| Επισκέπτης |
 Δημοσιεύθηκε: Δευ Νοέ 29, 2010 6:12 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
Έχει μετατραπεί το ευρώ σε ʽμηχανή χρεοκοπίαςʼ;
usflagΜία στρατηγική κίνηση που έκανε ο Μέγας Αλέξανδρος προκειμένου να διασφαλίσει την οικονομική και όχι μόνο την εδαφική κατάκτηση του κόσμου ήταν να δημιουργήσει την πρώτη διεθνή νομισματική ενοποίηση καθιερώνοντας σε μεγάλο βαθμό τη χρήση ενός νομίσματος σε όλες τις χώρες που είχε κατακτήσει, με το νομισματικό έλεγχο να αναλαμβάνεται από τη μητρόπολη. Στην πορεία της ιστορίας και μέχρι σήμερα κάθε αυτοκρατορία επέβαλλε στους κατακτημένους λαούς το δικό της νόμισμα και ασκούσε η ίδια τον έλεγχο της νομισματικής πολιτικής.
Με τις ΗΠΑ να αποτελούν την τελευταία παγκόσμια οικονομική αυτοκρατορία το διεθνές νόμισμα στη μοντέρνα οικονομική ιστορία ήταν και συνεχίζει να είναι το δολάριο και αυτό τους έδωσε και συνεχίζει να τους δίνει ένα μοναδικό πλεονέκτημα έναντι της Ευρώπης και των υπόλοιπων ανταγωνιστών τους το οποίο φροντίζουν να χρησιμοποιούν με μοναδικό σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Η μετατροπή της Κίνας σε οικονομική υπερδύναμη συνοδεύτηκε από το νομισματικό της πόλεμο με τις ΗΠΑ ο οποίος συνεχίζει να μαίνεται όπως αποδείχτηκε και από την πρόσφατη συνάντηση των G20 κρατών όπου το θέμα αυτό κυριάρχησε.
Μία νομισματική ενοποίηση όπως η ευρωπαϊκή μπορεί να φαίνεται απόλυτα θετική όσο η διεθνής οικονομία διανύει μία περίοδο άνθησης καθώς δημιουργεί ένα περιβάλλον ασφάλειας και σταθερότητας για τα συμμετέχοντα σε αυτήν κράτη και μία ασπίδα προστασίας απέναντι στη νομισματική πολιτική των ΗΠΑ ή στις κερδοσκοπικές νομισματικές επιθέσεις (όπως αυτές που διέλυσαν την Ευρώπη στις αρχές του ´90 και τις ασιατικές τίγρεις το 1997). Στη διάρκεια κρίσεων και περιόδων ύφεσης, ωστόσο, αναδεικνύονται αμέσως τα προβλήματα που πηγάζουν από αυτήν καθώς η οξεία επιδείνωση του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος προκαλεί την ταχύτατη μεγέθυνσή τους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βιώνει την πρώτη της μεγάλη οικονομική ύφεση η οποία γρήγορα ανέδειξε τις αδυναμίες της νομισματική ενοποίησης και απέδειξε πως ο πραγματικός νομισματικός ηγέτης της ΕΕ δεν είναι άλλος από τη Γερμανία και ότι αυτό που συνέβη στην πραγματικότητα πριν από ένδεκα, περίπου, χρόνια ήταν οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ να υιοθετήσουν το μάρκο κάνοντας τη Γερμανία μία μίνι οικονομική αυτοκρατορία.
Οι χώρες παρέδωσαν τη ʽνομισματική τους κυριαρχίαʼ λαμβάνοντας διάφορα πρόσκαιρα ανταλλάγματα μεταξύ των οποίων και την πρόσβαση σε φθηνά δανειακά κεφάλαια. Αν η ΕΕ είχε δημιουργηθεί το 1980 τότε τα κράτη θα είχαν μπροστά τους μία 20αετία διεθνούς ανάπτυξης προκειμένου να προλάβουν να εκμεταλλευτούν τις οικονομικές ευκαιρίες και να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μία ισχυρή οικονομική κοινότητα αλλά αυτό δε συνέβη και η ΕΕ έζησε τα παιδικά της χρόνια μέσα στη χειρότερη δεκαετία από το Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μέσα σε αυτήν τη δεκαετία οι οικονομικοί και νομισματικοί πόλεμοι έχουν γίνει βάναυσοι με τις ΗΠΑ να συντηρούν μία πολιτική σταθερής υποτίμησης του δολαρίου έναντι των υπόλοιπων νομισμάτων και με τη Γερμανία να βγαίνει η μεγάλη κερδισμένη της ΕΕ καθώς το ευρώ της επιτρέπει να πουλά τα εμπορεύματα της πολύ φθηνότερα απʼ ότι αν είχε παραμείνει στο μάρκο.
Οι υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, ωστόσο, έχουν βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση αφού αν είχαν κρατήσει τα εθνικά τους νομίσματα αυτά θα είχαν υποτιμηθεί από 10% μέχρι 30% από την αρχή της κρίσης συμβάλλοντας καταλυτικά στην οικονομική τους επιβίωση. Η επιλογή αυτή δε θα υπήρχε, βέβαια, μόνο κατά τη διάρκεια της κρίσης αλλά και νωρίτερα και αυτό θα μπορούσε να αποβεί ιδιαίτερα θετικό στην περίπτωση της Ελλάδας η οποία από την είσοδο της στην ΕΕ ʽέτρεξεʼ με πληθωρισμό πολύ μεγαλύτερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και έχασε σε μονάδες ανταγωνιστικότητας φτάνοντας στο 2010 να χρειάζεται μία υποτίμηση τουλάχιστον της τάξης του 10%.
Αυτό όμως δε μπορεί να συμβεί και η οικονομική κρίση ανέδειξε μία νομισματική κρίση η οποία με τη σειρά της ευνόησε τη δημιουργία της ʽελληνικής κρίσηςʼ η οποία οδήγησε την Ελλάδα στη χρηματοπιστωτική πτώχευση και την Ευρώπη στην ʽευρωπαϊκή κρίσηʼ. Το ευρώ υπέστη ένα θεαματικό κραχ το οποίο αντιμετωπίστηκε μόνο αφού η χώρα οδηγήθηκε στο ΔΝΤ αλλά η ζημία στην αξιοπιστία του ως ένα ισχυρό νόμισμα είχε, ήδη, γίνει και δεν άργησε να έρθει η δεύτερη ευρωπαϊκή κρίση με επίκεντρο αυτή τη φορά την Ιρλανδία και αποδέκτη της και πάλι το ευρώ.
Μπορεί να μην είναι προφανές αλλά η ʽιρλανδική κρίσηʼ είναι πολύ πιο σημαντική από την ʽελληνικήʼ. Σε αντίθεση με την Ελλάδα η Ιρλανδία υποτίθεται ότι είχε μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες στην Ευρώπη με διαφάνεια και ξεκάθαρα στατιστικά στοιχεία, αναπτυξιακή πολιτική και διεθνή αναγνώριση της οικονομικής της προόδου.Πέρα από αυτό, όταν επλήγη από τη διεθνή κρίση έλαβε αμέσως σημαντικά δημοσιονομικά μέτρα και υιοθέτησε μία πολιτική λιτότητας η οποία υποτίθεται ότι θα έπρεπε να έχει αποδώσει μέχρι σήμερα. Αυτό, όμως, δεν έγινε και οι Ιρλανδοί πολιτικοί έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται αν το πρόβλημα δεν είναι τελικά η Ιρλανδία αλλά το ίδιο το ευρώ.
Γιατί αν η ʽρίζα του κακούʼ βρίσκεται, έστω και σε ένα βαθμό και στο ευρωπαϊκό νόμισμα τότε η κρίση δε θα σταματήσει εδώ αλλά θα επεκταθεί και στην Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία και δε θα σταματήσει πριν αγγίξει ακόμη και τη Γαλλία. Η ιδέα μίας Κοινότητας κρατών που παρά το γεγονός ότι έχουν εντελώς διαφορετικές οικονομίες μοιράζονται κοινό νόμισμα και κοινή νομισματική πολιτική με την ελπίδα ότι αυτό θα συμβάλλει τελικά στην άμβλυνση των οικονομικών διαφορών τους και στην οικονομική τους σύγκλιση μοιάζει με πείραμα που δοκιμάστηκε και δεν πέτυχε.
Αν το ευρώ δεν εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της Γερμανίας τότε σήμερα θα είχε εγκαταλειφθεί αλλά σε αυτή τη φάση μία κατάρρευση του ευρώ είναι πιθανότερο να βλάψει περισσότερο τη Γερμανία παρά τις περιφερειακές οικονομίες και αυτό αποτελεί έναν από τους βασικότερους λόγους της τεράστιας προσπάθειας διάσωσης του.
Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
info@sta-gr.com |
|
| Επισκέπτης |
| Δημοσιεύθηκε: Δευ Νοέ 29, 2010 10:43 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
Στο 100% η πιθανότητα αναδιάρθρωσης για την Ελλάδα
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/-100--------2010112630956
Τα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονται με τρόπο που μοιάζει με αυτόν τον μετοχών και έτσι ξεκινώντας από μία ονομαστική τιμή 100 μονάδων βάσης μπορούν να την ξεπεράσουν ανοδικά, αν υπάρχει πολύ μεγάλη ζήτηση γι’ αυτά ή πτωτικά αν υπάρχει πολύ μεγάλη προσφορά. Στην περίπτωση των ελληνικών ομολόγων η προσφορά υπερβαίνει σε τόσο μεγάλο βαθμό τη ζήτηση που τα έχει καταστήσει τη χειρότερη επενδυτική επιλογή μεταξύ των κρατικών ομολόγων στο 2010 βουλιάζοντας τα πολύ κάτω από την ονομαστική τους αξία, με αποτέλεσμα όσοι επενδυτές τα κράτησαν στα χαρτοφυλάκια τους ή τα αγόρασαν στις αρχές του έτους να έχουν βρεθεί να καταγράφουν πολύ μεγάλες απώλειες.
Η τρέχουσα τιμή των 10ετών ελληνικών ομολόγων είναι, μόλις, 68,5 σεντ στο ευρώ, δηλαδή η πτώση από την ονομαστική τους αξία ξεπερνά το 30%. Αντίστοιχα η τρέχουσα τιμή των 30ετών ομολόγων είναι 53 σεντ στο ευρώ δηλαδή περίπου στο 50% της ονομαστικής τους αξίας. Όταν, όμως, τα ομόλογα ενός κράτους φτάσουν να αποτιμώνται τόσο χαμηλά αυτό συνεπάγεται ότι η αγορά έχει προεξοφλήσει ένα ‘γεγονός αναδιάρθρωσης’ του χρέους του, θεωρώντας δεδομένο ότι κάποια στιγμή στο προσεχές μέλλον θα είναι αδύνατο για τη χώρα να το εξυπηρετήσει.
“Είναι αλήθεια ότι πολλά ομόλογα διαπραγματεύονται σε τιμές αγοράς που αποτυπώνουν τις προσδοκίες των επενδυτών όσον αφορά στο πραγματικό κεφάλαιο που θα λάβουν τελικά από αυτά” μου είπε σε επικοινωνία μας ο αναλυτής της UniCredit Group στο Μόναχο, Philip Gisdakis, ο οποίος συμπλήρωσε:“όταν τα ομόλογα διαπραγματεύονται σε τέτοιες τιμές αυτό σημαίνει πως οι επενδυτές προεξοφλούν πιθανότητα ενός γεγονότος αναδιάρθρωσης που αγγίζει το 100%”.
Το γεγονός αναδιάρθρωσης μπορεί να συνεπάγεται και επιμήκυνση αλλά όποια μορφή και αν λάβει επιβεβαιώνει την πραγματική αδυναμία της Ελλάδας να εξυπηρετήσει το χρέος της και την, τυπική, ανάγκη για ένα νέο Μνημόνιο. Με την επίσημη πρόβλεψη του ΔΝΤ να είναι πως το 2014 η Ελλάδα θα χρειάζεται περίπου το 50% των κρατικών εσόδων για την αποπληρωμή τόκων δεν ακούγεται καθόλου περίεργο που οι επενδυτές θεωρούν ότι ο στόχος τριετίας που έχει θέσει η κυβέρνηση δεν είναι ιδιαίτερα ρεαλιστικός.
Ο Thomsen του ΔΝΤ δήλωσε την Πέμπτη ότι ‘έγινε μία πολύ καλή αρχή αλλά το ελληνικό πρόγραμμα έφτασε σε ένα σταυροδρόμι’, προσθέτοντας ότι ‘το ελληνικό πρόγραμμα παραμένει πολύ φιλόδοξο και η μείωση του ελλείμματος κατά 8% (από το 15,4% στο 7,4%) σε μία οικονομία που συρρικνώνεται κατά 7% (4% το 2010 και 3% το 2011) είναι ασυνήθιστη με βάση οποιοδήποτε διεθνές μέτρο σύγκρισης.
Σε άρθρο μου πριν την υπογραφή του Μνημονίου είχα παραθέσει στοιχεία από όλα τα επιτυχημένα προγράμματα δημοσιονομικής εξυγίανσης από το 1970 μέχρι το 2009 δείχνοντας ότι η Ελλάδα αναλάμβανε τη δέσμευση ότι θα επιτελούσε έναν παγκόσμιο δημοσιονομικό άθλο χωρίς προηγούμενο στην οικονομική ιστορία. Το ερώτημα είναι γιατί συνυπογράψαμε στην υιοθέτηση ενός τόσο φιλόδοξου προγράμματος αφού η λήψη των δόσεων του δανείου που μας προστατεύει από την τυπική πτώχευση εξαρτάται από την υλοποίηση του;
Μιλώντας για συρρίκνωση κατά 7% ο Thomsen προβλέπει νέα μείωση του ΑΕΠ της Ελλάδας κατά 3% το 2011. Αν ένας χρόνος με μείωση του ΑΕΠ κατά 4% ήταν τόσο δύσκολος όσο το 2010 τότε δύο χρόνια με μείωση κατά 7% δε θα είναι πολύ δυσκολότερα;
Σύμφωνα με τις παλαιότερες προβλέψεις της Τρόικας αν ακολουθούσαμε το πρόγραμμα του ΔΝΤ τα επιτόκια σταδιακά θα έπεφταν στη διάρκεια του 2010 και τελικά το 2011 η Ελλάδα θα μπορεί πλέον να επιστρέψει στις αγορές. Ένα μήνα πριν το 2011 και ενώ έχουν ληφθεί σκληρά μέτρα και έχει επιτευχθεί μεγάλη μείωση του ελλείμματος η Ιρλανδική κρίση απογείωσε τα ελληνικά επιτόκια στο 12%, υψηλότερα από την τιμή τους πριν την υπογραφή του Μνημονίου. Μήπως έτσι αποδεικνύεται ότι στην πραγματικότητα η Τρόικα δε γνωρίζει πότε η Ελλάδα θα μπορέσει να γυρίσει στις αγορές γιατί δεν εξαρτάται μόνο από την ίδια;
Ο κατάλογος με τα ερωτήματα για τις επιλογές της Ελλάδας αυξάνεται όσο οι προβλέψεις και οι επισημάνσεις που έγιναν πριν και μετά την υπογραφή του μνημονίου επιβεβαιώνονται. Τελικά έχουμε ιδέα που πάμε ή ακολουθούμε για άλλη μία φορά την πολιτική ‘βλέποντας και κάνοντας’;
Πάνος Παναγιώτου
χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής
διευθυντής GSTA/EKTA |
|
| Επισκέπτης |
| Δημοσιεύθηκε: Δευ Νοέ 29, 2010 12:54 am Θέμα δημοσίευσης: 65 δισ. ευρώ κατευθείαν στα παράσιτα του ΔΝΤ και ΚΕΤ. |
|
65 δισ. ευρώ κατευθείαν στα παράσιτα του ΔΝΤ και ΚΕΤ.
Το 54,4% του προûπολογισμού, 65 δίς ευρώ η κυβέρνηση το φυγαδεύει προς το ΔΝΤ και ΚΕΤ. Μόλις στο 8,7% του ΑΕΠ είναι οι δαπάνες για 914.946 μισθωτούς και συνταξιούχους του Δημοσίου.
Από το σύνολο των 120,4 δισεκατομμυρίων ευρώ που είναι ο Τακτικός Προûπολογισμός, πάνω από 65 δισ., δηλαδή το 54,4% του συνόλου των δαπανών θα πάνε κατευθείαν στους άρπαγες των τραπεζών, του ΔΝΤ και της ΚΕΤ που έχουν αναλάβει εργολαβικά τη διαχείριση του δημόσιου Ελληνικού χρέους.
Μια χούφτα λωποδύτες της φασιστικής Τρόικας και τραπεζών στην Ελλάδα, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Μ. Βρετανία, οι περισσότερες από τις οποίες πριν δυο δεκαετίες ήταν τράπεζες κρατικές, ελέω ΕΕ και απελευθέρωσης των αγορών, κατακλέβουν ολόκληρους κρατικούς προûπολογισμούς, λεηλατούν τον πλούτο που παράγει η κοινωνία.
Ακόμα 4,5% του Τακτικού ετήσιου προûπολογισμού προορίζεται για τη στήριξη επιχειρηματικών ομίλων με τη μορφή της συμμετοχής του Δημοσίου στο μετοχικό τους κεφάλαιο, για απαλλοτριώσεις που ευνοούν κατασκευαστικές εταιρείες, για το ΝΑΤΟ και για το αποθεματικό που συμφώνησε η κυβέρνηση με την τρόικα να βάλει στον προûπολογισμό για την ενίσχυση των τραπεζών.
Στο κομμάτι του τακτικού προûπολογισμού που πάει για τις «μεταβιβαστικές πληρωμές», το 2009 ήταν 21,2 δισ. ευρώ, τώρα αναλογεί μόλις 18,7 δισ. ευρώ ή το 15,5% των κρατικών δαπανών.
Με τα κονδύλια αυτά πρέπει να καλυφθούν όλες οι ανάγκες για τη λειτουργία όλων των κλάδων της Υγείας, της Παιδείας, της Κοινωνικής Πρόνοιας, του Πολιτισμού, των συγκοινωνιών, πρέπει να πληρωθούν οι υποχρεώσεις που έχει το κράτος απέναντι στα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων, να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση όλων των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου.
Και φτάνουμε στο κονδύλι για «μισθοί και συντάξεις». Με βάση την Εισηγητική Εκθεση του μνημονίου για το 20011, οι δαπάνες για αποδοχές για συντάξεις και μισθούς του δημοσίου θα πρέπει να τσεκουρωθούν κατά 5,7 δίς ή κατά 23,5 %.
Οι εργαζόμενοι του δημοσίου είναι 511.913 και οι συνταξιούχοι 403.033 άτομα μοιράζονται μόλις το 8,7% του (μειωμένου) ΑΕΠ της χώρας, την ώρα, που μια χούφτα τραπεζιτών του ΔΝΤ και ΚΕΤ καταβροχθίζουν το 54,4% παραπάνω από το μισό Προûπολογισμού.
Το αποκλειστικό ενδιαφέρον ΕΕ. και της δήθεν κυβέρνησης του Πασόκ είναι ξεζουμίσουν την Ελληνική οικονομία για να στηρίξουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα των τραπεζών που μετά το κράχ στα τέλη του 2008 είναι κλινικά νεκρό, αδιαφορώντας για τις διαστάσεις που θα πάρει η καπιταλιστική κρίση στην Ελλάδα και διεθνώς.
Ένα άλλο βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η οικονομία και γονατίζει την κοινωνία ολόκληρη, είναι και οι επιλογές που κάνουν σε σχέση με το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ).
Η επιλογή τους, είναι να το αφήσουν και για την επόμενη χρονιά καθηλωμένο στα φετινά επίπεδα, των 8,5 δισ. ευρώ. Μόνο που το ΠΔΕ είχε φτάσει σε αυτά τα επίπεδα (8,4 δισ. συγκεκριμένα) ήδη από το 2004, ενώ το 2008 είχε αγγίξει τα 9,6 δισ. ευρώ.
Το ζήτημα της αξιοποίησης του εργαλείου των Δημοσίων Επενδύσεων είναι γνωστός. Το υποβαθμίζουν όλο και περισσότερο, προκειμένου να αφήνουν ...ελεύθερο χώρο για την πραγματοποίηση ιδιωτικών επενδύσεων και περιορίζονται μόνο σε έργα που είναι αναγκαία για τη χρηματοδότηση της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας.
Από τον περασμένο Οκτώβρη, όταν ανέλαβε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αποφασίστηκε δύο φορές η περικοπή των κονδυλίων του ΠΔΕ, με στόχο τη μείωση των κρατικών δαπανών, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το έλλειμμα. Τώρα, για να κουκουλώσουν την άρνησή τους να προχωρήσουν σε Δημόσιες Επενδύσεις, αναφέρουν στο σχετικό κείμενο ότι η Ελλάδα ...«υπερτερεί» σε ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου σε σχέση με την ΕΕ, αφού εκεί κινούνται με ρυθμό 2,8%, ενώ στην Ελλάδα είναι ...2,9% του ΑΕΠ. Βέβαια και το κονδύλι των 8,5 δισ. ευρώ είναι εντελώς αμφίβολο αν θα πραγματοποιηθεί, αφού σε αυτό συμπεριλαμβάνονται και έργα ύψους 2,3 δισ. ευρώ που σχεδιάζεται να γίνουν αποκλειστικά από εθνικούς πόρους.
Σε κάθε περίπτωση, η εξέλιξη των επενδύσεων συνολικά αναμένεται να είναι αρνητική. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, πέρσι παρουσίασαν μείωση 11,4%, φέτος η πτώση τους εκτιμάται ότι θα φτάσει το 17,4%, ενώ ακόμα και σύμφωνα με τα σενάρια του προûπολογισμού, το 2011 θα υπάρξει νέα μείωση 7,5%.
Αποτέλεσμα όλων αυτών θα είναι η κατακόρυφη αύξηση ακόμα και της επίσημα καταγεγραμμένης ανεργίας, από 9,1% πέρσι, φέτος θα φτάσει το 12,1%, για να σκαρφαλώσει το 2011 στο 14,6%, ποσοστά που σημαίνουν εκατοντάδες χιλιάδες νέους άνεργους, χώρια αυτούς που δεν καταγράφονται, επειδή μπορεί περιστασιακά να βρίσκουν κάποιο μεροκάματο.
Αξίζει να σημειωθεί ότι για πρώτη φορά από τη δεκαετία του '50 και μετά, σημειώνεται απόλυτη πτώση του ΑΕΠ της χώρας και μάλιστα για τρεις συνεχείς χρονιές. Με βάση τις στατιστικές , το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν πέρσι σημείωσε κάμψη 2,3%, φέτος θα κυλίσει στο -4,3%, ενώ και για τον επόμενο χρόνο η πτώση υπολογίζετε να φτάσει στο -5%.
Είναι απόλυτα βέβαιο ότι οι στόχοι που βάζει η Τρόικα δεν πρόκειται να πιαστούν, και θα βρουν «πάτημα» για να κλιμακώσουν την επίθεσή τους, μέχρι να επαναστατήσει ο Ελληνικός λαός.
|
|
