patari.org

[Κώστας Οικοδόμος]

Ιταλία: Kαλούν τους "Σοφούς" να δώσουν λύση στο κυβερνητικό και οικονομικό αδιέξοδο

Στο ιταλικό προεδρικό μέγαρο θα βρεθούν σήμερα το μεσημέρι οι δύο επιτροπές σοφογελοίων απολογητών του καπιταλιστικού συστήματος, που συστάθηκαν υπό τον Τζόρτζιο Ναπολιτάνο επιφορτισμένες με το έργο της αναζήτησης προτάσεων, στη βάση των οποίων τα κόμματα θα μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Η ιταλική προεδρία επιμένει ότι το έργο των αποκαλούμενων «δέκα σοφών» - σε πείσμα των επικρίσεων που δέχθηκε - είναι απολύτως άτυπο,(?) αναγνωριστικό και με χρονικά όρια.

Ο πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου, Βαλέριο Ονίντα, μία από τις ειδικές προσωπικότητες του καπιταλισμού που συμμετέχουν στις επιτροπές, είπε ότι «δεν μπορεί κανείς να είναι πολύ αισιόδοξος» για την έκβαση της, δύσκολης όπως την χαρακτήρισε, προσπάθειας.

Η πρώτη επιτροπή, επιτετραμμένη να βρει προτάσεις στις οποίες θα μπορούν να συμφωνήσουν τα κόμματα για θεσμικές αλλαγές, έφτασε στο προεδρικό μέγαρο στις 12 το μεσημέρι (ώρα Ελλάδας). Μία ώρα αργότερα αναμένεται και η δεύτερη επιτροπή, αντικείμενο της οποίας είναι η οικονομία.

Με ανακοίνωσή της, η ιταλική προεδρία τόνισε ως «προφανές» ότι το έργο των επιτροπών «είναι απολύτως άτυπο και εντελώς αναγνωριστικό». Το PD του Μπερσάνι, που κυριαρχεί στη Βουλή αλλά όχι στην κατακερματισμένη Γερουσία, περιορίστηκε, διά του βουλευτή του Ντάριο Φραντσεσκίνι, στο ότι η σύσταση των επιτροπών είναι πρωτοβουλία του Ναπολιτάνο και μόνο.

Το «μπερλουσκονικό» PdL από την πλευρά έχει καταστήσει σαφές ότι θέλει είτε κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού ή άμεση προσφυγή στις κάλπες. Από την πλευρά του «M5S», ο Μπέπε Γκρίλο είπε πως το ρόλο πρέπει να τον έχει το Κοινοβούλιο, το οποίο και «δεν χρειάζεται νοσοκόμες». Ο Ονίντα του απάντησε σχετικά ότι «σε αυτό το Κοινοβούλιο, κάποιοι χρειάζονται μάλλον νταντάδες παρά νοσοκόμες».

Το ζήτημα όμως είναι πως δεν υπάρχει διέξοδο στο σημερινό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, που διαρκώς επιδεινώνεται.

Όλα στην ζωή έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Αυτό δεν θέλουν να κατανοήσουν με τίποτα οι απολογητές του καπιταλισμού, οι διαχειριστές του, και οι σοφογελοίοι του.

[ΚΛΑΣ]