patari.org

[vngelis]

Ενώ τελείωσε η παγκόσμιοποίηση με τις ανακοινώσεις του Τραμπ για πολιτική που βάζουνε την Αμερική Πρωτα η ΕΕ βαδίζει ολοταχώς στη διάλυση της αγροτικής παραγωγης. Τα σουπερμάρκετ κυριαρχούν όπως το Lidl που είχε πάρει χρηματοδότηση πρωτότυπη απο την Παγκοσμια Τραπεζα για να εξαπλωθεί σε όλη την ΕΕ.

Χωρίς αγροτική παραγωγή δεν υπάρχει ουσιαστικά έθνος άρα δεν μπορεί να ύπαρξη εθνικη πολιτική ούτε σε βιομηχανικο επίπεδο ούτε σε γεωργικό. Οι ιδιωτικες αλυσιδες
θα κανονίζουν. Εάν η Ιταλία ψηφίση και έγκρινει την συνθήκη Μερκοσουρ πρωτίστως η Γαλλία θα καταστραφεί αφού ειναι η κυρία χώρα που διευκολύνετε απ την ΚΑΠ.

Οι μεγάλες μονάδες κτηνοτροφίας θα ενωθούν με Βραζιλιανικες και οι Αργεντινες και θα εισάγουν χωρίς φορολογία. Παράδειγμα προς μίμηση ειναι το τι έγινε από Άγγλους και την Πολωνία όταν Αγγλοι έκλεισαν μονάδες παραγωγής γάλακτος και άνοιξαν η αγόρασαν και εισήγαγαν κατευθείαν από Πολωνία σε μισή τιμή. Ίσως γι αυτο βαζουν εσπευσμένα την Βουλγαρία στο Ευρώ να εξισώνουν τις τιμές προς τα πάνω της αγροτικής παραγωγής για να μην υπάρχει διεξόδου Ελλήνων αγροτών να εισάγουν άλλο από Βουλγαρία και να τα βαφτίζουν Ελληνικα όταν οι τιμές θα ειναι ίδιες...

Όταν το βοδινό κρέας έχει φτάσει €20 το κιλό και τμήμα της ανόδου είναι το κόστος ενέργειας και των λιπασμάτων που έχουν σχέση με τον πόλεμο της Ουκρανίας τότε καταλαβαίνει κανείς τι παίζεται. Εάν κλείσουν όλες τις μονάδες παραγωγής πχ κτηνοτροφιας και εισάγουν μισή τιμή από Λ Αμερική θα μπορούν να πουν ότι έριξαν τις τιμές πέρα και ξεχωρα ότι θα κάνουν ανεπανόρθωτη ζημιά στη γεωργία. Και έτσι στην επόμενη πενταετία θα προσπαθήσουν να κυκλοφόρησαν το ψεύτικο κρέας το οποίο μαζικά το κυκλοφόρησαν σε ράφια την τελευταία περίοδο του Κορόιδου πχ στην Αγγλία αλλά ο κόσμος δεν αντεπεξέλθει....
___________________________________________________________

Μετά τις κινητοποιήσεις των αγροτών, τις οποίες δεν κρίνουμε εδώ όσον αφορά τις μεθόδους, ακούγονται πάρα πολλά - με επιχειρήματα υπέρ και κατά. Τα τελευταία κυρίως από τους υποστηρικτές του φιλελευθερισμού (εξαιρούμε βέβαια τις κομματικές και κυβερνητικές σκοπιμότητες) - των ελευθέρων αγορών και των αρνητών των επιδοτήσεων.

Στα πλαίσια αυτά, είναι ίσως σωστό να αναφερθεί κανείς στις θέσεις του Keynes για τον πρωτογενή τομέα – όπως διατυπώθηκαν στις 25 Νοεμβρίου του 1932, σε μία διάλεξη του στο BBC για το ελεύθερο εμπόριο και τον προστατευτισμό. Εν προκειμένω είπε τα εξής σε ελεύθερη απόδοση:

«…Το τελευταίο μου παράδειγμα, για τον ασυμβίβαστο οπαδό του ελευθέρου εμπορίου, είναι το μεγαλύτερο δίλημμα από όλα: η γεωργία.

Ας υποθέσουμε ότι, ο μέσος αγρότης σε αυτή τη χώρα θα κατέρρεε, εάν οι τιμές των προϊόντων του δεν αυξάνονταν μέσω φόρων στα τρόφιμα ή παρόμοιων μέτρων. Είναι ο υποστηρικτής του ελευθέρου εμπορίου διατεθειμένος να πει: «Εντάξει, τότε απλώς εγκαταλείψτε εντελώς τη γεωργία»;

Φυσικά, δεν πρέπει να είμαστε ανόητοι στα αντίμετρά μας - ούτε να δελεάζουμε τους αγρότες να δραστηριοποιούνται σε καλλιέργειες για τις οποίες η γη, σε σύγκριση με άλλες καλλιέργειες, είναι μάλλον ακατάλληλη. Δεν είναι όμως αυτό το δίλημμα που θέλω να θέσω στον υποστηρικτή του ελευθέρου εμπορίου, αλλά το εξής:

Ας υποθέσουμε ότι, όσο η βρετανική γεωργία είναι εκτεθειμένη στις αβεβαιότητες του απεριόριστου ανταγωνισμού, είναι προς το παρόν αδύνατο να προσφέρει στους εργάτες της το ίδιο βιοτικό επίπεδο, με τις βιομηχανίες μαζικής παραγωγής στις πόλεις - και αυτή η υπόθεση δεν είναι καθόλου απίθανη. Εν προκειμένω, υπάρχουν φιλελεύθεροι που λένε: «Λοιπόν, απλώς εγκαταλείψτε εντελώς τη γεωργία»;

Ελπίζω να μην υπάρχουν. Γιατί όποιος δεν είναι παράλογος θα πρέπει να γνωρίζει, όπως εσείς και εγώ, πως η γεωργία είναι μέρος της ολοκληρωμένης ζωής ενός έθνους. Έχω πει και πριν ότι, μια ακμάζουσα αυτοκινητοβιομηχανία είναι εθνική αναγκαιότητα - έστω και μόνο για να δώσει σε έναν συγκεκριμένο τύπο Άγγλου την ευκαιρία για αυτό-ανάπτυξη.

Με τον ίδιο τρόπο, είναι αλήθεια ότι ένας άλλος τύπος Άγγλου βρίσκει το σκοπό του στη ζωή, καλλιεργώντας τη γη ή φροντίζοντας και εκτρέφοντας ζώα – ερχόμενος σε επαφή με τις μεταβαλλόμενες εποχές και με το έδαφος.

Όποιος ισχυρίζεται τώρα ότι, μια χώρα δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά τη γεωργία, κάνει λάθος ως προς την έννοια της λέξης «αντέχει οικονομικά». Μια χώρα που δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά την τέχνη ή τη γεωργία, την εφεύρεση ή την παράδοση, είναι μια χώρα όπου κανείς δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να ζήσει.

Επομένως, ο δρόμος της σοφίας είναι στενός σε αυτά τα ζητήματα – ενώ μόνο όσοι αναγνωρίζουν τις παγίδες και από τις δύο πλευρές (εννοεί τους οπαδούς του φιλελευθερισμού και τους αντίθετους του προστατευτισμού), θα τον διανύσουν με ασφάλεια.

Ούτε το ελεύθερο εμπόριο, ούτε ο προστατευτισμός μπορούν να παρουσιάσουν τα επιχειρήματά τους στη θεωρία με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να κυριαρχήσουν επάνω από τα αντίθετα επιχειρήματα στην πράξη.

Ο προστατευτισμός είναι μια επικίνδυνη και δαπανηρή μέθοδος για την αντιμετώπιση της έλλειψης ισορροπίας και ασφάλειας στην οικονομική ζωή ενός έθνους. Εν τούτοις, υπάρχουν στιγμές που δεν μπορούμε να βασιστούμε άπραγοι στις τυφλές δυνάμεις της αγοράς - ενώ κανένα άλλο, πιο αποτελεσματικό όπλο δεν είναι διαθέσιμο (από τις επιδοτήσεις που στην ουσία είναι προστατευτικοί δασμοί, ή) από τους προστατευτικούς δασμούς».

Κλείνοντας, μπορεί κανείς να συμφωνεί ή να διαφωνεί με τον Keynes, όσον αφορά τις θέσεις του – δεν μπορεί όμως παρά να συμφωνήσει με το ότι, «Η γεωργία είναι μέρος της ολοκληρωμένης ζωής ενός έθνους (και της επιβίωσης της περιφέρειας, ειδικά σε κράτη με αδύναμες παραμεθόριες περιοχές θα συμπληρώναμε) - ενώ μια χώρα που δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά την τέχνη ή τη γεωργία, είναι μια χώρα όπου κανείς δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά να ζήσει».

Σε κάθε περίπτωση, ο πρωτογενής τομέας είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τους υπόλοιπους οικονομικούς τομείς - ενώ απαιτεί φροντίδα και κεντρικό σχεδιασμό από την κυβέρνηση ενός κράτους, με την έννοια της σωστής καθοδήγησης των αγροτών.

Προφανώς απαιτεί επίσης τον αποκλεισμό των σκανδάλων τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, για τα οποία είναι απολύτως υπεύθυνη η κυβέρνηση - ενώ εύλογα εξοργίζουν τους έντιμους Πολίτες, αγρότες και μη, με τους πρώτους να εγκρίνουν πλειοψηφικά τις κινητοποιήσεις και με τους δεύτερους να πλημμυρίζουν τους δρόμους.

Β Βιλιαρδος

[vngelis]

Ετσι κατεστρεψαν την εκτροφη αγελαδων στην Ελλαδα στα προτυπα της Ζιμπαμπουε...

https://youtu.be/gQe8KI9GaJA?si=oQN44vgnU8elwaKY

[Επισκέπτης]

Αντίο Λεβ!

Από την εθνική αυτονομία στο ευρωπαϊκό νόμισμα (1881–2026)
Το βουλγαρικό λεβ - το "λιοντάρι" στο πορτοφόλι- από το 1881, όταν καθιερώθηκε ως εθνικό νόμισμα του νεοσύστατου βουλγαρικού κράτους, έγινε σύμβολο κυριαρχίας, αξιοπρέπειας και συλλογικής μνήμης. Το όνομά του προέρχεται από το λιοντάρι – το διαχρονικό έμβλημα της Βουλγαρίας, που συνοδεύει το κράτος εδώ και αιώνες. Όπως υπενθύμισε ο πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ, «το λεβ ήταν πάντα κάτι περισσότερο από χρήματα».
Στα Βαλκάνια, τα νομίσματα κουβαλούν ιστορίες. Το λεβ πέρασε πολέμους, αλλαγές καθεστώτων, μετάβαση στον κομμουνισμό-σοσιαλισμό, μεταβάσεις, πληθωρισμούς και επανεκκινήσεις. Στις τσέπες των ανθρώπων βρέθηκαν χαρτονομίσματα με τον Ιππέα της Μάνταρα, τον Άγιο Ιωάννη της Ρίλα, τον Παΐσιο τον Χιλανδρινό – όχι τυχαία. Το χρήμα μιλούσε βουλγαρικά, αφηγούνταν ιστορία, δίδασκε ταυτότητα έλεγαν οι Βούλγαροι ιστορικοί.
Η μεγάλη τομή ήρθε το 1997. Μετά από βαθιά οικονομική κρίση, η Βουλγαρία επέλεξε το currency board: το λεβ «δέθηκε» πρώτα με το γερμανικό μάρκο και αργότερα με το ευρώ. Σταθερότητα το ονόμασαν τα πολιτικά ανδρείκελα αντί ανεξαρτησίας. Για δεκαετίες, η χώρα ζούσε με σταθερή ισοτιμία και περιορισμένη νομισματική πολιτική υπέρ φυσικά της Γερμανίας στην αρχή και έπειτα υπέρ της Ε.Ε. Έτσι, για πολλούς Βούλγαρους, το ευρώ δεν φαινόταν ως επείγουσα ανάγκη αφού είχε ήδη συνδεθεί μαζί του το εθνικό νόμισμα αλλά ως ρίσκο αλλαγής τιμών αλλά και σαν την διακοπή των εθνικών της συναλλαγών με τα υπόλοιπα Βαλκάνια, αφού με το Λέβ, η Ελλάδα κατά κύριο λόγο αλλά και οι υπόλοιπες βαλκανικές χώρες είχαν αποκλειστική κτηνοτροφική και αγροτική συναναστροφή αφού λόγο φθηνότερου κόστους (ακριβώς το μισό αφού η ισοτιμία ήταν ένα ευρώ για δύο Λεβ)αγόραζαν ζωικό κεφάλαιο και αγροτική παραγωγή από την Βουλγαρία(αγροτική χώρα κατά κύριο λόγο), στα σύνορα την βάπτιζαν εγχώρια και την πουλούσαν σε πολλαπλάσια τιμή. Τώρα με τις συναλλαγές αποκλειστικά σε ευρώ, οι τιμές θα πάρουν τον ανήφορο και δεν θα συμφέρει τους εμπόρους να φέρουν παραγωγή από την Βουλγαρία για το κέρδος αφού θα πουλιούνται στις ίδιες τιμές με την Ελλάδα. Το ίδιο θα συμβεί και με την Ρουμανία η οποία σήμερα έχει την ίδια ισοτιμία με την Βουλγαρία και δεν θα μπορεί να αγοράσει προϊόντα από αυτήν αφού η συναλλαγή σε ευρώ θα έχει διπλασιάσει τις τιμές. Χτυπούν ξεκάθαρα την αγροτική ζωή των Βαλκανίων για να την συνδέσουν με την Mercosur και μετέπειτα με τα σκουλήκια και τις κατσαρίδες...
Να υπενθυμίσουμε ότι η Βουλγαρία εδώ και έναν μήνα(αρχές Δεκεμβρίου) δεν έχει κυβέρνηση αφού δεν πέρασε ο προϋπολογισμός και κατέρρευσε ,έχει υπηρεσιακό πρωθυπουργό από το 2024, και ο πρόεδρος μαριονέτα κρατιέται με πατερίτσες για να γίνει η είσοδος στο κοινό νόμισμα, παρά τις αντιρρήσεις του λαού.

[Επισκέπτης]

«Αγαπητοί Βούλγαροι, θα ήθελα να σας αποκαλώ σύντροφοι, γιατί αυτοί ήσασταν για μένα…
Αγαπητοί σύντροφοι,
34 φορές σας απεύθυνα πρωτοχρονιάτικο χαιρετισμό. Ανασκόπησα όσα σας είπα κατά τη διάρκεια αυτών των ετών και αποφάσισα να σας μιλήσω για το μέλλον. Όταν λάβετε αυτό το χαιρετισμό, δεν θα είμαι ανάμεσα στους ζωντανούς. Αλλά αισθάνομαι υποχρεωμένος να κάνω κάτι τελευταίο χρήσιμο για τη χώρα μας.
34 φορές, εγώ και το Κόμμα, απολογούμασταν για όλα όσα κάναμε για σάς κατά τη διάρκεια του έτους. Η ανασκόπηση των χαιρετισμών επισημαίνει το μεγάλο άλμα που πετύχαμε ως λαός γι’ αυτά 34 χρόνια.
Ο πληθυσμός της χώρας μας στον πρώτο μου χαιρετισμό ήταν 7 εκατομμύρια και στον τελευταίο ήταν 9 εκατομμύρια.
Η οικονομία αναπτύχθηκε 23 φορές. Σκεφτείτε το -όταν διαβάζετε αυτό το μήνυμα θα έχουν περάσει περίπου 30 χρόνια από τότε που η Βουλγαρία εγκατέλειψε το Σοσιαλισμό. Σκεφτείτε αυτά τα 30 χρόνια αν πετύχατε αυτό που καταφέραμε τα τελευταία 34 χρόνια. Έχει αναπτυχθεί η οικονομία 23 φορές; Εμείς το κάναμε, ο λαός το πέτυχε, άρα ήταν δυνατόν.
Γιατί δεν συμβαίνει τώρα;
Χτίσαμε χιλιάδες νοσοκομεία και σχολεία. Αυξήσαμε σημαντικά το προσδόκιμο ζωής. Γιατί, από το 1989, έχει μειωθεί ξανά; Όταν διαβάζετε αυτό το μήνυμα, μετά από 20 χρόνια, κοιτάξτε πού βρίσκεστε…
Φυσικά, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα μισούν το Σοσιαλισμό. Θα πουν υπήρχαν στρατόπεδα, καταστείλατε τους ανεπιθύμητους.
Η χώρα με τους περισσότερους κρατούμενους στον κόσμο είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί το 3% του πληθυσμού βρίσκεται στη φυλακή. Πολύ περισσότερο από ό,τι στη Σοσιαλιστική Βουλγαρία. Αλλά δεν είναι η μεγαλύτερη καταστολή. Η μεγαλύτερη καταστολή είναι η κυριαρχία των μεγάλων κεφαλαίων και των εταιρειών που καθορίζουν ποιος θα εργαστεί και πόσο θα πάρει. Αυτή η καταστολή είναι που καταστρέφει τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τις φυλακές μας!
Αλλά και οι ΗΠΑ έχουν φυλακές. Κρατούν τους ανθρώπους που χαρακτηρίζουν ως "τρομοκράτες", χωρίς δίκη και καταδίκη, για απεριόριστο χρόνο. Απαιτούν την έκδοσή τους από οποιοδήποτε σημείο του κόσμου και οι περισσότερες χώρες τούς υπακούν.
Και για να σας πω, αγαπητοί συμπατριώτες, στο Σοσιαλισμό δεν φυλακίσαμε αθώους. Οι συγγενείς τους τώρα περηφανεύονται, διότι θα ντρέπονταν για το παρελθόν τους. Η αλήθεια είναι ότι δεν τιμωρήσαμε αθώους. Τιμωρήσαμε εγκληματίες, μεγάλους καπιταλιστές και ολιγαρχίες. Αυτούς για τους οποίους είμαι πεπεισμένος πως θα θελήσετε κι εσείς ένα Λαϊκό Δικαστήριο.
Αγαπητοί φίλοι, πριν φτάσουμε στο Σοσιαλισμό, είχαμε μελετήσει προσεκτικά τον Καπιταλισμό. Είναι πάντα ο ίδιος - ένα σύστημα στο οποίο μικρή ομάδα προνομιούχων παρασιτεί εις βάρος του λαού, ο οποίος λαός εξαντλείται.
Μετά από 20 χρόνια, που θα διαβάζετε αυτό το μήνυμα, είμαι βέβαιος ότι το κράτος θα κυριέψουν οι εγκληματίες, αυτοί θα γράψουν τους νόμους, θα σας επιβάλουν φόρους, τέλη, τιμές και όσα άλλα μέσα τους επιτρέπουν. Είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξει μια μικρή ομάδα από υπερ-πλούσιους ανθρώπους που θα κλέβουν αδιάκριτα και δεν θα κρύβονται. Είμαι βέβαιος ότι ο λαός θα υποφέρει, αλλά θα έχει καθηλωθεί από την κυριαρχία, το φόβο και την αβεβαιότητα του αύριο.
Ο Καπιταλισμός εξαρχής είναι άδικος, δεν μπορεί να είναι διαφορετικός. Συγκεντρώνει τον πλούτο και μαζί με αυτόν τη δύναμη και τελικά η εξουσία αποδεικνύεται πηγή πλούτου, ενώ ο άνθρωπος γίνεται σκλάβος. Πάντα έτσι ήταν.
Αγαπητοί Βούλγαροι, θα σας επιδεικνύουν τον Καπιταλισμό ως καλύτερο από το Σοσιαλισμό μας, ξεγελώντας σας.
Πράγματι η Δύση είχε πλεονεκτήματα. Αλλά όχι λόγω του καπιταλισμού. Το τονίζω αυτό - όχι λόγω του καπιταλισμού. Είχε πλεονεκτήματα στην πραγματικότητα εξαιτίας του Σοσιαλισμού. Κάτω από το φόβο του συστήματός μας, οι καπιταλιστές στη Δύση άρχισαν να κάνουν παραχωρήσεις στους εργαζόμενους και έτσι βελτίωσαν την κατάστασή τους. Το σοσιαλιστικό σύστημα βοήθησε τον άνθρωπο στις καπιταλιστικές χώρες να ζήσει καλύτερα.
Αλλά να ξέρετε πως μετά την καταστροφή του Σοσιαλισμού, θα πάρουν όλα όσα είχαν δώσει στους εργάτες τους. Αυτό το καθεστώς ευημερίας έχει μεγάλο κόστος για τον καπιταλισμό, οπότε θα το αποσυνθέσουν. Χωρίς ανταγωνισμό με το Σοσιαλισμό, οι εταιρείες και οι τοπικές ολιγαρχίες θα πάρουν τα πάντα.
Η Δύση ήταν καλύτερη για δύο λόγους: Πρώτον είχε μια μεγαλύτερη βιομηχανική ιστορία, είχε αποκτήσει περισσότερη εμπειρία και περισσότερους πόρους. Και δεύτερον, αναγκάστηκε από το Σοσιαλισμό να εξασφαλίσει καλές συνθήκες για τους λαούς της για να αποφύγει την Επανάσταση.
Εάν συνεχίζαμε με το Σοσιαλισμό, ίσως μετά από άλλα 20-30 χρόνια βιομηχανικής ιστορίας, θα είχαμε φτάσει τη Δύση. Παρατηρήστε ότι είχαμε μόνο 45 χρόνια επιταχυνόμενης ανάπτυξης, κυνηγώντας κράτη με 400 χρόνια βιομηχανικής ιστορίας. Αυτή η σύγκριση ήταν άδικη, πράγμα που οδήγησε στο να την αποκαλώ ηλίθια άρνηση του Σοσιαλισμού.
Όταν διαβάζετε αυτές τις γραμμές, κοιτάξτε γύρω σας. Κοιτάξτε τη Δύση. Είμαι βέβαιος ότι θα δείτε τα συμπτώματα καταστροφής της κοινωνίας τους. Τα 20 χρόνια είναι αρκετά για να δείτε την πραγματική φύση του Καπιταλισμού.
Μπορείτε, μόνοι σας να το διαπιστώσετε από τις εξελίξεις, την άνοδο των διεθνών εντάσεων, το ξέσπασμα νέων πολεμικών συγκρούσεων - αυτά είναι τα σημάδια του αυξανόμενου άγριου καπιταλισμού... Πάντα έτσι ήταν, δεν μπορούν να κρυφτούν.
Αγαπητοί συμπατριώτες, πετύχαμε πολλά όσο ήμασταν μαζί. Και είναι δικό μου λάθος που επιτρέψαμε στον Καπιταλισμό να μας ξεγελάσει για άλλη μια φορά. Ίσως αν ήμουν πιο σοφός και πιο αποφασιστικός, δεν θα επέτρεπα αυτό που συνέβη το 1989 και να καταστρέψει τις ελπίδες του λαού, αφού συνέβη είμαι υπεύθυνος. Αλλά με το χέρι στην καρδιά, σας λέω ότι υπεύθυνος για την ενδεχόμενη αποκατάσταση του Σοσιαλισμού και τη διόρθωση των λαθών είναι μόνο ο λαός. Το μέλλον είναι δικό σας. Καταφέραμε μια φορά να νικήσουμε τον Καπιταλισμό, όσο ακατόρθωτο κι αν φαινόταν. Ανοικοδομήσαμε τον ευτυχισμένο κόσμο του Σοσιαλισμού. Ο Σοσιαλισμός είναι ο λαός που κατέχει την απόλυτη δύναμη στην κοινωνία. Εάν το θελήσετε ως λαός, μπορείτε να τον αποκτήσετε εκ νέου και κανένα καταπιεστικό καθεστώς δεν μπορεί να σας σταματήσει…
Αγαπητοί συμπατριώτες,
Αυτό που υπήρχε, εκ νέου θα γίνει…
Πιστεύω σε αυτό …
Todor Zhivkov, 1998».

(Ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και του Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας)