patari.org

[Παταρίσιος]

Θέλει το Ισραήλ να επιταχύνει την πτώση του Άσαντ;

John Glaser, 14 Μαΐου 2013

Επίσημη σιωπή του Ισραήλ μετά από αεροπορικές επιδρομές του στις αποθήκες όπλων στη Συρία, νωρίτερα αυτό το μήνα, τροφοδοτεί κατηγορίες προς κάθε κατεύθυνση. Η Δαμασκός τις καταδίκασε ως μια προσπάθεια να καταστρέψει το καθεστώς της. Η τεχεράνη είπε ότι οι πραγματικοί στόχοι ήταν το Ιράν και η Χεζμπολάχ. Οι αναλυτές στις ΗΠΑ, είπαν ότι ήταν μια επίδειξη στρατιωτικής «ικανότητας».

Ο Σύριος διοικητής ανταρτών έχει διαφορετική γνώμη: «Η επίθεση έγινε προς όφελος του Άσσαντ.»

Ο Αμπντούλ Καντέρ Σαλέχ, διοικητής της Ταξιαρχίας Al-Tawhid, δήλωσε στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Σιχάν ότι το καθεστώς του Μπασάρ Άσσαντ έχει στην πραγματικότητα ήδη ηττηθεί και ότι το Ιράν και η Χεζμπολάχ, με την υποστήριξη του Ισραήλ, εμποδίζουν την πτώση του.

«Η συριακή αντιπολίτευση ήταν στα πρόθυρα της κατάληψης των οπλοστασίων του Άσσαντ και αυτός ήταν ο λόγος που το Ισραήλ επιτέθηκε στη Συρία, υποστήριξε ο Σαλέχ.»

«Υπήρχαν αρκετά ανώτερα στελέχη του Άσσαντ που σχεδίαζαν να αποστατήσουν και να παραδώσουν τα όπλα στην αντιπολίτευση. Το Ισραήλ βομβάρδισε τις κρύπτες των όπλων από φόβο ότι θα πέσουν στα χέρια της αντιπολίτευσης. Ήταν αποθήκες συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας και βαρέως πυροβολικού. Η επίθεση ήταν υπέρ του Άσσαντ.»

Αυτό αντιφάσκει με τις αναλύσεις που υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ έχει ως στόχο την ανατροπή του Άσσαντ, προκειμένου να επιτεθεί στο Ιράν. Ο ισχυρισμός είναι περίπου τόσο αξιόπιστος όσο και τα υπόλοιπα των ισχυρισμών για τις προθέσεις του Ισραήλ. Ωστόσο οι κατηγορίες του Σαλέχ δεν εκτοξεύονται από το πουθενά.

Ο Εφραίμ Χαλεβύ, ο οποίος υπηρέτησε ως επικεφαλής της Mossad από το 1998 ως το 2002, υποστήριξε η ίδια άποψη σε ένα άρθρο του στο Foreign Affairs:

Ο πιο σημαντικός στρατηγικός στόχος του Ισραήλ σε σχέση με τη Συρία ήταν πάντα μια σταθερή ειρήνη, και αυτό δεν είναι κάτι που ο σημερινός εμφύλιος πόλεμος το έχει αλλάξει. Το Ισραήλ θα παρέμβει στη Συρία, όταν το κρίνει αναγκαίο. Επιθέσεις της περασμένης εβδομάδας επιβεβαιώνουν την αποφασιστικότητα του. Αλλά δεν είναι τυχαίο ότι τα χτυπήματα επικεντρώθηκαν αποκλειστικά στις αποθήκες όπλων, και το Ισραήλ δεν έχει δώσει καμία αφορμή για να υποθέσει κανείς ότι θέλει να παρέμβει περαιτέρω. Την Ιερουσαλήμ λίγο την ενδιαφέρει να επίσπευση ενεργά την πτώση του Μπασάρ αλ-Άσσαντ.

Το Ισραήλ γνωρίζει ένα σημαντικό πράγμα σε σχέση με τους Άσσαντ: Τα τελευταία 40 χρόνια, έχουν καταφέρει να διατηρήσουν κάποια μορφή ηρεμίας κατά μήκος των συνόρων.

Αν συγκρίνει κανείς την απειλή που αποτελούσε για το Ισραήλ το καθεστώς των Άσσαντ με το ενδεχόμενο να έλθουν οι σουνίτες εξτρεμιστές αντάρτες στην εξουσία στη Συρία, προφανώς το τελευταίο θα ήταν πολύ χειρότερο. Η εξωτερική πολιτική του Ισραήλ είναι επικίνδυνη και εγκληματική, αλλά δεν είναι ηλίθια.

Δεν είναι μόνο ότι το Ισραήλ, κατά πάσα πιθανότητα, βλέπει τον Άσσαντ σαν μικρότερη απειλή από τις συνδεδεμένες με την Αλ Κάιντα* πολιτοφυλακές - αλλά υπάρχει επίσης επιχείρημα που πρόβαλε χθες ο Θανάσης Καμπάνης στο Foreign Affairs, ότι η υποστήριξη του Ιράν στον Άσσαντ απορροφά τους πόρους της Ισλαμικής Δημοκρατίας και βλάπτει την φήμη της στην περιοχή. Από αυτή την άποψη οι αρμόδιοι για την χάραξη της ισραηλινής πολιτικής μπορούν να το βλέπουν αυτό ευνοϊκά.

Πηγή: http://antiwar.com/

______________________________________________________________
* Ορισμένα αμερικάνικα Μπλοκ αναμασάνε το παραμύθι με την Αλ Κάιντα