" ρωτά ο ίδιος ο Μαρξ, για να απαντήσει αμέσως: "Η πρακτική ανάγκη, η προσωπική ωφέλεια". "Ποιά είναι η εγκόσμια λατρεία του εβραίου; Το εμπόριο. Ποιός ο γήινος θεός του; Το χρήμα."
Και συνεχίζει:
"Έ, λοιπόν, αν μπορούσε (ο εβραίος) να χειραφετηθεί απ' την εμπορική συναλλαγή κι απ' το χρήμα (σημείωση δική μου, όχι εβραϊκές εφευρέσεις), συνεπώς απ' τον πραγματικό(!) και πρακτικό ιουδαϊσμό, (τότε αυτομάτως θα σήμαινε ότι) θα είχε (ήδη) χειραφετηθεί (και) η ίδια η σημερινή εποχή".


Δυστυχώς η διαπίστωση του Μπεναρόγια αποδεικνύεται μέσα στις σημερινές συνθήκες εντυπωσιακά διαχρονική. Και σήμερα που ο κλονισμός είναι συθέμελος και οικουμενικός λόγω της ασφυκτικής παγκοσμιότητας των οικονομικών μεγεθών και συσχετίσεων, στο περιθώριο της σκέψης το εβραϊκό ζήτημα εξακολουθεί να ασκεί τον ίδιο συσκοτιστικό ρόλο τον οποίο πολέμησε κι ο "αντισημίτης" Μαρξ.
Η συναλλαγή και το χρήμα είναι, μάλλον κατά τα φαινόμενα, η "θρησκεία" του εβραίου αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι παρά η φυλακή μέσα στην οποία τον οδήγησε η "πρακτική ανάγκη". Κι όχι τόσο αυτή που προκύπτει από την "προσωπική ωφέλεια" αλλά από την επιβίωση για αιώνες στο περιθώριο των χριστιανικών κοινωνιών. Κοινωνιών που καταδικάζουν τον τόκο και αρνούνται να αφομοιώσουν ένα "αντίχριστο" έθνος το οποίο αμοιβαία κι εκείνο αρνείται να αφομοιωθεί. Συνθήκες συνεπώς που ιστορικά οδηγούν τον εβραίο στη βιοποριστική λύση του τόκου.

Με απλά λόγια για όσα κατηγορούνται οι εβραίοι, "δικαίως ή αδίκως", δεν είναι μεθοδεύσεις της φυλής τους αλλά αποτελέσματα της απουσίας χειραφέτησης, κοινωνικής χειραφέτησης σε όλο το ανθρώπινο γένος. Χειραφέτηση από το χρήμα, από την Αγορά, από την κυριαρχία του εμπορίου. Την κυριαρχία του χρήματος.
Ακόμη κι αν οι εβραίοι υποθέσουμε ότι "αποκλειστικά πρώτευσαν" σε όλα αυτά, αυτοί και μόνο αυτοί, τόσο πολύ ώστε να τα "ιδιοποιηθούν" έως και στο βαθμό του κοινωνικού στερεοτύπου, είναι το αποτέλεσμα ενός "αγώνα δρόμου" σε ένα κοινωνικο-οικονομικό πεδίο όπου κι αν οι εβραίοι τύχαινε να απουσιάζουν κάποια άλλη ομάδα, συγκροτημένη σε οποιαδήποτε συνεκτική και πρωτίστως συμφεροντολογική βάση, θα έπαιρνε τη θέση τους.
Η εξήγηση λοιπόν της δυστυχίας και του ζόφου, είτε ανακύπτουν σε μια κοινωνία είτε σε όλη την Υφήλιο, δεν είναι οι εβραίοι ή και οποιοσδήποτε άλλος θα μπορούσε να τους αντικαταστήσει στον ιστορικά στερεοτυπικό ρόλο τους, αλλά το πρόβλημα στην πηγή του. Που είναι το ίδιο το χρήμα κι η αγορά, δηλαδή παράγοντες που ανέκαθεν υπήρχαν και υφίστανται ανεξαρτήτως ιουδαϊσμού...

[από Σ.Ο.]

Τα χαζά παιδάκια που λένε σαχλαμάρες δεν πρέπει να μπαίνουν με τους μεγάλους σ' αυτό το φόρουμ. Καλύτερα να πηγαίνουν κατευθείαν στην παιδική χαρά για τραμπάλα.

[Γαβριάς.]

Σιωνιστές υπέρ της εξόντωσης εβραίων:

Διαδηλώσεις κατά της άγριας λιτότητας στο Ισραήλ