patari.org

[G.]

H δραματική επιστολή του υπολοχαγού που αυτοκτόνησε...

Επικοινωνώ μαζί σας σήμερα, έχοντας τηρήσει μέχρι τώρα, την αξιοπρεπή σιγή και απόσταση που επιβάλλει το σχήμα της επαγγελματικής μου ιδιότητας, αλλά και η αυτεπιβαλλόμενη αξιοπρέπεια του μαχόμενου Έλληνα βιοπαλαιστή.

Αξιωματικός του Στρατού Ξηράς επί 30 συναπτά έτη, ανέλαβα με αγόγγυστη προσήλωση, τα υψηλά καθήκοντα που μου ανέθεσε η Πατρίδα μου και μέχρι σήμερα, όπως μαρτυρούν και οι περιοδικές αξιολογήσεις των προϊσταμένων μου, ανταποκρίθηκα επιτυχώς.

Οικογενειάρχης κατ´ επιλογήν, πολύτεκνος κατά συνείδηση υπηρέτησα τα μισά και παραπάνω έτη της θητείας μου στον Βόρειο Έβρο, προσαρμόζοντας τις ανάγκες της υπηρεσίας στην ζωή μου, μια και παντρεύτηκα εδώ, αγόρασα (επί δανείω) σπίτι εδώ, μεγαλώνω τρία παλληκάρια εδώ, και προσδοκώ να τελειώσω τον βίο μου εδώ, στο μεθοριακό μετερίζι του Ελληνισμού.

Βίωσα εδώ και δεκαετίες, την αμετροεπή οικονομική μας πολιτική, και τέθηκα εκόντας-άκοντας πάντα πρώτος στην κάθε κυβερνητική απόφαση, προσαρμόζοντας επί δεκαετίες την ζωή μου, σε ένα πληθωρισμένο βιοπορισμό, που ποτέ ο μισθός δεν επαρκούσε, αλλά έστω και με δανεισμό, κατάφερνε να διατηρήσει εμένα και την οικογένειά μου στα όρια της αξιοπρέπειας, ίσα-ίσα για να μπορώ να εκπληρώσω την αποστολή μου.

Εδώ και τρία χρόνια, βιώνω και την τελευταία πράξη της αδικίας, στο πρόσωπο μου, στην ιδιότητά μου και στην οικογένειά μου, με την πρωτοφανή στα χρονικά συρρίκνωση των ήδη μέχρι τότε πληθωρισμένων και στερουμένων ισολογισμού (έναντι των πραγματικών αναγκών διαβίωσης) αποδοχών μου.

Και πάλι δεν ομίλησα. Και πάλι αγόγγυστα σήκωσα το βάρος και την στέρηση, συνηθισμένος στην λιτή ζωή του στρατιώτη. Αλλά μάλλον, άνοιξα την όρεξη του τιμητή του έργου μου, να συνεχίζει να μου στερεί σταδιακά εδώ και τρία χρόνια, κομμάτι - κομμάτι την αξιοπρέπειά μου. Έτσι, κοντεύοντας τα 50 μου χρόνια, είδα μέρα την μέρα, να μου αποδομούν, ότι προσπάθησα να φτιάξω τίμια για την οικογένειά μου.

Έγινα αρχικά ασυνεπής οφειλέτης των πιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία με ψυχρή λογιστική τόκισαν την ασυνέπειά μου και την έφεραν στην πλήρη αδυναμία εξόφλησης.

Αναγκάστηκα να ζητήσω δικαιοσύνη και μετά κόπων και βασάνων, έφτασα να αιτηθώ το κούρεμα που προβλέπει ο Νόμος Κατσέλη περί υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

Έφτασα στο σημείο, να χάσω το ένα και μοναδικό αυτοκίνητο, νομή και αυτό της τράπεζας που ψυχρά το κατάσχεσε.

Αθέτησα αναγκαστικά να εξοφλήσω τα χρέη μου στην εφορία για το 2012 (μια και το ασύλληπτο για μένα ποσό των 2817 ευρώ, αδυνατώ από πέρισυ να το πληρώσω έστω και τμηματικά).

Είδα το υπόλοιπο των αποδοχών μου από τα Χριστούγεννα να συρρικνώνεται στα 500 ευρώ μηνιαίως (ακόμα και σήμερα τόσα παίρνω), βίωσα και βιώνω την ανεργία της συζύγου μου, ζώ την ειρωνεία της ανακοίνωσης της πρόσληψής της στον ίδιο φορέα και με την ίδια ειδικότητα εδώ και 40 μέρες, αλλά ακόμη να την καλέσουν να εργασθεί (βλέπεις δεν αρκεί να πρωτεύσεις σε ένα διαγωνισμό, δεν αρκεί να το ανακοινώσουν εγγράφως, χρειάζεται και επιβεβαίωση από τον ΑΣΕΠ και έκδοση ΦΕΚ και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς, για να μπορέσει μια πολύτεκνη μάνα, με 3 πτυχία αναγνωρισμένα από το κράτος και άλλα επικουρικά προσόντα να εργασθεί για λίγους μήνες και να ταΐσει τα παιδιά της).

Έζησα την ειρωνεία της στέρησης των παγίων οδοιπορικών παραμεθορίου, λες και 200 ευρώ και αυτά με κρατήσεις, έβαλαν μέσα τον κρατικό προûπολογισμό.

Έζησα παράλληλα την διακοπή του ισόβιου πολυτεκνικού επιδόματος της συζύγου μου από τον ΟΓΑ , λες και η διατίμηση των 320 ευρώ το δίμηνο μπορεί να αντισταθμίσει τις ανάγκες μιας πολύτεκνης μάνας να μεγαλώσει τα παιδιά της.

Δέχτηκα σιωπηρά να διακανονίζω μήνα τον μήνα επί 3 χρόνια τις οφειλές μου στην ΔΕΗ -μια αδιάκοπη στέρηση του υπολοίπου των πενιχρών αποδοχών μου, χωρίς έλεος, υπό την απειλή της στέρησης του αγαθού του ηλεκτρισμού.

Ζήσαμε με τα παιδιά μου και την γυναίκα μου, αυτό το χειμώνα εδώ πάνω, με κρύο, στερούμενοι εδώ και δύο χειμώνες το πετρέλαιο, μια και οι τιμές ήταν απαγορευτικές. Τρυπήσαμε τους τοίχους και βγάλαμε καπνοδόχους, ξεθάψαμε σόμπες από τις αποθήκες των παππούδων, μαζέψαμε ξύλα και τα κάψαμε, ανάψαμε καλοριφέρ ηλεκτρικά, κλιματιστικά και ότι άλλο βρήκαμε για να ζεστάνουμε το σπίτι μας.

Και τους τελευταίους δύο μήνες, ήρθε και η κορύφωση.

Η ΔΕΗ, συνεπής συνέταιρος μου κάθε μήνα εδώ και τρία χρόνια, μας έστειλε το λογαριασμό της.

Απελπισμένα ζήτησα πριν ένα μήνα διακανονισμό εκ νέου, και πήρα την απάντηση να πληρώσω σε 4 δόσεις από 300 ευρώ.

Και το δέχτηκα. Και πλήρωσα μια δόση. Και πριν μια εβδομάδα, ήρθε και ο εξοφλητικός λογαριασμός, να μου φορτώσει συνολικά (μαζί με τα οφειλόμενα) να πληρώσω 2785 ευρώ, μέχρι τις 29 Απριλίου. Με ειδοποίηση διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος.

Και σήμερα, 1η Μαΐου, πήγα στην τοπική ΔΕΗ, για να εισπράξω την απάντηση, ότι δεν ανήκω στις κοινωνικές ομάδες που ευεργετούνται από τον διακανονισμό πολλαπλών (έως 48 δόσεων) λόγω υψηλής κατανάλωσης και λόγω εισοδήματος, ότι δεν γίνεται διακανονισμός πάνω σε ήδη συναφθέντα διακανονισμό που μάλιστα αθετήθηκε (πέρασε βλέπεις ο Απρίλιος), ότι οφείλω να καταβάλω άμεσα το ποσό μέχρι την μετά το Πάσχα Τετάρτη 8-5-13(βλέπετε το ανθρωπιστικό πρόσωπο των κοινωφελών υπηρεσιών περιορίζεται μόνο στις ημέρες των θρησκευτικών αργιών), ή το ήμισυ αυτού και να αιτηθώ εκ νέου διακανονισμό -και να παρακαλέσω να εγκριθεί νέος με 1-2 δόσεις σύν τα τρέχοντα που θα έρθουν-, ειδάλλως, τα κεντρικά -μου το τόνισαν αυτό αποποιούμενοι πάσης προσωπικής ευθύνης και εν πλήρη κατανοήσει του προβλήματός μου- θα αποστείλουν εντολή σε εργολάβο να μου διακόψει την παροχή.

Κι εγώ κοιτάζοντας το τελευταίο εκατοστάρικο -από τα 5 της τελευταίας μου μισθοδοσίας- αποχώρησα ευχόμενος στους υπαλλήλους καλό Πάσχα.

Αυτή την μεγάλη Τετάρτη, 1-5-13, η αξιοπρέπεια ενός ακόμη σιωπηρά μαχόμενου Έλληνα πολίτη, Αξιωματικού εν ενεργεία στην Μεθόριο και πολύτεκνου οικογενειάρχη και συζύγου άνεργης -επιτυχούσης αλλά μη προσληφθήσας- έλαβε το ύστατο της πλήγμα
. Αμέσως μετά τις κωδωνοκρουσίες της επερχόμενης Ανάστασης, το μόνο φως που θα απομείνει στο σπίτι και την οικογένειά μου, θα είναι το Άγιο Αναστάσιμο Φως στην λαμπάδα και στο κανδήλι (για όσο υπάρχει λάδι να κάψει).

Κι εγώ αγόγγυστος, χωρίς επιρροή από τα προαναφερόμενα, αύριο το πρωί όπως και κάθε μέρα που θα ακολουθήσει, θα φορέσω την στολή μου και θα σταθώ εν πλήρη αφοσίωση όρθιος στο στρατιωτικό τμήμα που διοικώ και θα ασκήσω ανεπηρέαστος τα καθήκοντά μου, με απόλυτο γνώμονα το συμφέρον της υπηρεσίας μου.

Ζητώ συγνώμη, αν η ανθρώπινη ανεπάρκειά μου, μειώνει την αυτεπάγγελτη απαίτηση των συν-Ελλήνων που με θέλουν στην έπαλξή μου, περήφανο Στρατιώτη. Υπόσχομαι να μην τους απογοητεύσω, παρά τις προσωπικές στερήσεις μου.

Αδυνατώντας όμως, να ανταποκριθώ πλέον στην επιβίωση της οικογένειάς μου, θεώρησα σωστό, να τολμήσω να δημοσιεύσω το πρόβλημά μου, ελπίζοντας τουλάχιστον στην κατά το μέτρο του δυνατού ανταπόκριση κάποιων αρμοδίων.

Με την εναπομένουσα αξιοπρέπεια εκ μέρους μου και της οικογένειάς μου, που καλείται να ανέβει κι άλλο Γολγοθά, σας εύχομαι Καλή Ανάσταση.

press-gr

[Obelix]

Όλο και πιο επίκαιρα:

ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ;

ΠΡΟΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ;

(Στο δεύτερο από τα ανωτέρω νήματα το link για το DEFENCENET δεν οδηγεί κατ' ευθείαν στην επίμαχη είδηση.)
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!

[Οbelix]

Η είδηση υπάρχει εδώ: Στάση κατά της ηγεσίας των Ε.Δ.

[Κόψτε κάτι!]

Ο υπολογαχός που αυτοκτόνησε υπηρετούσε στη Ριτσώνα και το μόνο γραπτό που άφησε (κατά πληροφορίες) ήταν ένα σημείωμα με το οποίο ζητούσε από τους δικούς του να τον συγχωρέσουν και ότι δεν άντεχε άλλο.

Η επιστολή που κυκλοφορούν διάφορα blogs, μεταξύ των οποίων και η Χρυσή Αυγή, είναι "μούφα".

Μερικά από τις προφανείς ανακολουθίες :

1ον Αναφέρεται σε άτομο που υπηρέτησε ως αξιωματικός 30 χρόνια!
(Ακόμα υπολοχαγός θα ήταν ?)
2ον Σε παραμεθόρια περιοχή ως διοικητής
και

3ον αναφέρει ότι επέλεξε νάναι πολύτεκνος
(Ο υπολοχαγός είχε 2 παιδιά)

Τέλος, άφησε σημείωμα με το οποίο ζητούσε από τους δικούς του να τον συγχωρέσουν και ότι δεν άντεχε άλλο.
Για τους άπιστους Θωμάδες :
http://www.trikaladay.gr/newsArticle.aspx?ID=8435&UICulture=el-GR

[Obelix]

[Δεν αντεχε τι ?]

[Παρατηρητής]

"Ιδού ο στρατός σας πηδά από το παράθυρο"-Στρατιωτικοί
αυτοκτονούν κανείς δεν ασχολείται


πατήστε, πάνω στην φωτογραφία, με το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού, για να μεγαλώσει

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Ένοπλες Δυνάμεις και το προσωπικό τους αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό. Μόνο που η ηγεσία τους το θυμάται επιλεκτικά.
Και αυτό “πληγώνει” ακόμη περισσότερο τους στρατιωτικούς.

Όταν μιλάς με ανώτατους αξιωματικούς ή και με τους Αρχηγούς τους ίδιους για το ανησυχητικό φαινόμενο της διείσδυσης της Χρυσής Αυγής στις Ένοπλες Δυνάμεις, η δικαιολογία είναι έτοιμη: “μα και στις Ένοπλες Δυνάμεις γίνεται ότι στην υπόλοιπη κοινωνία”, σου απαντούν .

Αυτό όμως ισχύει και για όλα τα υπόλοιπα. Κυρίως για τις δυσκολίες που έχει προκαλέσει η απάνθρωπη “θεραπεία” της ελληνικής οικονομίας. Άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε μέρα σ´ όλη τη χώρα, μη μπορώντας να διαχειριστουν την απόγνωση που τους έχουν προκαλέσει. Και αυτό το φαινόμενο δεν θα μπορούσε παρά να “περάσει” στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Φθάσαμε λοιπόν αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού να αυτοκτονούν. Γιατί η περίπτωση του υπολοχαγού στη Χαλκίδα δεν ήταν η πρώτη. Και πολύ φοβόμαστε ότι δεν θα είναι και η τελευταία. Προβληματίζει κάποιον αυτή η κατάσταση; Ανησυχεί κάποιος για το κλίμα που διαμορφώνεται στις Ένοπλες Δυνάμεις; Υπάρχει κάποια σκέψη για το πως μπορεί να μπει ένα φρένο στην επιχειρούμενη διάλυσή τους; Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να δώσουμε καταφατική απάντηση!

Και δεν υπάρχει τίποτα κακοπροαίρετο σ´ αυτή τη διαπίστωση:

•όταν ο ειδικός γραμματέας του ΥΕΘΑ έχει πει ότι αυτό που μετράει “είναι να πετύχει το πρόγραμμα” ,ανέξάρτητα από το ποιο θα είναι το κόστος…

•όταν ο Α/ΓΕΕΘΑ σε πολλές από τις συσκέψεις που συμμετείχε στο υπουργείο Οικονομικών εμφανίστηκε “βασιλικότερος του βασιλέως”…

•όταν δεν έχει ληφθεί ούτε ένα μέτρο ουσίας για να ανακουφιστεί το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων…

...πως μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι υπάρχει ίχνος ανησυχίας για τα όσα συμβαίνουν στην καθημερινή ζωή των στρατιωτικών μέσα στις μονάδες και μετά μέσα στο σπίτι τους. Ποιος άραγε νοιάζεται αν η αξιοπρέπεια αυτών των ανθρώπων που θα έπρεπε για πολλούς λόγους να διαφυλαχτεί ,έχει γίνει κουρέλι; Κανείς!

Μακάρι η ηγεσία του στρατεύματος να έδειχνε ότι ασχολείται με αυτά τα θέματα, έστω ...στο μισό από την ενασχόλησή της με τα ...τελετουργικά των αγημάτων, τις στολές και το ...πόσο δυνατά θα βαρανε προσοχές οι στρατονόμοι στην πύλη ΓΕΕΘΑ!

Όταν υπολοχαγοί φθάνουν στο σημείο να πηδάνε στο κενό, αφήνοντας πίσω τους μικρά παιδιά ,επειδή δεν μπορούσαν να τα αντικρύσουν, κάτι έχει αρχίσει να μην πηγαίνει καθόλου καλά. Ελπίζουμε αλλά δυστυχώς δεν πιστεύουμε ότι έστω και τώρα αυτοί που πρέπει θα το καταλάβουν.

_____________________________________________________________________
@ Υπάρχουν και ηθικοί αυτουργοί
Λες αγαπητέ, για "επείγον έγραφο όπου να ζητούν να τους αναφερθούν άμεσα από τους Δκτες αν και ποιοί συνάδελφοι αντιμετωπίζουν, τραγικά οικονομικά αδιέξοδα, αλλά για να φροντίσουν να υπάρξει το ταχύτερο δυνατόν μια κάποια ρεαλιστική λύση". Ποιά -κατά τη γνώμη σου- τέτοια λύση θα μπορούσαν να δώσουν οι διοικητές των μονάδων ? Ποιές δικαιοδοσίες έχουν στα προσωπικά οικονομικά των υφισταμένων τους, ώστε να μπορούν να ελαφρύνουν την καθημερινή λαίλαπα των μισθών ? Και αν ακόμα βρεθεί μία οποιαδήποτε λύση, από ποιόν απ' όλους θα ξεκινήσουν, και σε ποιόν θα τελειώσουν την εφαρμογή της ?? Εδώ φτάσαμε, όλοι μας να έχουμε οικονομική στενότητα, και ένα ποσοστό τουλάχιστον 10% σε κάθε μονάδα, να έχει σοβαρό πρόβλημα και να κάνουν δεύτερες δουλειές εκτός στρατού για να τα βγάλουν πέρα. Γιατί δεν εντοπίζεις το πρόβλημα στη ρίζα του, που είναι οι πολιτικάντηδες που κυβερνούν τη χώρα και τις Ε.Δ , οι οποίοι δεν έχουν πάρει μυρωδιά από τα αγγούρια που τρώει καθημερινά ο κόσμος (και όχι σαν σαλάτα, βέβαια....) ???

http://www.onalert.gr/

[ΤΑΡΙΦΟΔΙΑΙΤΟΣ]

Τα γεγονότα αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο. Κάθε ένα τους "ενα μικρό επεισόδιο".Κάθε μία αυτοκτονία κι ένας ακόμα κρίκος. Πολλοί οι κρίκοι που έχουν δεθεί μεταξύ τους μέχρι σήμερα. Κρίκοι που αποτελούν την ίδια αλυσίδα. Αυτή που μέρα με την μέρα μεγαλώνει, και πρόκειται να γίνει η σιδερένια θηλειά γύρω απο τον λαιμό των κρατούντων.

Αμέριμνοι οι τελευταίοι συνεχίζουν το προδοτικό έργο τους. Πιστεύουν οτι τα δολοφονικά ΜΜΕ, και τα ΜΑΤ, αρκούν για να διαιωνίσουν την εξουσία τους. Εξουσία που είναι δοτή. Απο τα ξένα αφεντικά τους.

Ωστόσο οι κρίκοι της αλυσίδας καθημερινά αυξάνονται. Αποτελούν την ποσοτική συσσώρευση της αγανάκτησης και της οργής. Αυξάνονται και διαλύουν καθημερινά όλο και περισσότερο τους μηχανισμούς. Τους κρατικούς μηχανισμούς. Αυτούς που η ιστορική πορεία τους έφερε μέχρι σήμερα και τους διαμόρφωσε έτσι ώστε να φυλάττουν όχι Θερμοπύλες, αλλα το αστικό καθεστώς και τους διάφορους κουμανταδόρους του, σε όποια θέση κι'αν βρίσκονται αυτοί οι κουμανταδόροι.

Δεν έχει καμία σημασία το τί ακριβώς είναι ο καθένας που αποφασίζει να αποχωρήσει απο την ζωή μ'αυτόν τον δραματικό τρόπο. Είτε είναι στρατιωτικός, είτε συνταξιούχος, είτε άνεργος ή άστεγος. Είναι κρίκοι που προστίθενται στην αλυσίδα. Αλλα και μικρές εκρήξεις στα μαλακό υπογάστριο των κρατικών αστικών δομών. Μικρές εκρήξεις που ετοιμάζουν την γενική έκρηξη. Την μεγάλη...

Γιατί κανείς δεν μένει αδιάφορος (εκτός απο τα νεοταξίτικα κτήνη κάθε μάρκας) απο τις αυτοκτονίες. Καταγράφονται μέσα στην λαϊκή συνείδηση, κι ας υπάρχει αυτή η φαινομενική ανοχή, αυτή η γενική σιωπηρή αμηχανία. Είναι η παγερή σιωπή που υπάρχει τις παραμονές της ανεξέλεκτης θεομηνίας...

Όταν επέλθει η απόλυτη διάλυση του κρατικού μηχανισμού, όταν στην γενική λαϊκή σκέψη καταχωρηθεί το συμπέρασμα οτι είναι αδύνατο πλέον να συνεχίσουμε να ζούμε με τον τρόπο που μας επέβαλαν, αυτή η στιγμή θα είναι που η χώρα μας θα γράψει και πάλι ιστορία. Ιστορία που θα είναι ταγμένη στην υπηρεσία όλων των λαών της γης.

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΝΩΘΕΙΤΕ

Υ.Γ.

[Επισκέπτης]

Υπάρχουν και ηθικοί αυτουργοί.......

Αν τελικά ο συνάδελφος που έθεσε τέρμα στη ζωή του είναι όντως ο Αξκός που είχε γράψει τις 2 δραματικές επιστολές που δημοσιεύθηκαν πριν λίγες ημέρες στο ONALERT (όπως μας πληροφορεί στο σχόλιο του ο χρήστης "Συνάδελφος")και προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση, ΤΟΤΕ ΟΙ ΕΥΘΥΝΕΣ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ, αφού ήταν καταφανέστατο (από το κείμενο των επιστολών) οτι ο εν λόγω συνάδελφος ήταν ενα ευαίσθητο και αξιοπρεπέστατο άτομο, που βρισκόταν σε μια κατάσταση ακραίας απόγνωσης, και μαλιστα σε περίοδο εορτών, γεγονός που όπως όλοι μας γνωρίζουμε λειτουργεί πολύ συχνά ως καταλύτης για την εκδήλωση απόπειρας αυτοκτονίας, και συνεπώς όφειλαν ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΑΜΕΣΑ για να αποτρέψουν αυτή την δραματική εξέλιξη. Προλάβαιναν εαν ήθελαν... Έναν αξιοπρεπή διακανονισμό ζητούσε μόνο ο ανθρωπος, για να μην του κόψουν το ρεύμα και εξευτελιστεί τελείως.... Και μην ισχυρισθεί κανένας ηλίθιος πάλι, οτι "και που να τον έβρισκαν αφού οι επιστολές ήταν ανώνυμες κλπ κλπ". Υπήρχαν λύσεις...Κάθε μέρα λ.χ. έρχονται στις Μονάδες σήματα και έγγραφα με τις "οκάδες", που τα περισσότερα εξ αυτών, όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι από "ανευ ουσίας" γραφειοκρατική χαρτούρα, έως παντελώς άχρηστα "κωλόχαρτα". Δεν μπορούσαν άραγε οι "ηγέτες" μας και οι "επιτελείς" τους να στείλουν κι ένα επείγον έγραφο σε όλες τις Μονάδες, όπου να ζητούν να τους αναφερθούν άμεσα από τους Δκτες (που πάνω-κάτω γνωρίζουν τι συμβαίνει στο προσωπικό τους) αν και ποιοί συνάδελφοι αντιμετωπίζουν, όχι απλώς σοβαρά οικονομικά προβλήματα (αφού τέτοια αντιμετωπίζουμε λίγο-πολύ όλοι μας) αλλά τραγικά οικονομικά αδιέξοδα, όπως αντιμετώπιζε ο εν λόγω συνάδελφος, όχι βέβαια για να συμπληρώσουν κάποιο ακόμα "ηλίθιο" στατιστικό δελτίο, αλλά για να φροντίσουν να υπάρξει το ταχύτερο δυνατόν μια κάποια ρεαλιστική λύση; Πόσοι θα ήταν; 30-50-100; Πόσο θα τους στοίχιζε πία; Πόσο κοστολογούν τέλος πάντων την ζωή του Έλληνα Στρατιωτικού; Μηδέν; ΜΗΔΕΝΙΚΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΤΟΥΣ!!! Επίσης, (αν τελικά ο συνάδελφος που έθεσε τέρμα στη ζωή του είναι όντως ο Αξκός που είχε γράψει τις 2 δραματικές επιστολές), θά ήθελα να απευθύνω τα εξής δύο ερωτήματα σε όλα αυτά τα κομπλεξικά ανθρωπάρια που έσπευσαν να τον χλευάσουν ή να τον ειρωνευτούν ( π.χ. στους χρήστες με τα ψευδώνυμα "Ένας καθηγητής που πλέον δεν περιμένει τίποτα από εσας", "ΕΠΩΝΥΜΟΣ", "GIANNIS", "τουμπέκα" κλπ): Είσαστε ευχαριστημένοι τώρα; Αλήθεια, αν σας απόμεινε μισή έστω σταλιά φιλότιμο, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΤΕ ΝΑ ΓΑΜ@@ΘΗΤΕ;;;;

[Επισκέπτης]

Ειδικά να πάει να ΓΑΜ@@ΘΕΙ ο καθηγητής που λέει ότι «δεν περιμένει πλέον τίποτα από εσάς». Η φράση του αποκαλύπτει Νενέκο, ήδη πουλημένο στους εχθρούς αυτού του λαού και μάλιστα φτηνά. Σε τιμή ευκαιρίας.

[Επισκέπτης]

Τι "σκότωσε" τον υπολοχαγό - Τι του αρνήθηκαν από το ΓΕΣ;


πατήστε, πάνω στην φωτογραφία, με το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού, για να μεγαλώσει

Η αυτοκτονία του υπολοχαγού έχει σοκάρει το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Κι όχι μόνο γιατί επρόκειτο για έναν εξαιρετικό άνθρωπο, οικεγενειάρχη,επαγγελματία και συνάδελφο. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα είναι σοκαρισμένοι και από την αναλγησία του “συστήματος” το οποίο με τον τρόπο του κατόρθωσε να “λυγίσει” τις αντοχές του αξιωματικού.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Onalert ο υπολοχαγός είχε υποβάλει αίτηση αποστρατείας περίπου δύο μήνες πριν, υπολογίζοντας ίσως ότια θα μπορούσε να βρει μια εργασία στον ιδιωτικό τομέα . Έτσι κι αλλιώς όπως λένε οι ίδιες πληροφορίες για να αντιμετωπίσει τα οικονομικά προβλήματα εργαζόταν όταν μπορούσε εκτός υπηρεσίας.

Λίγες ημέρες πριν το μοιραίο ο υπολοχαγός επικαλούμενος προσωπικούς λόγους ζήτησε την ανάκληση της παραίτησης. Οι υπεύθυνοι του ΓΕΣ αρνήθηκαν γιατί όπως του είπαν …έχει πρωτοκολληθεί! Και βέβαια δεν ήταν δυνατόν να την πάρουν πίσω όπως έχουν κάνει για στρατιωτικό ο οποίος σήμερα έχει καταφέρει να φθάσει στον βαθμό του υποστράτηγου μετά από τρεις παραιτήσεις και τρεις ανακλήσεις! Στην Ελλάδα έχει σημασία ποιος είσαι και τι επαφές έχεις…

Όπως λένε οι ίδιες πηγές αυτή η άρνηση του ΓΕΣ φαίνεται ότι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της απόγνωσης για τον υπολοχαγό. Πιθανόν τα σχέδια που έκανε για μια δουλειά στον ιδιωτικό τομέα να μην πήγαν καλά και η παραμονή στο στράτευμα να ήταν η μοναδική του επιλογή. Ούτε αυτό δεν μπόρεσαν να του εξασφαλίσουν οι κατά τ´ άλλα “ευαίσθητοι” όπως λένε στα προβλήματα του προσωπικού “αρμόδιοι” με στολή ή με κοστούμι.

Κάποιοι απαράδεκτοι -είναι ο ελαφρύτερος χαρακτηρισμός- τόλμησαν να ψελλίσουν “φήμες” περί “προβλημάτων” του υπολοχαγού. Η απάντηση έρχεται από το στόμα αξιωματικού που τον ήξερε:

“Ήταν αρχιτεχνίτης Ηλεκτρονικών των πυραυλικών συστημάτων ΧΩΚ. Ένας από τους καλύτερους!
Όντως προσπαθούσε να αντεπεξέλθει οικονομικά εργαζόμενος τα απογεύματα.

Έχαιρε μεγάλης εκτιμήσεως από τους ανωτέρους του για την ευσυνειδησία του καθόσον εργαζόταν πολλές φορές πέραν του ωραρίου. Παράδειγμα όταν άφησε την οικογένεια του την Πρωτοχρονιά για να μεταβεί στην Μονάδα για αποκατάσταση βλάβης”.οnalert.


Αναρτήθηκε από ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΑΓΓΑΡΑΣ