[Μεταλληνός]

Η κατάσταση που υπάρχει αυτή την στιγμή στην Γαλλία, είναι το προοίμιο της κατάστασης που πρόκειται να υπάρξει σε σύντομο χρονικό διάστημα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι ανεγκέφαλοι Ευρωπαίοι ηγέτες, πίστεψαν (και μάλλον ακόμα το πιστεύουν) πως με τον άκρατο αντιρωσισμό τους, και την καθημερινή προπαγάνδα τους με όπλο τα αξιοθρήνητα ΜΜΕ τους, θα συνεχίσουν απρόσκοπτα να βρίσκονται αιωνίως στον ...θρόνο τους....

Και τώρα που ο κόσμος βγήκε στους δρόμους (προς το παρόν στην Γαλλία μόνο) δεν πιστεύουν στα...μάτια τους. Η ανεξέλεγκτη οικονομική κρίση με τον αχαλίνωτο όπως είναι φυσικό άλλωστε πληθωρισμό να καλπάζει ακάθεκτος σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες πρόκειται να γίνει ο νεκροθάφτης τους. Και ας μην έχει δημιουργηθεί ακόμα κάποια οργανωμένη επαναστατική δύναμη. Η μαζική μαχητική κάθοδος του κόσμου στους δρόμους (σε κάθε χώρα,) θα δημιουργήσει και αυτό το τόσο αναγκαίο για τον βηματισμό της ιστορίας εργαλείο...

Όλες οι αστικές κυβερνήσεις (και του Κούλη συμπεριλαμβανόμενου φυσικά) συνηθίζουν να χρησιμοποιούν την οικονομική κρίσι, τον πληθωρισμό, σαν δικαιολογία. Τί να κάνουμε - λένε - η κρίση και ο πληθωρισμός είναι φαινόμενα εισαγόμενα. Και για να την αντιμετωπίσουν παίρνουν (αυστηρά κι' όλας) τα λεγόμενα μέτρα λιτότητας. Τέτοιου είδους μέτρα επιχείρησε να περάσει η κυβέρνηση Μπαϊρού στην Γαλλία, μία προσπάθεια που θα την συνεχίσει προφανώς και ο νεοδιορισμένος Λεκορνί. Κάτι που σημαίνει πως πιθανόν η Γαλλία να προσφύγει σύντομα σε βουλευτικές εκλογές, και αυτό στην καλύτερη περίπτωση, επειδή υπάρχει και η πιθανότητα να αναγκαστεί να προχωρήσει και σε Προεδρικές. Και όλα αυτά μέσα σε μία τεταμένη ατμόσφαιρα, και με τον κόσμο να βρίσκεται στους δρόμους....

Το ίδιο ακριβώς, κάνει και ο Κούλης. Ο οποίος συνεχίζει να κυβερνά μέσα σε καθεστώς ακήρυχτου επίσημα μνημονίου, με αποτέλεσμα η δημοσιονομική πολιτική της χώρας να εξαρτάται καθημερινά από τα πολιτικά καθάρματα της Κομισιόν..

Ωστόσο όταν το μαχαίρι φτάσει στο κόκκαλο, όταν δηλαδή φτάσει στο σημείο οι κυβερνώντες να μην μπορούν πλέον να κυβερνήσουν όπως πριν (π.χ Γαλλία) και οι λαοί να μην μπορούν πλέον να τους ανεχθούν άλλο πάνω στο σβέρκο τους, τα "επιχειρήματα" του τύπου "εισαγόμενος πληθωρισμός" δεν μπορούν να σταθούν. Η πολιτική κρίση οξύνεται και γίνεται ανάλογη με το επίπεδο της οικονομικής. Και τότε είναι που ανοίγει ο ασκός του Αιόλου, και προς αυτή την κατεύθυνση βαδίζει ολοταχώς η Ευρωπαϊκή Ήπειρος στο σύνολό της