patari.org

[vngelis]

Ιρακ Βενεζουελα
Στο Ιρακ οπου επαιξαν πρωτιστως αυτο το σεναριο οι Αμερικανοι οταν η αεραμυνα του Σανταμ δεν λειτουργησε και ενα μοναχικο τανκς διεσχισε ολοκληρη την Βαγδατη και εφτασε στο κεντρο χωρις ουδεμια αντισταση την ιδια ωρα που ενας Υπουργος του Σανταμ ελεγε οτι οι Αμερικανοι αποβιβαστηκαν σε καποια οχθη του Ευφράτη και τους ξεκληριζουμε.

Συντομα μετα ο Μπους ανεβηκε σε ενα αεροπλανοφορο και ειπε νικησαμε ενω ο πολεμος δεν ειχε καλα καλα αρχισει. Οταν αρχισε παντως Αμερικανοι κρεμοντουσαν απο γεφυρες στη Φαλλουτζα και το 2008 αποχωρησαν απο εμπόλεμες συγκρουσεις.

Πως εξηγείται τωρα δυο ελικοπτερα να περασουν μεσα στο Καρακας απ τη θαλασσα που ηταν ναυλωμενα τα αεροπλανοφορα των Αμερικανων χωρις να τα εντοπισει κανεις και να εχουν πιασει τον Μαδουρο στο υπνο του με την γυναικα του και να μην πεσει ουτε μια σφαιρα;

Οταν ειχαν περικυκλώσει τον Αλλεντε ειχε βγει με οπλο και τον εφαγαν. Ολοκληρος Πρόεδρος και δεν εχει φρουρα και δεν επεσε σφαιρα και τον εβγαλαν εξω με τι φορμα Nike. Μου μοιάζει εμενα σαν το θεατρο με τις 17 ωρες του διαπραγμετευσεις του Τσίπρα που ηταν ταχα ξυπνιος ενω φαινοταν οτι την ειχε αραξει για τα καλα παιζοντας κανα παιχνιδι Νιντεντο στη τηλεοραση.

Αρα οι Αμερικανοι στραφηκαν εκει ενα μηνα εφαρμοσαν εμπαργκο κανονικο σταματησαν τανκερ με πετρελαια που προορίζονταν για Κινα και θα τους ειπαν συμφωνήσετε να μας πουλατε το πετρελαιο σας και θα κανουμε αρση του εμπαργκο. Επειδη αυτες οι κυβερνησεις δεν ειναι προϊόν εξεργεσης η ανταρτικου αλλα τμημα της ιδιας της κομπραδορικης αστικης ταξης (και ουσιαστηκα του στρατου αφου η ιδια η αστικη ταξη ειναι αδυναμη) η οποιαδηοτε συμφωνια εγινε παρασκηνιακως. Η διαφορα με το Ιρακ ειναι οτι εαν ο Μαδουρο εδωσε οπλα και οι Αμερικανοι ουτε αποβιβαση εκαναν τοτε το ζητημα προβληματιζεται για τους ιδιους. Για να παρουν το πετρελαιο θα πρεπει να προσφερουν ανωτερη τιμη και πληρες αρση του εμπαργκο και την ιδια στιγμη αυξαινουν τον συσχετισμο δυναμεων προς όφελος της Ρωσιας (αφου αυτη θα προμηθεύει τους Κινεζους απο εδω και μπρος με περισσότερο πετρελαιο οπως ειχε γινει οταν ειχε φυγει το Ιρακ απ τη μεση το 2003).

Απο αποψη μαρκετιγκ ο Τρομπας 'νικαει ξανά' οπως διελυσε τη Υεμενη, το Ιραν κτλ τωρα διελυσε τη Βενεζουελα και νικησε τον σοσιαλισμο μια για παντα. Ενω οταν ο δικος του χρεοκόπησε στην Αργεντινη απ την παλαβη πολιτική του ο Μιλει ετρεξε να τον σωσει με $60δις και να παρει τα κρεατα του διαλυοντας την εγχωρια παραγωγή κρεατων των ΗΠΑ. Ενω ο πληθωρισμος ακομα καλπαζει στις ΗΠΑ και οι εισφορες για το ιδιωτικο συστημα υγειας εχουν φτασει στα υψη ο Τραμπ το παιζει ειρηνοποιος απειλωντας θεους και δαιμονες στο Ιραν τωρα.

Τουφεκιες ειναι ολα τελικα στο γαμο του καραγγκιοζη με Χολλυγουντιανες προδιαγραφες για εσωτερικη καταναλωση και στους δεξιαντζες που τωρα ειναι στην εξουσια αλλα τελικα φαινονται να είναι καρμπον των προηγουμενων ..

[Obelix]

[Obelix]

Από πλευράς μου πιστεύω ότι δεν πρέπει να εκπλαγούμε αν αποδειχθεί πως ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΑΓΩΓΗ του Maduro δεν έγινε στην πραγματικότητα. Το θέμα είναι ΜΕ ΤΙ ΑΦΗΓΗΜΑ θα μπορέσουν να χώσουν μια τέτοια εξέλιξη στο όλο σκηνικό.

Βενεζουέλα: Διάγγελμα της αντιπροέδρου με υπουργούς στο πλευρό της

Η Μόσχα προτρέπει την Ουάσινγκτον να απελευθερώσει τον Μαδούρο και τη σύζυγό του

Μόνο "ΛΟΓΙΑ";
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!

[vngelis]

Από την πρώτη στιγμή που έμαθα το πως έγινε η απαγωγή του Μαδούρου, έγραψα ότι ναι μεν ήταν μια άριστα οργανωμένη επιχείρηση από τους αμερικάνους, αλλά είχε προφανέστατα βοήθεια από μέσα - η πρώτη μου σκέψη ήταν η προεδρική φρουρά. Βέβαια, η προσωπική φρουρά του Μαδούρο (οι Κουβανοί) εκτελέστηκε, άρα δεν ήταν στο κόλπο. Πάντως επειδή τους έφαγαν όλους, είναι βέβαιο πλέον ότι έπεσαν από φίλια πυρά.
Λοιπόν, αρχίζει να διαμορφώνεται ένα αφήγημα ότι πίσω από όλα είναι η Delcy Rodriguez, μέχρι χτες αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας και τώρα πλέον προεδρεύουσα, μέχρι να γίνουν εκλογές ή τέλος πάντων κάτι να αλλάξει..
Υπάρχουν διάφορα σημάδια που οδηγούν σε αυτήν.

- Πρώτα πρώτα, τα θερμότατα λόγια με τα οποία μίλησε για αυτήν, όχι μόνο ο Τραμπ αλλά και ο Ρούμπιο στην πρες κόνφερανς όπου ανακοίνωσαν την πειρατική απαγωγή, Όταν το πρωτάκουσα δεν πίστευα τα αυτιά μου -- κάτι μυρίζει άσχημα όταν ο Ρούμπιο λέει για αυτήν ότι μίλησε επί μακρόν μαζί της και είναι πολύ συνεννοήσιμη. (Στο πρες αυτό ο Ρούμπιο είπε επίσης ότι είχαν επικοινωνήσει με τον Μαδούρο και του είχαν προτείνει να την κάνει μόνος του σε τρίτη χώρα ώστε να μην τον κυνηγήσουν, αλλά αυτός αρνήθηκε.)
- Μετά έχουμε το γεγονός ότι η μέγαιρα με το νομπέλ ειρήνης, που μέχρι πριν μια βδομάδα ήταν η προφανής υποψήφια να αναλάβει την εξουσία, έχει τώρα μείνει εντελώς στην απέξω. Μάλιστα, μόνο η Μελόνι -- που ως φαίνεται κανείς δεν της είχε πει τπτ -- την πήρε για τα συγχαρητήρια. Φανταστείτε ότι από όσο ξέρω, ούτε καν ο χλαπάτσας της υπόθεσης, ο ηρωικός έλλην ΠΘ, δεν την πήρε τηλέφωνο! Και φυσικά, οι Αμερικάνοι την έχουν στο φτύσιμο.
- Τέλος, υπάρχουν πλέον διάφορα δημοσιεύματα όπως του Τέλεγκραφ (όχι και καμιά αξιόπιστη πηγή βέβαια) χτες, που έλεγε ότι το Κατάρ έκανε τη σύνδεση των ΗΠΑ με τη φράξια της Ροντρίγκες για να γίνει η "δουλειά". Άσε τις διάφορες φωτό του Μαδούρο που καθόλου αγχωμένος δεν φαίνεται από όλη την κατάσταση (φυσικά αυτές μπορεί να είναι fakes).

Αλλά το σημερινό ποστ της Ροντρίγκες στο ίνστα είναι δύσκολο να μην το λάβει κανείς ως επιβεβαίωση των υποψιών. Σε αυτό λέει ότι το μήνυμα της Βενεζουέλας και του προέδρου Μαδούρο προσωπικώς προς τις ΗΠΑ είναι η ειρήνη, η συνεργασία μεταξύ των λαών των δύο χωρών και άλλα τέτοια αγαπησιάρικα για την μεγάλη χώρα και τον σπουδαίο πρόεδρά της. Κατανοητό μεν ότι θα ήθελε μια κάποια συνεννόηση, δεν είναι όλοι οι Βενεζολάνοι λυσσασμένοι αντιαμερικάνοι κομμουνιστές αντιιμπεριαλιστές, αλλά από την άλλη, μόλις έχει γίνει εισβολή στην χώρα σου κι εσύ ζητάς συνεργασία δημόσια, σε ποστ στο ίνστα; Μήπως πρώτα να έκανες κανά ιδιωτικό τηλεφωνηματάκι και να άφηνες να περάσουν δυο τρεις μερούλες πριν δημοσιοποιήσεις τα αισθήματά σου;

Δεν φτάνουν αυτά για να διατυπωθεί κατηγορία προφανώς. Επίσης, τα παραπάνω συνωμοσιολογικά καταρρέουν αν ο Τραμπ αρνηθεί παγερά τα αισθήματα της Ροντρίγκες. Αλλά δεδομένης της άσχημης κατάστασης που βρίσκεται η χώρα και της προφανούς διάβρωσης των κρατικών μηχανισμών, δεν θα εκπλαγώ από τίποτε απολύτως, είναι πιθανά τόσο το καλύτερο όσο και το χειρότερο. Θα πρέπει να περιμένουμε και ίσως να δούμε θετικές εκπλήξεις στην ίδια την χώρα. (Δεν μιλάω εδώ για το ενδεχόμενο το σχέδιο Βενεζουέλα να σκάσει στα μούτρα του Τραμπ, αυτό το θεωρώ πολύ πιθανό, αν και δεν περιμένω να σκάσει αύριο μεθαύριο αλλά σε δεύτερο χρόνο.)

Τα πράγματα είναι ακόμα θολά, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι η "συνεργασία" (δηλαδή πλήρης υποταγή) στις επιταγές των ΗΠΑ μόνο χειρότερη θα κάνει την ήδη δύσκολη κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων της χώρας.
Dimitris Lenis

[vngelis]

Απαγωγή στο Καράκας
Τάρικ Αλί
06 Ιανουαρίου 2026πολιτική

Δύο δεκαετίες πριν οι αμερικανικές δυνάμεις απήγαγαν τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο αυτό το Σαββατοκύριακο, ο Ούγκο Τσάβες είχε ήδη προβλέψει την προσέγγιση:

Πριν από χρόνια, κάποιος μου είπε: "θα καταλήξουν να σε κατηγορούν ότι είσαι έμπορος ναρκωτικών – εσύ προσωπικά – εσύ, Τσάβες. Όχι μόνο ότι η κυβέρνηση το υποστηρίζει ή το επιτρέπει – όχι, όχι, όχι. Θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν τη φόρμουλα Νοριέγκα σε σένα."Ψάχνουν έναν τρόπο να συνδέσουν τον Τσάβες άμεσα με τη διακίνηση ναρκωτικών. Και τότε, οτιδήποτε έρχεται σε αντίθεση με έναν "πρόεδρο διακινητή ναρκωτικών", σωστά;

Το πρωί της 3ης Ιανουαρίου, ο Trump έγραψε ένα μήνυμα καλής χρονιάς. Οι ΗΠΑ είχαν πραγματοποιήσει "μια μεγάλης κλίμακας επίθεση στη Βενεζουέλα και τον ηγέτη της". Ο Πρόεδρος Μαδούρο και η σύζυγός του Σίλια είχαν "συλληφθεί και πετάξει έξω από τη χώρα". Ο Τραμπ είπε ότι περισσότερες λεπτομέρειες θα ακολουθήσουν σε λίγες ώρες. Οι λεπτομέρειες, ωστόσο, ήταν συγκεχυμένες.

Αργότερα εκείνη την ημέρα, ένας παλιός φίλος από το Καράκας τηλεφώνησε για να πει ότι μυστικές διαπραγματεύσεις είχαν λάβει χώρα για κάποιο χρονικό διάστημα μεταξύ του καθεστώτος και των Αμερικανών. Οι Αμερικανοί ήθελαν το κεφάλι του Μαδούρο, το οποίο αρνήθηκε να προμηθεύσει – σύμφωνα με τους New York Times, του προσφέρθηκε μεταφορά σε μια καλά προστατευμένη συνταξιοδότηση στην Τουρκία, την οποία περιφρόνησε, προς μεγάλη του τιμή. Και παρόλο που επανειλημμένα προσφέρθηκε να διαπραγματευτεί με την Ουάσινγκτον για θέματα εισαγωγών πετρελαίου και ναρκωτικών από τις ΗΠΑ, συσπείρωσε επίσης τους Βενεζουελάνους ενάντια στη στρατιωτική συσσώρευση του Τραμπ στην Καραϊβική.

Η κυβέρνηση Τραμπ προφανώς προτίμησε να διαπραγματευτεί με τον Delcy Rodríguez, τον αντιπρόεδρο, και άλλους στη Βενεζουέλα, όπου οι δύο βασικοί υπουργοί είναι ο Diosdado Cabello στο Υπουργείο Εσωτερικών και ο Vladimir Padrino στην άμυνα. Και οι δύο έχουν υποστήριξη στον στρατό, περίπου 100.000 άνδρες, και ο Καμπέλο διοικεί επίσης τις λαϊκές δυνάμεις πολιτοφυλακής, οι οποίες λέγεται ότι είναι ακόμα μεγαλύτερες. Καθώς ο Τραμπ ενίσχυσε την απειλητική του Αρμάδα τους τελευταίους μήνες, η κυβέρνηση Μαδούρο απάντησε εξοπλίζοντας τμήματα του πληθυσμού.

Επομένως, το ζήτημα του ποιος κυβερνά τώρα τη Βενεζουέλα έχει καταστεί κρίσιμο. Η πρώτη απάντηση ήρθε από τον Τραμπ: "θα διοικήσουμε τη χώρα μέχρι να μπορέσουμε να κάνουμε μια ασφαλή, σωστή και συνετή μετάβαση. Αλλά η κυβέρνηση Τραμπ είναι παγιδευμένη σε μια σχισμή. Η βάση μάγκα του Τραμπ δεν είναι υπέρ της αποστολής αμερικανικών στρατευμάτων για να σκοτωθούν σε ξένες χώρες – αυτό ήταν ένα κεντρικό μέρος της εκστρατείας που διεξήγαγαν εναντίον των Δημοκρατικών και του παλιού Ρεπουμπλικανικού κατεστημένου στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Δεν θέλουν αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος της Βενεζουέλας. Την ίδια στιγμή, οι σκληροδεξιοί Λατίνοι μετανάστες ultras που εκπροσωπούνται από τον Rubio είναι δυσαρεστημένοι που οι Μπολιβαριανοί εξακολουθούν να είναι στην εξουσία στο Καράκας.

Υπήρξε συζήτηση σε ένα σημείο ότι ο Μάρκο Ρούμπιο θα μπορούσε να διοριστεί στην πραγματικότητα κυβερνήτης ή Πρόξενος, για να δώσει εντολές στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας. Εν τω μεταξύ, τα μηνύματα από το Καράκας έχουν αναμιχθεί. Την επόμενη μέρα μετά την κατάληψη του Μαδούρο, ο υπουργός Εσωτερικών Καμπέλο δήλωσε:

Πρόκειται για επίθεση κατά της Βενεζουέλας. Είμαστε σε θέση. Καλούμε τον λαό μας να παραμείνει ήρεμος και να εμπιστευτεί την ηγεσία. Μην επιτρέπετε σε κανέναν να αποθαρρυνθεί ή να διευκολύνει την κατάσταση για τον επιθετικό εχθρό.

Ο ντελσί Ροντρίγκεζ, ο οποίος επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Βενεζουέλας ως προσωρινός πρόεδρος για τους επόμενους τρεις μήνες, πήγε στην κρατική τηλεόραση για να ζητήσει την απελευθέρωση του Μαδούρο. Ο Τραμπ της επιτέθηκε σε συνέντευξή του στο The Atlantic επειδή δεν ήταν αρκετά εύπλαστη, λέγοντας ότι έδωσε υποσχέσεις που πρέπει τώρα να τηρηθούν και απειλώντας: "αν δεν κάνει το σωστό, θα πληρώσει ένα πολύ μεγάλο τίμημα, πιθανώς μεγαλύτερο από τον Μαδούρο. Και συνέχισε: "η αλλαγή καθεστώτος, ό, τι θέλετε να το ονομάσετε, είναι καλύτερη από ό, τι έχετε τώρα. Δεν μπορεί να χειροτερέψει.’

Η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται ανίκανη να αντιληφθεί ότι – ό, τι κι αν πιστεύουν οι άνθρωποι για τον Μαδούρο – πολύ λίγοι Βενεζουελάνοι καλωσορίζουν μια εισβολή στη χώρα τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή είναι μια παράδοση που χρονολογείται από τον Simón Bolívar, ο οποίος προειδοποίησε συγκεκριμένα ότι η Λατινική Αμερική πρέπει να προσέχει τη νέα αυτοκρατορία στο Βορρά και να αντισταθεί στην ανταλλαγή ισπανικών με αμερικανική κυριαρχία. Από την Κυριακή, έχουν γίνει διαδηλώσεις σε πολλά διαφορετικά μέρη της χώρας απαιτώντας την απελευθέρωση του Μαδούρο, συμπεριλαμβανομένης μιας τεράστιας στο ίδιο το Καράκας. Η απογοήτευση υπερβαίνει κατά πολύ τη βάση στήριξης του καθεστώτος. Ένας κορυφαίος καθολικός ηγέτης κατά του Μαδούρο, που πήρε συνέντευξη στο BBC Radio 4 στις 5 Ιανουαρίου, είπε: "Πρέπει να είστε πολύ χαρούμενοι τώρα". Απάντησε: "όχι, δεν είμαστε ευχαριστημένοι. Δεν μας αρέσει η κατοχή της χώρας μας και η πλειοψηφία των Βενεζουελάνων δεν θέλει να καταληφθεί.’

*

Όπως προειδοποίησε ο Τσάβες, ο Τραμπ και ο Ρούμπιο προσπαθούν να τοποθετήσουν τον Μαδούρο σε κατηγορίες "ναρκοτρομοκρατίας", την τελευταία επανάληψη αυτών των αόρατων όπλων μαζικής καταστροφής στο Ιράκ. "Ο Μαδούρο δεν είναι ο πρόεδρος της Βενεζουέλας", έγραψε ο Ρούμπιο στο Twitter το περασμένο καλοκαίρι, " και το καθεστώς του δεν είναι η νόμιμη κυβέρνηση. Ο Μαδούρο είναι ο επικεφαλής του καρτέλ ντε Λος Σολς, μιας ναρκο-τρομοκρατικής οργάνωσης που έχει καταλάβει μια χώρα. Και κατηγορείται για την προώθηση ναρκωτικών στις Ηνωμένες Πολιτείες.’

Όπως είναι γνωστό, ο ίδιος ο Ρούμπιο προέρχεται από μια διακεκριμένη οικογένεια κοκαΐνης, που εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στο εμπόριο ναρκωτικών σε όλη τη Νότια Αμερική. Οι συγγενείς του ασχολούνταν με το λαθρεμπόριο κοκαΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες για χρόνια. Ως Υπουργός Εξωτερικών, έχει βάλει εμπόρους ναρκωτικών σε κάθε φιλο-αμερικανική κυβέρνηση στην ήπειρο. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ορισμένοι λένε ότι η επίθεση θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι μια κίνηση Rubio για να υπερασπιστεί τους χορηγούς ναρκωτικών που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ εναντίον των πιο αυτόνομων εμπόρων που υπάρχουν επίσης σε αυτό το μέρος του κόσμου.

Μια άλλη ειρωνεία είναι ότι η Delta Force, η ομάδα ειδικών δυνάμεων των ΗΠΑ που απήγαγε τον Πρόεδρο της Βενεζουέλας, θεωρείται ευρέως ότι λειτουργεί ένα δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών εντός των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο ερευνητικός δημοσιογράφος Seth Harp's Το Καρτέλ Fort Bragg: διακίνηση ναρκωτικών και δολοφονία στις Ειδικές Δυνάμεις (2025) καταγράφει δολοφονίες και διακίνηση ναρκωτικών που διαπράχθηκαν μέσα και γύρω από την εγκατάσταση του στρατού των ΗΠΑ έξω από το Fayetteville της Βόρειας Καρολίνας. Το βιβλίο του Χάρπ μπήκε στη λίστα των μπεστ σέλερ των Νιου Γιορκ Τάιμς και οι κριτικοί έχουν αποδεχτεί σε μεγάλο βαθμό τα ευρήματά του. Έτσι, αυτή η εγκληματική επιχείρηση των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε από το δικό της καρτέλ ναρκωτικών. Δεν υπάρχει αίσθηση ντροπής εδώ, ή κάτι τέτοιο. Απλώς το κάνουν, υποθέτοντας ότι οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να το παίρνουν όσο μπορούν να δείξουν μερικές επιτυχίες.

Τώρα έχουμε Γενικό Εισαγγελέα Pam Bondi tweeting τα λεγόμενα κατηγορητήρια, που έχουν ένα άγγιγμα της παραφροσύνης γι " αυτούς:

Ο Νικολάς Μαδούρο και η σύζυγός του, Σίλια Φλόρες, έχουν κατηγορηθεί στη Νότια Περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Ο Νικολάς Μαδούρο κατηγορείται για συνωμοσία για ναρκωτικά-τρομοκρατία, συνωμοσία εισαγωγής κοκαΐνης, κατοχή πολυβόλων και καταστροφικών συσκευών και συνωμοσία για κατοχή πολυβόλων και καταστροφικών συσκευών εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών.

Κανένας σοβαρός δικηγόρος στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούσε να το πάρει αυτό στην ονομαστική του αξία. Το όλο θέμα είναι μια φάρσα. Το να κατηγορείς έναν εν ενεργεία πρόεδρο, τον οποίο μόλις απήγαγες ενώ βομβάρδιζες την πρωτεύουσά του, για "συνωμοσία για κατοχή" αυτόματων όπλων είναι τραγελαφικό. Η μποντί ετοιμάζει μια δοκιμαστική παράσταση, αλλά μπορεί να μην είναι τόσο εύκολη όσο νομίζει. Χωρίς αμφιβολία, μερικοί από τους καλύτερους δικηγόρους των ΗΠΑ θα υπερασπιστούν τον Μαδούρο και θα αναλάβουν την υπόθεσή του. Αυτό δείχνει, ωστόσο, ότι οι διορισμοί στο δεύτερο υπουργικό συμβούλιο του Trump έγιναν σε μεγάλο βαθμό με βάση την πίστη και όχι την ικανότητα – επιλέγοντας ανθρώπους που δεν θα αμφισβητούσαν τον Πρόεδρο και τις τρελές ιδέες του – όπως καθιστά σαφές Η συνέντευξη με τον αρχηγό του προσωπικού του Trump στο Vanity Fair. Η απουσία οποιασδήποτε σοβαρής αντιπολίτευσης στη χώρα ικανή να επιμείνει στην εξουσία του Κογκρέσου υποδηλώνει μια διαδικασία αποσύνθεσης μέσα στους θεσμούς της ίδιας της αμερικανικής αστικής δημοκρατίας.

Πολλοί έχουν επισημάνει - όπως σημείωσε ο ίδιος ο Τσάβες – ότι αυτή είναι η γραφή Νοριέγκα. Αλλά υπάρχει μια σημαντική αίσθηση στην οποία ο Μαδούρο, ανεξάρτητα από τις αδυναμίες του, δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Νοριέγκα. Ο παναμέζος ισχυρός άνδρας είχε εργαστεί αποτελεσματικά για τη CIA από τη δεκαετία του 1950, κυνηγώντας όπλα για δεξιές ομάδες που ασχολούνταν έντονα με το εμπόριο ναρκωτικών, πριν τσακωθεί με την Ουάσινγκτον. Είχε εκπαιδευτεί σε βασανιστήρια στο διαβόητο σχολείο της Αμερικής, όπου αμέτρητοι απατεώνες και λαθρέμποροι ναρκωτικών είχαν την πρώτη τους εμπειρία για το τι απαιτούνταν από αυτούς. Οι ΗΠΑ τον αντιμετώπισαν εξαιρετικά άσχημα, παρά όλα όσα είχε κάνει γι ' αυτούς. Άρχισε να παίρνει μία ή δύο ιδέες για την εθνική κυριαρχία, οπότε η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους αποφάσισε θυμωμένα να τον εκδιώξει. Αυτή η επιχείρηση, ωστόσο, υποστηρίχθηκε από μια αμερικανική στρατιωτική εισβολή, πριν ένα κοινό απόσπασμα Δέλτα-ΣΗΛ τον σηκώσει από το παλάτι του και τον παραδώσει σε Αμερικανούς Στρατάρχες για να κλειδωθεί μετά από μια ψεύτικη δίκη.

Αλλά υπάρχει ένα άλλο προηγούμενο, το οποίο δεν πρέπει να ξεχαστεί: αυτό του Ζαν-Μπερτράν Αριστίντ, Προέδρου της Αϊτής στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και στη συνέχεια και πάλι από την εκλογή του το 2001 μέχρι την ανατροπή του το 2004. Αρχικά μετριοπαθής, ο Αριστιδίτης είχε το θράσος να πει ότι η Αϊτή θα έπρεπε να αποπληρωθεί από τη Γαλλία για τις μαζικές αποζημιώσεις που το νησί είχε αναγκαστεί να πληρώσει στον πρώην αποικιακό αφέντη του για το έγκλημα της κατάργησης της δουλείας μετά την επανάσταση της Αϊτής το 1791-1804 – περίπου 21 δισεκατομμύρια δολάρια σε σημερινά χρήματα. Το Παρίσι ανησυχούσε ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει προηγούμενο για τα αιτήματα της Αλγερίας. Τον Φεβρουάριο του 2004, Γάλλοι και Αϊτινοί αξιωματούχοι συνεργάστηκαν με τις ΗΠΑ για να αναγκάσουν τον Αριστιδίτη να εγκαταλείψει τη χώρα.

[vngelis]

Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα υποσημείωση εδώ. Την άνοιξη του 2004 έτυχε να είμαι σε ένα συνέδριο στο Καράκας όταν γινόταν αυτή η Γαλλοαμερικανική επιχείρηση. Την επόμενη μέρα μετά την απαγωγή του Αριστιδίτη, είπα στον Τσάβες: "γιατί δεν του προσφέρατε άσυλο; Είπε: "νιώθω απίστευτα αναστατωμένος. Προσπαθούσε να μου τηλεφωνήσει και ήμασταν απασχολημένοι με το συνέδριο. Μέχρι να λάβω το μήνυμα, ήταν πολύ αργά. Είχε ήδη σταλεί στη Νότια Αφρική και το μετανιώνω. Του είπα ότι θα πήγαινα σύντομα στο Γιοχάνεσμπουργκ για να δώσω μια διάλεξη. Ο Τσάβες είπε: "δοκιμάστε να τον συναντήσετε και να του πείτε ότι είναι πολύ ευπρόσδεκτος εδώ. Θα πρέπει να επιστρέψει στην περιοχή του για να πολεμήσει ενάντια σε αυτούς τους απατεώνες."Στην πραγματικότητα, έστειλα το μήνυμα. Αλλά νομίζω ότι η Πρετόρια είχε μια συμφωνία ότι θα κρατηθεί στη Νότια Αφρική μέχρι οι ΗΠΑ να του επιτρέψουν να επιστρέψει στην Αϊτή. Ο Μαδούρο είναι ο τελευταίος σε μια μακρά σειρά.

Οι επιθέσεις εναντίον του θυμίζουν τις επιθέσεις στον Τσάβες, ο οποίος κατηγορείται συνεχώς από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ότι είναι δικτάτορας. Γιατί; Επειδή φορούσε στολή. Αλλά ο Τσάβες ήταν εξαιρετικά δημοφιλής και κέρδισε εκλογές μετά από εκλογές.δεν έπρεπε να κατέβει κανείς στα κράτη του κόλπου και στη Σαουδική Αραβία για να βρει ανθρώπους απείρως χειρότερους σε κάθε επίπεδο. Το ριζοσπαστικό δημοκρατικό σύνταγμα του Τσάβες-συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ανάκλησης του προέδρου με δημοψήφισμα, εάν ήταν απαραίτητο – καταγγέλθηκε από τη δεξιά αντιπολίτευση, παρόλο που στη συνέχεια προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τον ίδιο μηχανισμό ανάκλησης εναντίον του. Ήμουν στο Καράκας όταν ο Τζίμι Κάρτερ επισκέφθηκε τη χώρα για να παρακολουθήσει τις εκλογές. Σοκαρίστηκε όταν, μπαίνοντας σε ένα εστιατόριο στα φυλλώδη ανατολικά προάστια της πόλης, όπου ζει η αστική τάξη, η τοπική αντιπολίτευση του έφτυσε κακοποίηση. Μετά είπε, "δεν έχω δει ποτέ τέτοια αντιπολίτευση πουθενά". Όταν ρωτήθηκε, " πώς νομίζετε ότι πήγαν οι εκλογές;", απάντησε ότι δεν είχε δει τόσο δίκαιες εκλογές σε καμία χώρα, συμπεριλαμβανομένων σαφώς των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο Τσάβες πάντα επέμενε ότι η Μπολιβαριανή επανάσταση πρέπει να είναι μια δημοκρατική εμπειρία – και ήταν. Πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου και εμού, το συζήτησαν μαζί του. Όταν ήρθαν τα πρώτα αποτελέσματα για το δημοψήφισμα του 2004, ρώτησα τον Τσάβες, " Σύντροφε, τι θα κάνουμε αν χάσουμε; Είπε, " Τι κάνεις αν χάσεις; Φεύγεις από το γραφείο και παλεύεις ξανά από έξω, εξηγώντας γιατί έκαναν λάθος". Είχε μια πολύ ισχυρή αίσθηση αυτού. Γι ' αυτό είναι παρωδία να κατηγορούμε τους Τσαβιστές ότι είναι αντιδημοκρατικοί από την αρχή. Κατά την περίοδο του Τσάβες, οι εφημερίδες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί της αντιπολίτευσης έριξαν προπαγάνδα χωρίς διακοπή, επιτίθενται στο καθεστώς-κάτι που δεν θα μπορούσατε ποτέ να δείτε στη Βρετανία ή τις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν οι άνθρωποι είπαν στον Τσάβες, "πρέπει να καταστείλουμε", είπε, "Όχι, τους πολεμάμε πολιτικά".

Από το 2013, το καθεστώς είναι κοίλο. Εάν ο Μαδούρο κέρδισε τις εκλογές του 2024, δεν ήταν σε θέση να παράσχει καμία απόδειξη γι ' αυτό όταν ρωτήθηκε από τον Λούλα. Οικονομικά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Μπολιβαριανοί ήταν ασύνετοι, ακόμη και κατά τη διάρκεια των ημερών του Τσάβες. Όταν οι καλύτεροι κεϋνσιανοί οικονομολόγοι εμφανίστηκαν εκεί, συμπεριλαμβανομένων των Dean Baker και Mark Weisbrot, καθώς και του Joseph Stiglitz, οι συστάσεις τους δεν ακολουθήθηκαν. Ενδεχομένως θα ήταν καλύτερα σε εκείνο το σημείο αν είχαν στραφεί στους Κινέζους. Αλλά η πραγματική οικονομική επιδείνωση ήταν αποτέλεσμα της πολιορκίας των ΗΠΑ. Οι κυρώσεις στις πωλήσεις πετρελαίου, που επιβλήθηκαν από τον Τραμπ το 2017-18 και διατηρήθηκαν από τον Μπάιντεν, οδήγησαν ουσιαστικά περίπου 7 εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τη χώρα, με τους πρόσφυγες της Βενεζουέλας να εμφανίζονται στο Μαϊάμι, την Κολομβία και άλλα μέρη της Λατινικής Αμερικής. Η Ουάσιγκτον ήξερε τι έκανε.

Η υποστήριξη των Ενόπλων Δυνάμεων της Βενεζουέλας είχε επίσης κόστος. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 2002 εναντίον του Τσάβες, του είπα: "αυτή είναι η ευκαιρία σας να πάτε για μια μαζική αναδιάρθρωση του στρατού". Αλλά είπε, " δεν είναι εύκολο να το κάνεις. Θα ξεφορτωθούμε όλους τους ανώτερους στρατηγούς που γνώριζαν ή συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον μου". Έτσι είπα, " Λοιπόν, αυτό είναι πραγματικά πολύ γενναιόδωρο εκ μέρους σας, γιατί αν είχε γίνει μια τέτοια απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον μιας εκλεγμένης κυβέρνησης στις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι πολύ πιθανό ότι ο ανώτατος στρατηγός θα είχε εκτελεστεί για προδοσία και οι άλλοι στρατηγοί θα είχαν φυλακιστεί για χρόνια. Αλλά ήσασταν πολύ ευγενικοί, έχετε αφήσει μερικούς από αυτούς τους τύπους να βγουν έξω. Είπε, "καλύτερα να φύγει η μυρωδιά". Ήταν μια αδυναμία, ένιωσα εκείνη τη στιγμή.

Ωστόσο, για μεγάλο χρονικό διάστημα, το Μπολιβαριανό καθεστώς συνδύαζε ριζοσπαστική Δημοκρατία, εκτεταμένα προγράμματα κοινωνικής πρόνοιας και αλφαβητισμού και μια διεθνιστική εξωτερική πολιτική. Αυτός ήταν ο αστερισμός. Η κουβανική συμβολή ήταν πολύ σημαντική, οι Μισιόνες και τα υπόλοιπα. Αλλά οι Κουβανοί δεν είχαν μαθήματα να διδάξουν για τη Δημοκρατία, δυστυχώς. Καθώς η οικονομική πολιορκία σφίγγει, το Καράκας εγκατέλειψε σχεδόν όλες τις μεταρρυθμίσεις των Τσαβιστών, στρέφοντας τη δολαριοποίηση και τη λιτότητα από το 2019. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, ωστόσο, δεν ακολούθησαν αυτόν τον δρόμο. Έχουν μειώσει πολύ το πετρέλαιο στην Κούβα ως αποτέλεσμα των αμερικανικών κυρώσεων, αλλά δεν έχουν εγκαταλείψει την Αβάνα. Διατήρησαν μια σκληρή θέση για τη γάζα και τη Μέση Ανατολή, η οποία προφανώς ενοχλεί τους Αμερικανούς. Όπως έχει καταστήσει σαφές η Ουάσιγκτον, θέλουν μια κυβέρνηση Ρούμπιο-Τραμπ που να είναι δική τους, 100%.

*

Σε επίσημο επίπεδο, η διεθνής αντίδραση ήταν προβλέψιμα σιωπηλή. Φυσικά, η Κίνα, η Ρωσία και πολλές άλλες δυνάμεις καταδίκασαν την αμερικανική στρατιωτική επίθεση και απαγωγή, ζητώντας την άμεση απελευθέρωση του Μαδούρο και του Φλόρες. Μετά από κάποιες δισταγμούς οι Ευρωπαίοι συσπειρώθηκαν για να υποστηρίξουν τον προστάτη τους, αν και με μια σκιά πιο αμφισημία από ό, τι έδειξαν στην υποστήριξη της ισραηλινής γενοκτονίας στη Γάζα. Ο Μακρόν αρχικά εξέδωσε μια δήλωση καλώντας τους Βενεζουελάνους να "χαίρονται" για την απαγωγή του Μαδούρο, στη συνέχεια έκανε δεύτερες σκέψεις και εξέδωσε μια άλλη λέγοντας ότι η Γαλλία "ούτε υποστήριξε ούτε ενέκρινε" τις μεθόδους των ΗΠΑ, πριν χαρακτηριστικά εκδώσει μια τρίτη, προσβλέποντας σε μια ειρηνική μετάβαση σε μια Βενεζουέλα με επικεφαλής τον Edmundo González Urrutia. Ο Μέρτζ κρίνει ότι η νομιμότητα της απαγωγής είναι "πολύπλοκη". Ο στάρμερ ήταν επίσης υπεκφυγές, μουρμουρίζοντας για "υποστήριξη του διεθνούς δικαίου", αποφεύγοντας παράλληλα οποιαδήποτε κριτική στον Τραμπ.

Δύο μέτρα και δύο σταθμά έχουν συνηθίσει οι πολίτες της Ευρώπης. Η Ρωσία από τη μία πλευρά, εναντίον της οποίας η ΕΕ ετοιμάζει το εικοστό πακέτο κυρώσεων * και το Ισραήλ από την άλλη, το οποίο διατηρεί το καθεστώς του ευνοούμενου έθνους. Και τώρα υπάρχει ένα τρίτο, τριπλό πρότυπο - η επίθεση στη Βενεζουέλα. Συγκριτικά, η στάση των New York Times είναι πιο ειλικρινής, αποκαλώντας την επιχείρηση μια περίπτωση "ιμπεριαλισμού των Τελευταίων Ημερών", που αντιπροσωπεύει " μια επικίνδυνη και παράνομη προσέγγιση για τη θέση της Αμερικής στον κόσμο."Παραθέτει Ρεπουμπλικανούς νομοθέτες που έχουν μιλήσει κατά της πορείας του Τραμπ στο Κογκρέσο – γερουσιαστές Ραντ Πολ και Λίζα Μούρκοφσκι, εκπρόσωποι Τόμας Μάσι και Ντον μπέικον.

Μπορεί να υπάρξουν περαιτέρω κινητοποιήσεις στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, κατήγγειλε τη μονομερή επίθεση σε ένα κυρίαρχο έθνος ως πράξη πολέμου και έχουν ήδη γίνει διαδηλώσεις σε οκτώ πόλεις των ΗΠΑ. Η αλληλεγγύη προς τη Μπολιβαριανή Δημοκρατία είναι ζωτικής σημασίας. Διακυβεύεται όχι μόνο το μέλλον της Βενεζουέλας αλλά και αυτό της Κουβανικής Επανάστασης—η πρώτη, και δυστυχώς θα φαινόταν τελευταία, σοσιαλιστική επανάσταση στην Αμερική. Η Κούβα έχει χτυπηθεί και πολιορκηθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες: μια εισβολή που ηττήθηκε στην Playa Girón, συνεχείς κυρώσεις, συνεχείς επιθέσεις, συνεχή ψέματα. Χωρίς το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, που παρέχεται δωρεάν από τότε που οι Μπολιβαριανοί ήρθαν στην εξουσία, υπάρχει λόγος να φοβόμαστε για το μέλλον της Κούβας. Και αν οι ΗΠΑ καταφέρουν να "καθαρίσουν" τη Βενεζουέλα, η Κούβα μπορεί να είναι η επόμενη.

Αλλά αυτό μπορεί να αποδειχθεί πιο δύσκολο από το αναμενόμενο. Οι διαδηλώσεις στο Καράκας θα πρέπει να χρησιμεύσουν ως προειδοποίηση προς την κυβέρνηση Τραμπ. Τις τελευταίες μέρες, ο Ντέλσι εναλλάσσεται μεταξύ μαχητικών ομιλιών, επιτίθεται σε ό, τι συνέβη και καθησυχαστικών θορύβων στους Αμερικανούς. Ο Τραμπ λέει: "δεν μας ενδιαφέρει αυτό που λέει, μας ενδιαφέρει αυτό που κάνει". Έχει δίκιο. Πολλά θα εξαρτηθούν, όχι τόσο από αυτήν, επειδή είναι απλώς μια φιγούρα, αλλά από τον στρατό της Βενεζουέλας, ο οποίος είναι απολύτως κρίσιμος.

Η κυβέρνηση Τραμπ θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα δίλημμα. Οι Μπολιβαριανοί εξακολουθούν να ελέγχουν τις Στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις της Βενεζουέλας, τα δικαστήρια, τη βιομηχανία πετρελαίου και κάθε επίπεδο διοικητικής γραφειοκρατίας. Τα συναισθήματα τρέχουν υψηλά, όπως κατέστησε σαφές το μήνυμα που παρέδωσε στην Εθνοσυνέλευση της Βενεζουέλας ο γιος του Μαδούρο. Η κυβέρνηση Rodríguez διαπραγματεύεται, όπως γνωρίζουμε. Αλλά αν ο Τραμπ και ο Ρούμπιο αυξήσουν την πίεση πολύ μακριά, δεδομένης της γενικής εχθρότητας προς την επίθεση των ΗΠΑ, το Καράκας μπορεί να αναγκαστεί σε κάποια επίδειξη αντίστασης. Εάν ο Rodríguez και η εταιρεία αρνούνται να παίξουν μπάλα σε κάποιο σημείο, το Trump μπορεί να είναι ικανό να το απομακρύνει, αλλά το στρατόπεδο Rubio δεν θα είναι. Σε αυτό το στάδιο, η λογική της αντιμετώπισης του Καράκας ως κυβέρνησης μαριονέτας θα μπορούσε να καταρρεύσει και η γραμμή θα είναι, "εντάξει, είναι προδότες, ας πάμε και να τους αρπάξουμε" – τελικά στέλνοντας μπότες στο έδαφος. Αυτό θα γινόταν ακατάστατο, γρήγορα. Θα προκαλούσε επίσης τεράστιες εντάσεις στο στρατόπεδο του Τραμπ, επειδή αυτό είναι ένα πράγμα που επανειλημμένα δεσμεύτηκε να μην κάνει.

Στην ομιλία του Τσάβες το 2005, συνέχισε λέγοντας::

Ο Φιντέλ μου είπε κάποτε, " Τσάβες, αν αυτό συμβεί ποτέ σε σένα ή σε μένα, αν μας εισβάλουν, το τελευταίο πράγμα που θα κάναμε είναι αυτό που έκανε ο Σαντάμ: να πάμε και να κρυφτούμε σε μια τρύπα. Πρέπει να πεθάνεις πολεμώντας, στην πρώτη γραμμή της μάχης. Και αυτό θα έκανα—αν πρέπει να πεθάνω, θα πεθάνω στην πρώτη γραμμή με την αξιοπρέπεια ενός Βενεζουελάνου που αγαπά αυτή τη χώρα.

Τίποτα δεν έχει διευθετηθεί ακόμα.
6 Ιανουαριου

[Μεταλληνός]

Βαγγέλη, το κείμενο αυτού του κύριου Δημήτρη Λένι που έβαλες, προσπαθεί να πείσει τον κόσμο, πως όλα στην Βενεζουέλα μετά την απαγωγή του Μαδούρο, πάνε σύμφωνα με το σχέδιο των Αμερικάνων. Όλοι είναι μέσα στο κόλπο και πρώτη- πρώτη η προσωρινή Πρόεδρος Ροντρίγκεζ. Είδες; Κατά την γνώμη αυτού του κυρίου, τίποτα δεν έχει αλλάξει σ' αυτόν τον πλανήτη. Οι πανίσχυροι Αμερικάνοι εξακολουθούν να τον διαφεντεύουν, και να κάνουν ότι γουστάρουν, όποτε το γουστάρουν.

Πές του λοιπόν, να συνεχίσει να απολαμβάνει τον λήθαργό του. Και όταν με το καλό ξυπνήσει, και πίνοντας τον καφέ του, θα αντιληφθεί πως ζεί σε άλλον πλανήτη, και όχι σε κείνον που ονειρευόταν κατά την διάρκεια του βαθέως ύπνου του.....

[vngelis]

Η αυτοκρατορία προκαλεί υπονομεύοντας την ηγεμονία της
Maria Nikolakaki
https://open.substack.com/pub/marianikolakaki/p/18e?utm_campaign=post&utm_medium=web

[vngelis]

Η ιστορία στη Βενεζουέλα ΔΕΝ γίνεται για το πετρέλαιο, ή όχι κυρίως για το πετρέλαιο.

Μπορεί τα αποθέματα να είναι τεράστια, αλλά το πετρέλαιο της χώρας είναι «βαρύ και ξινό» (με πολύ βαριούς υδρογονάνθρακες, παχύρρευστο και με μεγάλη περιεκτικότητα σε θείο) και όχι «ελαφρύ και γλυκό», όπως τα μεσανατολικά, πράγμα που αυξάνει το κόστος της κατεργασίας του και περιορίζει τον αριθμό των διυλιστηρίων που μπορούν να το διυλίσουν. Μετά από χρόνια εμπάργκο, η υποδομή της χώρας είναι στα κακά της τα χάλια, όχι μόνο σε επίπεδο διυλιστηρίων αλλά και σε επίπεδο γεωτρήσεων που είναι αρχαίες και όχι πλέον παραγωγικές, και σε επίπεδο αγωγών, αλλά και σε επίπεδο ηλεκτροπαραγωγής που έχει διαρκείς διακοπές. Το μοντάρισμα όλων των παραγωγικών συντελεστών για την ομαλή παραγωγή μεγάλων ποσοτήτων (της τάξης των 3 ως 5 εκ βαρελιών τη μέρα) θα πάρει πολλά χρόνια και -- κυρίως -- πολλά δις, σίγουρα πάνω απο 60 ως 70 δις δολάρια, χωρίς να υπολογιστεί το κόστος ανακατασκευής του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας.
Ποιος θα βάλει αυτά τα λεφτά; Οι πετρελαϊκές; Όχι, οι πετρελαϊκές δεν είναι τρελές να βάλουν τόσα δις σε μια χώρα που παραμένει ασταθής, με την υπόσχεση μελλοντικής κερδοφορίας, σε ένα περιβάλλον που περιμένουμε τα επόμενα χρόνια η κατανάλωση πετρελαίου να πέσει λόγω εξηλεκτρισμού. Αυτά τα κάνουν οι αριστεροί που στον ενθουσιασμό τους πάνω, ψηφίζουν τώρα κάποιον που υπόσχεται να αλλάξει τα πράγματα αύριο, οι σοβαρές πολυεθνικές αποφασίζουν με βάση τα γεγονότα και όχι φαντασιώσεις.
Τεσπα, η ιστορία με τα πετρέλαια είναι στην πραγματικότητα μια πλαστή δικαιολογία και όχι αιτία για την επέμβαση. Είναι τόσο ψευδής όσο και η άλλη ιστορία με τα ναρκωτικά του Μαδούρο, δηλαδή μια μπούρδα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα στους MAGA που δεν γουστάρουν επεμβάσεις. O Tραμπ τους λέει «Ναι, σας είχα πει 'κομμένες οι επεμβάσεις που κοστίζουν λεφτά στον φορολογούμενο'. Εδώ όμως έχουμε μια επέμβαση που θα πληρώσει τα έξοδά της!». Ναι καλά, θα τα πληρώσει...
Απόδειξη του ότι τα πετρέλαια είναι απλώς δικαιολογία, η σημερινή ανακοίνωση του (εντελώς άσχετου με οικονομικά μεγέθη) πρόεδρα ότι η Βενεζουέλα θα δώσει λέει στις ΗΠΑ 30 με 50 εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο και τα έσοδα θα τα μοιραστούν οι δύο χώρες. Σκέφτεστε τώρα: «Ορίστε, να πώς γίνεται η λαφυραγώγηση και αρπαγή πόρων μιας ολόκληρης χώρας!». Σωστό μεν, αλλά:

-- Οι ΗΠΑ αυτή τη στιγμή παράγουν 21 εκ βαρέλια την ΜΕΡΑ, 50 εκατομμύρια βαρέλια είναι η παραγωγή αργού των ΗΠΑ σε δυόμιση μέρες. Χοντρικά μιλάμε για περίπου 40 ως 60 τάνκερ αργό.

-- Κάθε μέρα διασχίζουν τα στενά του Ορμούζ στον Κόλπο γύρω στα 18-20 τάνκερ.
-- Στην Βενεζουέλα η (διαλυμένη) παραγωγή είναι γύρω στο 1 εκ βαρέλια τη μέρα
-- Το βενεζολάνικο αργό σήμερα παίζει στα 60 δολάρια το βαρέλι. 50 εκ βαρέλια είναι 3 δις δολάρια, από τα οποία μόνο μέρος θα λάβουν οι πολυεθνικές των ΗΠΑ (πρέπει να αφαιρεθούν τα καθόλου αμελητέα κόστη εξόρυξης και μεταφοράς, και το μερίδιο των ντόπιων).
Μόνος του ο Τραμπ μπορεί να το αγοράσει αυτό. 3 δις $ δεν είναι καν το κόστος της επέμβασης της ίδιας. Το πεντάγωνο σπαταλάει *κάθε μέρα* κανονικής λειτουργίας (εννοώ χωρίς επεμβάσεις) γύρω στα 4 δις $. O αμερικάνικος στρατός καταναλώνει γύρω στα 300 000 βαρέλια πετρέλαιο την μέρα, ή 100 εκ βαρέλια το χρόνο.

Ο Τραμπ χρειαζόταν να πει μια από τις γνωστές παπάντζες του για πολλά λεφτά και deals (πχ θυμάστε τη συμφωνία με τον Ζελε για σπάνιες γαίες στην Ουκρανία; Ναι, ούτε κι αυτός τη θυμάται πια.) Ρώτησε να του που τι μπορεί να εξαχθεί από την Βενεζουέλα. Του είπαν ένα νούμερο, αυτός το φούσκωσε πέρα από κάθε φαντασία και αυτό που βγήκε ως υπόσχεση είναι ότι μια μέρα των ημερών οι ΗΠΑ θα εισπράξουν ψίχουλα.

Η επέμβαση στη Βενεζουέλα δεν έγινε για τα πετρέλαια.
Dimitris Lenis

[Μεταλληνός]

Μάλιστα, η Αμερικάνικη επέμβαση δεν έγινε για τα πετρέλαια. Δεν μας λες όμως ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ;

[Μεταλληνός]

Μάλιστα, η Αμερικάνικη επέμβαση δεν έγινε για τα πετρέλαια. Δεν μας λες όμως ΓΙΑΤΙ ΕΓΙΝΕ;

[vngelis]

Ο Τραμπ βρίσκεται σε παραληρηματική κατάσταση.

Κανένα από τα χολιγουντιανά του σενάρια φαίνεται να μην προχωράει και οι πολεμικές του προσπάθειες, για να περισωθεί το πετροδολάριο είναι μάλλον άκαρπες.
Μέχρι στιγμής:

-Ο "αρχηγός του καρτέλ", Μαδούρο, έμεινε χωρίς καρτέλ και παραμένει μόνο αρχηγός της χώρας του. Η κατηγορία αποσύρθηκε.
Η άλλη κατηγορία, για κατοχή πυροβόλου όπλου, ελαττωματική, εξ αρχής, αποσιωπήθηκε.

-Ο Τραμπ στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, TruthSocial, ανακοίνωσε: "Είμαι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσω ότι οι προσωρινές αρχές της Βενεζουέλας θα μεταφέρουν 30 έως 50 εκατομμύρια βαρέλια υψηλής ποιότητας, πετρελαίου υπό κυρώσεις, στις Ηνωμένες Πολιτείες".

Ανακοίνωσε ότι το πετρέλαιο θα πωλείται σε τιμές αγοράς και ο Τραμπ θα ελέγχει προσωπικά τα κεφάλαια. Σύμφωνα με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, έχει ήδη δώσει εντολή στον Υπουργό Ενέργειας Κρις Ράιτ να ξεκινήσει την εφαρμογή του σχεδίου. Το πετρέλαιο θα παραδοθεί απευθείας σε αμερικανικά λιμάνια για εκφόρτωση.


Η αποκορύφωση της τρέλας!
Μια θαρραλέα υπέρβαση των κυρώσεων!?
Αυτές είναι οι δικές σου κυρώσεις, Ντόναλντ! Ήταν οι ΗΠΑ που επέβαλαν κυρώσεις, με αποτέλεσμα η Βενεζουέλα να μην μπορεί να πουλήσει πετρέλαιο στις ΗΠΑ. Το "μεγαλειώδες" σχέδιο σου είναι να παραβιάσεις τις δικές σου αμερικανικές κυρώσεις, ηλίθιε; Επέβαλες παράνομους μονομερείς περιορισμούς και τώρα τους ξεπερνάς ηρωικά. Και το αποκαλείς ξεχωριστό ΣΧΕΔΙΟ. Τώρα προχώρα και κάνε το να ακούγεται σαν ΥΠΕΡΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, κάνε μια ταινία...

"Θα διαχειρίζομαι προσωπικά αυτή την παρτίδα πετρελαίου", είπε. Λοιπόν, αυτός είναι ένας ακόμη υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος που παρακάμπτει ανόητα τους περιορισμούς των ΗΠΑ, για να ωφελήσει τα δικά του συμφέροντα.
Οσο για το γεγονός ότι το πετρέλαιο θα αποστέλλεται απευθείας στις ΗΠΑ είναι μια ιδιαίτερη πηγή υπερηφάνειας! Λες και πάντα πήγαινε μέσω Τανζανίας!
-Οι ίδιες οι πετρελαϊκές εταιρίες των ΗΠΑ δεν δείχνουν διατεθειμένες να επενδύσουν(175 δις) στα Τραμπικά πετρέλαια, λόγω της ρευστής εσωτερικής κατάστασης, στην Βενεζουέλα, αλλά και των περαιτέρω άγνωστων πολιτικών εξελίξεων.

-Το αφήγημα της υποταγής της προσωρινής Προέδρου της Βενεζουέλας , Ροντρίγκες, στις εντολές του Τραμπ, δεν φαίνεται να συμβαδίζει με την πραγματικότητα.
Ο Τραμπ αναγκάστηκε να την διατάξει να διακόψει τις επαφές της με Κινέζους, Ρώσους και Ιρανούς (μπας και σωθεί το πετροδολάριο) και απείλησε τους υπουργούς Αμυνας και Εξωτερικών, Παδρίνο και Καμπέλιο, αντίστοιχα, ότι αν δε "βοηθήσουν" την Ροντρίγκες να υλοποιήσει τις εντολές του θα έχουν την τύχη του Μαδούρο και θα υποστούν κυρώσεις.

Ανεβαίνει η ζήτηση σε ποπ κόρν.
Ιοαννα Υψηλαντη

[vngelis]

[vngelis]

Πινακας με εξαγωγες πετρελαιου απο Βενεζουέλα προς ΗΠΑ απ το 1975 ακομα και υπο το καθεστως κυρωσεων...

https://www.eia.gov/dnav/pet/hist/LeafHandler.ashx?n=PET&s=MTTIMUSVE2&f=M

Συμφωνια εγινε με την υπηρεσιακη κυβερνηση ανακοινωσε ο Τραμπ για 30-50εκ βαρελια απ απο Βενεζουελα που θα ελεγχει ο ιδιος γραφει το αρθρο του καναλιου Μερντοχ της Αγγλιας
https://news.sky.com/story/trump-announces-high-quality-oil-deal-with-venezuela-13491348

[Επισκέπτης]

Ένα βασικό στοιχείο που προκύπτει μετά την απαγωγή του Μαδούρο και τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ στα δεξαμενόπλοια που πλέουν στην ευρύτερη περιοχή, είναι ότι η κίνηση αυτή στρέφει την Κίνα να αναζητήσει την παραγωγή αυτή που αγόραζε από την Βενεζουέλα από άλλες φίλιες χώρες, και ειδικά από Ρωσία και λίγο λιγότερο από το Ιράν λόγω του εμπάργκο που έχουν ορίσει και στους Πέρσες. Η ανάγκη αυτή είναι άμεση διότι η βιομηχανία της Κίνας βρίσκεται σε μέγιστη παραγωγή και τα κέρδη με τις ζημιές είναι τεράστιες. Αυτό δίνει μεγαλύτερο οικονομικό "αέρα" στην Ρωσία η οποία θα αυξήσει την παραγωγή της σε επίπεδα που δεν έχει γνωρίσει ποτέ στο παρελθόν.

Αυτο ειπωθηκε στο πρωτο κειμενο. Η διαφορα με τον Αμερικανικο ιμπεριαλισμο Κινα και Ρωσια ειναι οτι δεν κανουν μπιζνες απλα λεηλατουν αλλα οχι ποια με τον παλιο τροπο να ασχολουνται με εξορύξεις πετρελαιου κτλ... Ο Τρομπας ειχε πει παλια μπήκαμε στο Ιρακ χαλασαμε τοσα και ουτε το πετρέλαιο δεν πηραμε. Ο Στιγκλιτς ο οικονομολογος ειχε γραψει ενα βιβλιο ο Πολεμος που Κοστισε $3 τρισεκκατομυρια...

Τωρα προσπαθουν να αποσπασουν το πετρελαιο της Βενεζουλας απ τους BRICS...χωρις στρατιωτικη κατοχη απλα με το να ακυρωσουν της κυρωσεις που οι ιδιοι επεβαλαν. Εαν μετα απο αυτο που εγινε στο Μαδουρο η κυβερνηση δεν ζητησει την αποχωρηση της Σεβρον που λειτουργει ακομα τοτε θελουν ειρηνικη συνηπαρξη με γκαγκστερ...
vngelis