patari.org

[Επισκέπτης]

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1980, ο Σαντάμ Χουσεΐν συγκέντρωσε μια δύναμη 50.000-70.000 ανδρών, 2.500-3.000 τανκς, ΤΟΜΑ και ΤΟΜΠ, υποστηριζόμενο από περίπου 120-150 αεροσκάφη και 400 τεμάχια πυροβολικού/MLRS, και εισέβαλε στην ιρανική επαρχία Χουζεστάν.
Ο ιρακινός στρατός της εποχής ήταν σύγχρονος, καλά εξοπλισμένος και τεχνολογικά ανώτερος. Εκμεταλλευόμενος το χάος που δημιουργήθηκε με την Ισλαμική Επανάσταση και μέχρι αυτή να σταθεί στα πόδια της μετά απο τόσα χρόνια μοναρχίας, προέλασε στις ιρανικές πεδιάδες. Με μια τόσο τεράστια δύναμη, φαινόταν ανίκητος, ποιος θα μπορούσε να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του;
Η προέλαση ήταν γρήγορη. Σε λιγότερο από μια εβδομάδα, τα ιρακινά τανκς διέσχισαν τον ποταμό Καρούν και περικύκλωσαν βασικές πόλεις. Η επίπεδη τοπογραφία του Χουζεστάν ευνοούσε το δόγμα των τεθωρακισμένων. Μέχρι που σταμάτησε η προέλαση.
Όταν προσπάθησαν να εισέλθουν στο Χοραμσάχρ, τα ιρακινά οχήματα κόλλησαν σε στενά δρομάκια και κυνηγήθηκαν από Ιρανούς πολιτοφύλακες με εκτοξευτές χειροβομβίδων (RPG). Αυτό ανάγκασε τον Σαντάμ να στρέψει ακόμη περισσότερα στρατεύματα προς τα νότια, μετατρέποντας την περιοχή σε ανθρώπινο νεκροταφείο.
Ο Σαντάμ συνειδητοποίησε ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει το Χουζιστάν βιαστικά. Διέταξε την πλήρη πολιορκία του Αμπαντάν και την εισβολή από δρόμο σε δρόμο στο Χοραμσάχρ.
Ήταν το πρώτο μεγάλο τακτικό λάθος. Στρατεύματα και τεθωρακισμένα οχήματα εισήλθαν σε πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές και ήρθαν αντιμέτωπα με νεαρούς Ιρανούς που έριχναν RPG-7 από τις κορυφές των κτιρίων.
Το αποτέλεσμα ήταν ότι το Ιράκ κατέλαβε το Χοραμσάχρ μετά από 34 ημέρες, αλλά με ανθρώπινο κόστος που διέσπασε το ηθικό των τεθωρακισμένων μεραρχιών.
Με την ιρακινή ορμή να έχει εξαντληθεί, το νότιο μέτωπο μετατράπηκε σε «Α' Παγκόσμιο Πόλεμο στην έρημο».
Τον Μάιο του 1982, το Ιράν περικύκλωσε και συνέλαβε 19.000 Ιρακινούς στρατιώτες στο Χοραμσάχρ.
Το 1980, μικρές ομάδες Ιρανών στρατιωτών και κουρδικών πολιτοφυλακών χρησιμοποίησαν τις σπηλιές και τις σχισμές των βουνών για να εκτοξεύσουν αντιαρματικούς πυραύλους από πάνω μέχρι κάτω. Περίπου 20.000 έως 30.000 Ιρακινοί σκοτώθηκαν μόνο στο νότιο μέτωπο μέχρι το 1982, και ένα μεγάλο μέρος των αρμάτων μάχης και των τεθωρακισμένων οχημάτων καταστράφηκε ή εγκαταλείφθηκε.
Στον Βόρειο και Κεντρικό Άξονα, ήταν ένας ορεινός πόλεμος.
Το Ιράκ προέλασε στους πρόποδες του Ζάγκρος, αλλά αναχαιτίστηκε και πάλι από πολυάριθμες ιρανικές θέσεις σε αυτήν την οροσειρά.
Σήμερα η κατάσταση είναι πολύ παρόμοια: Το Ιράν δεν προσπαθεί να κρατήσει τα σύνορα. Αφήνει τον εχθρό να εισέλθει, επειδή γνωρίζει ότι θα έχει προστατευμένες θέσεις στα βουνά για να εγκαθιδρύσει έναν πόλεμο φθοράς.
Αυτή τη στιγμή, μια CSG με περίπου 5.000 πεζοναύτες βρίσκεται καθ' οδόν προς την περιοχή, όπου θα πρέπει να ενωθεί με χιλιάδες ισραηλινά στρατεύματα για να επιχειρήσει μια επιχείρηση απελευθέρωσης του Πορθμού του Ορμούζ και να καταλάβει το νησί Kharg. Οι ΗΠΑ αποζητούν το άνοιγμα των στενών για να ξαναπάρει μπρός σαν συνάλλαγμα το πετροδόλλαρο ενώ το Ισραήλ αναζητά την σωτηρία του.

Ακόμα κι αν αυτή η δύναμη πραγματοποιούσε την χερσαία εισβολή, πού θα οδηγούνταν;
Στην ίδια πεδιάδα που έγινε κόλαση για τους Ιρακινούς, ή στη μικρή λωρίδα επίπεδης γης που υπάρχει σε ορισμένα σημεία του Ορμούζ; Πρόσφατα είχαμε την ανάλογη περίπτωση με το φιδονήσι στην Ουκρανία που τα νατοϊκά στρατεύματα με τα ουκρανικά ηττήθηκαν κατακράτος.
Και μια άλλη ερώτηση: πού θα συγκεντρωθούν αυτά τα στρατεύματα απέναντι στους ιρανικούς πυραύλους και τα drones;
Σε οποιοδήποτε σημείο των εδαφών του Ιρανικού Κόλπου όπου μπορεί να υπάρξει επιτυχία στην κατοχή τους, θα υπάρχουν θέσεις στα βουνά, drones και πύραυλοι που θα χτυπούν αυτή την κατοχή σε σημείο που θα προκαλούν πολλά θύματα.
Όπως ακριβώς οι ΗΠΑ-Ισραήλ βλέπουν μια πιθανότητα κατοχής στο νησί Kharg, ο Σαντάμ την είδε και στο Khuzestan. Στο Ιράν, όταν η γη είναι επίπεδη, περιβάλλεται επίσης από θέσεις στα βουνά και θέσεις οχυρωμένες με ιρανικό UHPC.
Για να πάρετε μια ιδέα για τις ιρανικές οχυρώσεις, ενώ το σκυρόδεμα υψηλής αντοχής των ΗΠΑ περιστρέφεται γύρω στα 100-150 MPa , το Ιράν παράγει τακτικά σκυρόδεμα 200 έως 400 MPa.
Αν οι βόμβες GBU-57 δεν μπορούν να διαπεράσουν λίγα μέτρα του UHPC που προστατεύουν τις εισόδους των βουνών των πυρηνικών εγκαταστάσεων, ο χειρουργικός βομβαρδισμός με GBU-72, που ζυγίζει μόνο το 20% της GBU-57, και έλαβε χώρα τις τελευταίες ημέρες στα βουνά του στενού, είναι ένας μύθος.

Το να πατήσει κανείς στο έδαφος στο Ιράν θα απαιτούσε μια δύναμη που οι Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα είναι ανίκανες να κινητοποιήσουν...άρα είτε πρόκειται για ανόητο αρχηγό κράτους και συμβούλους του, είτε έχει διαβάσει ιστορία και κάνει κινήσεις αντιπερισπασμού της κοινής γνώμης και ιδιαίτερα στο εσωτερικό της χώρας του που το κίνημα "No Kings" προσπαθεί μαζί με τους Δημοκρατικούς να τον κατεδαφίσουν, ώστε να βγει πάλι σε λίγες ημέρες και να μας πει οριστικά πλέον αυτήν την φορά ότι νίκησε και αποχωρεί από την περιοχή, εμείς βέβαια με όσα βλέπουμε στην Ουκρανία νομίζουμε ότι πρόκειται για την πρώτη περίπτωση!!!

[Επισκέπτης]

Ένα πλοίο γαλλικής ιδιοκτησίας έγινε το πρώτο πλοίο που συνδέεται με τη Δυτική Ευρώπη και διέρχεται από το Στενό του Ορμούζ από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στο Ιράν στα τέλη Φεβρουαρίου, σύμφωνα με δεδομένα παρακολούθησης πλοίων και ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης. Το "CMA CGM Kribi ", με σημαία Μάλτας, που αποτελεί μέρος της τρίτης μεγαλύτερης γραμμής εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο, απέπλευσε για ανατολικά την Πέμπτη από τα ανοικτά του Ντουμπάι, σηματοδοτώντας μια πιθανή διστακτική επιστροφή της ναυτιλίας που συνδέεται με την Ευρώπη μέσω του στενού.
Τα δεδομένα παρακολούθησης έδειξαν ότι το πλοίο δήλωνε ανοιχτά ότι ήταν γαλλικής ιδιοκτησίας καθώς άγγιζε την ιρανική ακτογραμμή , περνώντας από τον καθορισμένο διάδρομο μεταξύ Κεσμ και Λαράκ. Η κίνηση αυτή σπάει ένα πάγωμα εβδομάδων, με το πλοίο να έχει μείνει αδρανές στον Κόλπο από τις αρχές Μαρτίου μαζί με πολλά ξένα πλοία, αφού η σύγκρουση ουσιαστικά διέκοψε την εμπορική κυκλοφορία.
Αυτό μετά τις αναφορές της Πέμπτης ότι το Ιράν και το Ομάν εργάζονται πάνω σε ένα πρωτόκολλο που θα επιτρέπει τη διέλευση πλοίων(διόδια όπως στο Σουέζ). Η κυκλοφορία των δεξαμενόπλοιων μέσω της βασικής διαδρομής μεταφοράς πετρελαίου «θα πρέπει να επιβλέπεται και να συντονίζεται» μεταξύ των δύο χωρών, δήλωσε το Υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν.
Το σύστημα διοδίων που έχει εφαρμόσει μετά την έναρξη της επίθεσης των ΗΠΑ το Ιράν είναι το ένα δεδομένο, και το δεύτερο είναι ότι είναι Γαλλικής ιδιοκτησίας...