 |
patari.org
Χώρος συζήτησης της πατριωτικής αριστεράς
|
| Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας :: Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας |
| Συγγραφέας |
Μήνυμα |
Κάτοικοι του 6ου
Επισκέπτης
|
 Δημοσιεύθηκε: Κυρ Δεκ 19, 2010 5:01 pm Θέμα δημοσίευσης: Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗ ΜΕΓΓΕΝΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ |
 |
|
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗ ΜΕΓΓΕΝΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗ
ΑΛΛΟΤΡΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ
Ο σκοπός της Χριστιανικής Τέχνης γενικότερα, της υμνολογίας και εκκλησιαστικής μουσικής στην περίπτωσή μας δεν είναι η αισθητική τελειότητα, αλλά η δημιουργία κατάνυξης. Και κατάνυξη είναι η διάθεση για μετάνοια. Γι’ αυτό το λόγο η ορθόδοξη παράδοση δεν δέχεται τα τύμπανα, τις κιθάρες, τα βιολιά, τα κύμβαλα και τα άλλα μουσικά όργανα που χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα στον "Άγιο Παντελεήμονα". Μάλιστα, για να μην αποσπάται η προσοχή του πιστού κατά την ώρα της προσευχής, η ψαλμωδία δεν είναι πολυφωνική, αλλά μονοφωνική. Γι’ αυτό το λόγο και η Ισπανόφωνη μελωδία που ακούστηκε -πραγματικά εντυπωσιακή από καλλιτεχνική άποψη- είναι ξένη στις εκκλησίες της Ανατολής.
Πολλοί μίλησαν για πολιτιστική αναβάθμιση της συνοικίας. Αν πραγματικά θέλουμε κάτι τέτοιο, κανείς δεν θα είχε αντίρρηση, να δημιουργήσουμε ένα χώρο αντίστοιχο της Λυρικής Σκηνής, ώστε και τ’ αυτιά μας να ικανοποιήσουμε, και να προστατέψουμε την εκκλησία, για να εκπληρώσει ανεμπόδιστα το σκοπό της, που είναι άλλος.
Μ’ αυτές τις αντιλήψεις ξεμπερδεύουμε εύκολα. Όμως, κάποιοι άλλοι θέλησαν να προσδώσουν στην εκδήλωση, ιδεολογική ταυτότητα. Μίλησαν για προσευχή με σκοπό τη συμφιλίωση. Ακόμα και αν αυτό ήταν αλήθεια, και όχι μια αστεία δικαιολογία, όπως πραγματικά συμβαίνει, το ατόπημα είναι μεγάλο. Κύριοι Φραγκοσπουδαγμένοι Ευρωπαϊστές νομίζετε ότι έχετε το δικαίωμα να υποχρεώσετε και να επιβάλλετε σ’ εμάς τους Ιθαγενείς να προσευχηθούμε όπως εσείς νομίζετε; Μέσα στις εκκλησίες δεν χειροκροτήθηκαν ποτέ ούτε οι κορυφές, ούτε οι διάνοιες, αλλά ούτε και οι πνευματικοί μας Πατέρες, που πολλά οφείλουμε σ’ αυτούς. Η εκκλησία οφείλει να διδάσκει την ταπεινότητα στην πράξη. Ο Νταλάρας είναι πολύ μικρός, όχι σαν καλλιτέχνης, αλλά σαν Έλληνας, για να μπορεί η καρδιά του να δέχεται με ευχαρίστηση αυτή την ξευτήλα. Το εκλεκτό "εκκλησίασμα" που ήλθε υποτίθεται για να προσευχηθεί, αποτελούσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Αρχιεπίσκοπος, και γενικότερα κυρίες και κύριοι της υψηλής κοινωνίας με άψογη ενδυμασία που θεώρησαν την παράσταση, σ’ αυτή τη φτωχή και υποβαθμισμένη συνοικία της Αθήνας, σαν ένα εξαιρετικό γεγονός. Μας αγάπησαν απότομα και ήλθαν να χαρούν μαζί μας. Ανέχτηκαν την αστυνομία που απομάκρυνε πάραυτα μέσα από την Εκκλησία, δια της βίας, κάθε διαφωνούντα, -ήρθαν τ' άγρια να διώξουν τα ήμερα- ανέχτηκαν τις διμοιρίες των ΜΑΤ που έφραξαν όλες τις εισόδους της Εκκλησίας και παρατάχτηκαν για να τους προστατέψουν από τους αντιφρονούντες ιθαγενείς, ανέχτηκαν τέλος -προκειμένου να γίνει το δικό τους- τις οργισμένες διαμαρτυρίες, τα συνθήματα, και γενικότερα την κατακραυγή από ένα πλήθος χιλίων ατόμων, που συγκρούστηκε προκειμένου να υπερασπιστεί για άλλη μια φορά τη γειτονιά του. Όλοι αυτοί οι αξιότιμοι κύριοι, δεν ήρθαν για να προσευχηθούν για τη συμφιλίωση, αλλά ούτε καν να διασκεδάσουν. Ήλθαν να ταπεινώσουν. Ήλθαν να διχάσουν. Ήλθαν να αλώσουν τον Άγιο Παντελεήμονα. Άδικος κόπος.
Αλλά γιατί όλοι μαζί; Η οργανωμένη Πολιτεία με τον Πρόεδρό της, η ηγεσία της Εκκλησίας, και οι Δυνάμεις καταστολής, τάβαλαν με τους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα; Μα βεβαίως γιατί αυτοί όχι μόνο εκφράζουν την "Ελληνικότητα", της περιοχής, αλλά και αντιστέκονται. Και η ΝΕΑ ΤΑΞΗ δεν το ανέχεται. Είναι ευλογημένος τούτος ο τόπος. Εκεί που οι ορδές των ψευδεπίγραφων αντιρατσιστών τράπηκαν σε άταχτη φυγή, εκεί που οι Δυνάμεις καταστολής στάθηκαν ανήμπορες, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία κάθε απόπειρα κατοχής. Ο χώρος με κέντρο τον Άγιο Παντελεήμονα είναι και θα παραμείνει ελεύθερος, καταφύγιο σε κάθε κάτοικο, Έλληνα, Πατριώτη, που δημοκρατικά θέλει να ορίζει τη ζωή του, και να διατηρεί το "πιστεύω" και τις παραδόσεις του.
Όσο για το ζητούμενο. Η συμφιλίωση στο Χριστιανισμό είναι αποτέλεσμα συγγνώμης, ειλικρινούς μετάνοιας, και προσπάθειας επανόρθωσης των αδικιών που έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται προς τους Πολίτες, που δεν εκδικούνται, αλλά προστατεύουν την Πολιτιστική τους κληρονομιά, καθώς και την ίδια την ύπαρξή τους. Ενέργειες, όπως η τελευταία εκδήλωση, οδηγούν προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Κάτοικοι του 6ου διαμερίσματος |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
 |
ποίμνιο
Επισκέπτης
|
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Ξέρετε κάτι;
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Κυρ Δεκ 19, 2010 8:57 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Σήμερα στις ειδήσεις των 20.00' του Mega:
Μοιράστηκε αντιμνημονιακό κείμενο σε όλες τις εκκλησίες της χώρας.
Ξέρετε κάτι περισσότερο; |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Στα ¨τέτοια¨μας..
Επισκέπτης
|
Σιγά το μ....α που το παίζει και πατριώτης.
Ποιός τον γ..εί τον Άνθιμο, άντε με τον κάθε πάπαρδο καραγκιόζη που νομίζει πως έχει νομιμοποίηση να μας τα πρίζει με την αποψάρα του.
Κρέμασμα στην Αριστοτέλους θέλουν όλοι τους!
Τράγοι τουρκοπαπάδαες. |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Πρόκληση
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Κυρ Δεκ 19, 2010 9:16 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
[quote:66d21d3eaf="Ξέρετε κάτι;"]Σήμερα στις ειδήσεις των 20.00' του Mega:
Μοιράστηκε αντιμνημονιακό κείμενο σε όλες τις εκκλησίες της χώρας.
Ξέρετε κάτι περισσότερο; |
Το να μοιράζει η ¨ιεραρχία¨ κείμενο κατά του μνημονίου δεν αποτελεί σαφώς ¨θεσμική εκτροπή¨ , είναι όμως βαθύτατη πρόκληση.
Να μιλάνε για το μνημόνιο οι κηφήνες που για ΑΙΩΝΕΣ πίνουν το αίμα του ελληνικού λαού, χωρίς να έχουν παράξει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΕ, οι συνεργάτες ΚΑΘΕ ξενόφερτου ή ντόπιου τυράννου που τους έκανε δημοσίους υπαλλήλους ο Ανδρέας, ε πάει πολύ!!!
Πού είναι εδώ τα...αντανακλαστικά του Ελληνικου Λαού, να τους τρίψει τα κείμενα στη μούρη;;; |
Μάλιστα, μάλιστα! Προφανώς το αντίθετο, να μοιράζει η ιεραρχία κείμενο υπέρ του μνημονίου δεν θα ήταν πρόκληση αλλά καλός λόγος να νιώσεις ικανοποιημένος!
Μιλάμε, πρέπει να είσαι νομπελίστας!!!
Δεν είναι πρόκληση, βρέ ανόητε, να ¨θίγονται¨ οι κρατικοδίαιτοι κηφήνες;
...και ποιός σου είπε πως ο Ιερώνυμος δεν είναι πάπαρδος; Στην ίδια συντεχνία δεν ανήκει;
Ή εσύ χρειάζεσαι...πνευματική καθοδήγηση για να δείς λιγάκι φώς;
Μπλέκεις τα μπούτια σου, φιλαράκο! νταλάρες και νταλάραινες, πολυπολιτισμους και λοιπές προοδευτικες ανοησίες να τις χαίρεσαι!
Ποιός τον ρώτησε τον Ελληνικό Λαό εαν θέλει ...πολυπολιτισμό;
Πλάκα μας κάνεις;
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Trollix
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Δευ Δεκ 20, 2010 11:35 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
«Η γραπτή παρέμβαση της ιεραρχίας της εκκλησίας έρχεται να προστεθεί δίπλα στην προπαγάνδα της κυβέρνησης και των συμμάχων της και αποτελεί προσπάθεια συμβολής στην παραπλάνηση, τον αποπροσανατολισμό και στην υποταγή του λαού στην καπιταλιστική βαρβαρότητα της μόνιμης φτώχειας και ανασφάλειας.
» Η ιεραρχία της εκκλησίας υιοθετεί όλα τα βασικά αντιεπιστημονικά επιχειρήματα της κυρίαρχης προπαγάνδας. Αντιστρέφει την πραγματικότητα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και κυρίως για να κρύψει τις αιτίες της κρίσης, τους υπεύθυνους και το που βρίσκεται η διέξοδος για το λαό.»
Η ΑΓΙΑ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΥ (ΚΚΕ)
______________________
ILS SONT FOUS, CES PATARIAINS! |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Σε τί νερα ψαρεύει;
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Τρι Δεκ 21, 2010 12:50 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Σε τί νερά ψαρεύει ο Τζίμης Πανούσης;
Έτυχε προ ολίγου να ακούσω (σε επανάληψη) την εκπομπή του Πανούση, και είδα ότι ξανά (όπως και τις προάλλες) υπερασπίστηκε τους κατοίκους του Αγ. Παντελεήμονα.
Είπε ότι ο φαρισαϊσμός συνέπραξε μέσα στην εκκλησία της Αχαρνών καθώς με τα λεφτά που χρειάστηκε το σώου θα μπορούσαν κάλλιστα να χτιστούν στη γειτονιά δημόσιες τουαλέτες για να μην ουρούν και αφοδεύουν οι μετανάστες χύμα πάνω στις πόρτες των κατοίκων που είχαν την ατυχία να μένουν σε υποβαθμισμένη περιοχή.
Κατόπιν απόκάλεσε τον Ραγκούση ως "Σαραγκούση εξ Ισπανίας".
Αυτό το τελευταίο το έχω προσωπικά διαβάσει μόνο σε "δεξιάς"-"ακροδεξιάς" προέλευσης μπλογκ.
Επίσης και το "Τζέφρυ", οι πρώτοι που το αποκάλυψαν ήταν οι "ακροδεξιοί", δηλαδή οι ρετρό ακροδεξιοί (σε αντίθεση με τους σημερινούς νετοαξίτες φασίστες).
Έκτοτε ο Πανούσης έχει υιοθετήσει το "Τζέφρυ" σχεδόν σε καθημερινή βάση.
Ιδιαίτερα όμως το σημερινό (Σαραγκούσης) με ξένισε, ήταν κάτι που δεν το περίμενα.
Αλήθεια σε τί νερά ψαρεύει ο Πανούσης;
Γιατί συνεχίζει να πουλάει ένα "αναρχικούλικο" και "μηδενιστικό ύφος" που το έχει κάνει αχταρμά με κάποιες μισοειπωμένες αλήθειες;
Για παράδειγμα στο ζήτημα των ΜΚΟ και του "αντιρατσισμού" έχει αφήσει χοντρές υπόνοιες και μπηχτές χωρίς όμως να επιλέγει να τραβήξει το σχοινί μέχρι να σπάσει. Ακόμη περισσότερο σε άλλες στιγμές γίνεται όχι απλά αντισιωνιστής αλλά και σχεδόν αντιεβραϊκός.
Και στο επόμενο λεπτό κάνει μεταβολή και δεν διστάζει να πετάξει άμα λάχει και τίποτα συνασπισμίτικο.
Ένας τουρλού-τουρλού αχταρμάς. Και κυρίως δεν κατορθώνει να πείσει ότι δεν καταλαβαίνει τα πάντα και δεν γνωρίζει. Και αυτό είναι πολύ κακό. Καλλίτερα να μην πέταγε καμιά αλήθεια παρά ένα κάρο από αλήθειες που κανένας δεν λέει δημόσια και στο τέλος να κάνει δήλωση μεταμέλειας (να τα γυρίζει δηλαδή) υπό τύπον αστείου.
Δύσκολα να καταλάβει κανείς σε τί νερά ψαρεύει ο Πανούσης. |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Έλα, δρόμο...
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Τρι Δεκ 21, 2010 1:29 am Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
[quote:5e5757cf66="Έλα, σαχλαμάρα!"]Μιλάμε, πρέπει να είσαι νομπελίστας!!!
Δεν είναι πρόκληση, βρέ ανόητε, να ¨θίγονται¨ οι κρατικοδίαιτοι κηφήνες;
...και ποιός σου είπε πως ο Ιερώνυμος δεν είναι πάπαρδος; Στην ίδια συντεχνία δεν ανήκει;
Ή εσύ χρειάζεσαι...πνευματική καθοδήγηση για να δείς λιγάκι φώς;
Μπλέκεις τα μπούτια σου, φιλαράκο! νταλάρες και νταλάραινες, πολυπολιτισμους και λοιπές προοδευτικες ανοησίες να τις χαίρεσαι!
Ποιός τον ρώτησε τον Ελληνικό Λαό εαν θέλει ...πολυπολιτισμό;
Πλάκα μας κάνεις; |
Το ζήτημα σ’ αυτή την ενότητα είναι ακριβώς η εισβολή του δωσολογισμού, δηλαδή του Ιερώνυμου, του ξεφτιλισμένου Παπούλια και της κατοχικής κυβέρνησης στον Άγ. Παντελεήμονα, στο πλαίσιο προώθησης του σχεδίου πραξικοπηματικής μετάλλαξης του ελληνικού εθνικού κράτους σε μόρφωμα αλληλοσυγκρουόμενων φυλετικών γκέτο.
Και εσύ αυτό που βρίσκεις να πεις είναι: «ποιος τον γαμάει τον Άνθιμο»; Επειδή βγήκε και καταδίκασε με τον δικό του παπαδίστικο τρόπο την όλη επιχείρηση, η οποία στηρίχτηκε σε μπράβους εντός του Ναού και σε κλοιό ματατζήδων εκτός; Μ’ αυτό και μόνο αυτοαποκαλύφθηκες λαμόγιο.
«Θέλει η πουτάνα να κρυφτεί αλλά η χαρά δεν την αφήνει». Για κάτι σαν κι εσένα βγήκε η παροιμία. Περιττό να προσπαθείς τώρα να κρυφτείς πίσω απ’ το δάκτυλο σου, να μας πουλάς αντικληρικαλικό αριστεριλίκι και με κουτοπόνηρες στριφογυριστές να το παίζεις κόντρα με τον «πολυπολιτισμό». Με εννοείς επιδοτούμενε ρουφιανάκο;
Σ.Ο. τι τον κρατάς τον αλητήριο; Στείλε τον στην παιδική χαρά. Εκεί θα παίξει καθαρά. Θα κάνει κούνια… Στείλε και την κυρία, αμέσως πιο κάτω, να παίξουν μαζί τις πιτσικουλιές.. |
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Τρι Δεκ 21, 2010 10:40 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
«Προς το Λαό»,της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας
Όλο το κείμενο «Προς το Λαό»,της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, που διαβάστηκε από άμβωνος σε όλους τους ναούς την Κυριακή 19-12
Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία συνήλθε στην τακτική Συνεδρία της από 5ης – 8ης Οκτωβρίου τ.έ., αισθάνεται την ανάγκη να απευθυνθεί στο πλήρωμά της, στο λαό του Θεού, αλλά και σε κάθε καλοπροαίρετο άνθρωπο, για να μιλήσει με τη γλώσσα της αλήθειας και της αγάπης.
Οι ημέρες πού ζούμε είναι δύσκολες και κρίσιμες. Περνάμε ως χώρα μια δεινή οικονομική κρίση πού δημιουργεί στους πολλούς ανασφάλεια και φόβο. Δεν γνωρίζουμε τί είναι αυτό πού μάς έρχεται την επόμενη μέρα. Η χώρα μας φαίνεται να μην είναι πλέον ελεύθερη αλλά να διοικείται επί της ουσίας από τούς δανειστές μας. Γνωρίζουμε ότι πολλοί περιμένετε από την ποιμαίνουσα Εκκλησία να μιλήσει και να τοποθετηθεί πάνω στα γεγονότα πού παρακολουθούμε.
Είναι αλήθεια ότι αυτό πού συμβαίνει στην πατρίδα μας είναι πρωτόγνωρο και συνταρακτικό. Μαζί με την πνευματική, κοινωνική και οικονομική κρίση συμβαδίζει και η πάσης φύσεως ανατροπή. Πρόκειται για προσπάθεια εκρίζωσης και εκθεμελίωσης πολλών παραδεδομένων, τα όποια ως τώρα θεωρούνταν αυτονόητα για τη ζωή του τόπου μας. Από κοινωνικής πλευράς επιχειρείται μια ανατροπή δεδομένων και δικαιωμάτων και μάλιστα με ένα πρωτοφανές επιχείρημα. Τα απαιτούν τα μέτρα αυτά οι δανειστές μας. Δηλώνουμε δηλαδή ότι είμαστε μια χώρα υπό κατοχή και εκτελούμε εντολές των κυριάρχων - δανειστών μας. Το ερώτημα, το όποιο γεννάται, είναι εάν οι απαιτήσεις τους αφορούν μόνον σε οικονομικά και ασφαλιστικά θέματα ή αφορούν και στην πνευματική και πολιτιστική φυσιογνωμία της Πατρίδος μας.
Μπροστά στην κατάσταση αύτη ο κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Γιατί δεν πήραμε νωρίτερα όλα αυτά τα δύσκολα μέτρα, πού σήμερα χαρακτηρίζονται αναγκαία. Όλες αυτές τις παθογένειες της κοινωνίας και της οικονομίας πού σήμερα επιχειρούμε με βίαιο τρόπο να αλλάξουμε, γιατί δεν τις αλλάξαμε στην ώρα του; Γιατί έπρεπε να φθάσουμε ως εδώ; Τα πρόσωπα στην πολιτική σκηνή του τόπου μας είναι, εδώ και δεκαετίες, τα ίδια. Πώς τότε υπολόγιζαν το πολιτικό κόστος, γνωρίζοντας ότι οδηγούν τη χώρα στη καταστροφή και σήμερα αισθάνονται ασφαλείς, γιατί ενεργούν ως εντολοδόχοι; Σήμερα γίνονται ριζικές ανατροπές για τις οποίες άλλοτε θα αναστατωνόταν όλη η Ελλάδα και σήμερα επιβάλλονται χωρίς σχεδόν αντιδράσεις.
Η οικονομική μας κρίση με πολύ απλά λόγια οφείλεται στη διαφορά μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης. Στον αργό ρυθμό της παραγωγής πού επιτυγχάνουμε απέναντι στο υψηλό βιοτικό επίπεδο πού μάθαμε να ζούμε. Όταν όσα καταναλώνουμε είναι πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε, τότε το οικονομικό ισοζύγιο γέρνει προς την πλευρά των εξόδων. Η χώρα μας για να αντεπεξέλθει, αναγκάζεται να δανείζεται με την ελπίδα ότι το διαταραγμένο ισοζύγιο θα ανακάμψει. Όταν αυτό δεν γίνεται και οι δανειστές απαιτούν την επιστροφή των δανεισθέντων συν τόκω, τότε φθάνουμε στην κρίση και στην χρεωκοπία. Η οικονομική κρίση, η οποία ταλαιπωρεί και δυναστεύει τη χώρα μας είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι συνέπεια και καρπός μίας άλλης κρίσης, της πνευματικής.
Ήδη η δυσαναλογία μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης συνιστά όχι μόνον οικονομικό μέγεθος, αλλά πρωτίστως πνευματικό γεγονός. Σημείο πνευματικής κρίσης, το όποιον άφορα τόσο στην ηγεσία, όσο και στον λαό. Μια ηγεσία πού δεν μπόρεσε να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο λαό, πού δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, πού πρόβαλε λαθεμένα πρότυπα, πού καλλιέργησε τις πελατειακές σχέσεις, μόνο και μόνο γιατί είχε ως στόχο την κατοχή και τη νομή της εξουσίας. Μια ηγεσία πού στην πράξη αποδεικνύεται ότι ουσιαστικά υπονόμευσε τα πραγματικά συμφέροντα της χώρας και του λαού.
Κι από την άλλη πλευρά, ένας λαός, εμείς, πού λειτουργήσαμε ανεύθυνα. Παραδοθήκαμε στην ευμάρεια, στον εύκολο πλουτισμό και στην καλοπέραση, επιδοθήκαμε στο εύκολο κέρδος και στην εξαπάτηση. Δεν προβληματισθήκαμε για την αλήθεια των πραγμάτων. Η αυθαίρετη απαίτηση δικαιωμάτων από συντεχνίες και κοινωνικές ομάδες, με πλήρη αδιαφορία για την κοινωνική συνοχή συνετέλεσαν κατά ένα μεγάλο μέρος στην σημερινή κατάσταση.
Η ουσία της Πνευματικής Κρίσης είναι η απουσία νοήματος ζωής και ο εγκλωβισμός τού ανθρώπου στο ευθύγραμμο παρόν, δηλαδή ο εγκλωβισμός του στο εγωκρατούμενο ένστικτο. Ένα παρόν χωρίς μέλλον, χωρίς όραμα. Ένα παρόν καταδικασμένο στο ανιαρό και μονότονο. Η μετατροπή της ζωής σ' ένα χρονικό διάστημα ανάμεσα σε δύο ημερομηνίες, αυτές, της γέννησης και της ταφής, με άγνωστο το μεταξύ τους διάστημα. Σε μια τέτοια προοπτική το άσκοπο συναγωνίζεται το παράλογο και τον αγώνα τον κερδίζει πάντα το τραγικό. Όταν απευθύνεσαι σε νέους ανθρώπους και τους ερωτάς: «γιατί παιδί μου παίρνεις ναρκωτικά;» και σου απαντούν: «πέστε μου σεις γιατί να μην πάρω; Δεν ελπίζω τίποτα, δεν περιμένω τίποτα, η μόνη μου χαρά είναι όταν τρυπάω την ένεση και ταξιδεύω»· ή όταν επισημαίνεις σε ένα νέο άνθρωπο ότι παίρνοντας ναρκωτικά θα πεθάνει και εκείνος σου άπαντά με ένα τραγικό χαμόγελο: «σεις δεν καταλαβαίνετε ότι εγώ παίρνω ναρκωτικά για να ζήσω», τότε αντιλαμβάνεσαι πόσο απίστευτα αληθινά και πόσο τραγικά επίκαιρα είναι τα παραπάνω λόγια. Αντί λοιπόν για νόημα ζωής κυνηγήσαμε την ευμάρεια, την καλοπέραση, την οικονομική ισχύ. Όταν όμως δεν υπάρχει άλλο όραμα ζωής πέρα από την κατανάλωση, όταν η οικονομική δύναμη και η επίδειξη της γίνεται ο μόνος τρόπος κοινωνικής καταξίωσης, τότε η διαφθορά είναι ο μόνος δρόμος ζωής, διότι διαφορετικά, αν δεν είσαι διεφθαρμένο, είσαι ανόητος. Έτσι σκέφθηκαν και έπραξαν πολλοί, έτσι φθάσαμε στη διαφθορά και της εξουσίας, αλλά και μέρους του λαού μας.
Το ερώτημα - δίλημμα του Ντοστογιέφσκι «ελευθερία ή ευτυχία;» το ζούμε πλέον σε όλη του την τραγικότητα. Διαλέξαμε μια πλαστή ευμάρεια και χάσαμε την Ελευθερία του προσώπου μας, χάσαμε την Ελευθερία της χώρας μας. Σήμερα ο άνθρωπος δικαίως ίσως τρέμει μήπως μειωθεί το εισόδημα του, αλλά δεν ανησυχεί το ίδιο για το έλλειμμα παιδείας πού αφορά στα παιδιά του και δεν αγωνιά για τα παιδιά πού σβήνουν μέσα στις ποικίλες εξαρτήσεις, δεν αγωνιά για τον ευτελισμό του ανθρώπινου προσώπου. Αύτη λοιπόν είναι η ουσία της αληθινής κρίσης και η πηγή της οικονομικής κρίσης την οποία τόσο ανελέητα εκμεταλλεύονται οι σύγχρονοι «έμποροι των Εθνών».
Στην Σύνοδο της Ιεραρχίας εμείς, οι πνευματικοί σας πατέρες, κάναμε την αυτοκριτική μας, θελήσαμε να αναμετρηθούμε με τις ευθύνες μας και να αναζητήσουμε με τόλμη το μερίδιο της ενδεχομένης δικής μας υπαιτιότητας στην παρούσα κρίση. Ξέρουμε ότι κάποιες φορές σάς πικράναμε, σάς σκανδαλίσαμε ίσως. Δεν αντιδράσαμε άμεσα και καίρια σε συμπεριφορές πού σάς πλήγωσαν. Οι έμποροι της κατεδάφισης της σχέσης του λαού με την ποιμαίνουσα Εκκλησία του εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο και πραγματικά ή κατασκευασμένα σκάνδαλα και προσπάθησαν να διαρρήξουν την εμπιστοσύνη σας στην Εκκλησία.
Θέλουμε να σάς πούμε ότι η Εκκλησία έχει το αντίδοτο της κατανάλωσης ως τρόπο ζωής και αυτό είναι η άσκηση. Και εάν η κατανάλωση είναι το τέλος, γιατί η ζωή δεν έχει νόημα, η άσκηση είναι δρόμος, γιατί οδηγεί σε ζωή με νόημα. Η άσκηση δεν είναι στέρηση της απόλαυσης, αλλά εμπλουτισμός της ζωής με νόημα. Είναι η προπόνηση του αθλητή πού οδηγεί στον αγώνα και στο μετάλλιο και αυτό το μετάλλιο είναι η ζωή πού νικά το θάνατο, η ζωή πού πλουτίζεται με την αγάπη. Η άσκηση είναι τότε οδός ελευθερίας, εναντίον της δουλείας του περιττού. Είναι αύτη η δουλεία πού σήμερα μας ευτελίζει.
Μάς προβληματίζει η κατάσταση της Παιδείας μας, γιατί το σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα αντιμετωπίζει το μαθητή όχι ως πρόσωπο αλλά σαν ηλεκτρονικό υπολογιστή και το μόνο πού κάνει είναι να «τον φορτώνει» με ύλη αδιαφορώντας για την όλη του προσωπικότητα και γι' αυτό τα παιδιά μας δικαιολογημένα αντιδρούν. Γι' αυτό αγωνιούμε για το νέο Λύκειο πού ετοιμάζεται. Πιστεύουμε ότι όντως τα σχολικά βιβλία γράφονται με την ευθύνη της Πολιτείας, αλλά το περιεχόμενο τους αφορά και στον τελευταίο Έλληνα πολίτη, πού περιμένει από την Εκκλησία του να μεταφέρει με δύναμη τη δική του ταπεινή φωνή.
Αισθανόμαστε ότι όλοι οι ενοριακοί μας ναοί πρέπει να γίνουν χώροι φιλόξενοι για τούς νέους μας, όπως είναι ήδη αρκετοί από αυτούς, στους οποίους πολλά νέα παιδιά καταφεύγουν ζητώντας νόημα και ελπίδα.
Ξέρουμε ότι ζητάτε από εμάς, τούς Ποιμένες σας, μια Εκκλησία με ηρωισμό, με νεύρο, με λόγο προφητικό, με σύγχρονο νεανικό λόγο, όχι εκκοσμικευμένη, αλλά αγιαζομένη και αγιάζουσα, μια Εκκλησία ελευθέρα και ποιμαίνουσα μετά δυνάμεως. Μια Εκκλησία πού δεν θα φοβάται να αμυνθεί στο πονηρό σύστημα αυτού του κόσμου, έστω κι αν η αντίσταση σημαίνει διωγμό ή και μαρτύριο.
Η Εκκλησία είναι ο μόνος οργανισμός πού μπορεί να σταθεί άμεσα δίπλα στον άνθρωπο και να τον στηρίξει. Εκκλησία όμως είμαστε όλοι μας και αύτη είναι η δύναμή μας και η δύναμή της. Την ενότητα μεταξύ των ποιμένων και του λαού έχουν στόχο οι έμποροι των λαών γι' αυτό προσπαθούν να την ναρκοθετήσουν. Ξέρουν ότι άμα θα «πατάξουν» τον ποιμένα, εύκολα θα σκορπίσουν τα πρόβατα και θα τα υποτάξουν.
Διδαχθείτε από την ιστορία ότι όπου ο Θεός πολεμήθηκε τελικός στόχος ήταν ο άνθρωπος και ο ευτελισμός του. Η ενανθρώπιση του Θεού είναι μεγαλύτερη καταξίωση του ανθρώπινου προσώπου. Η Εκκλησία δεν αντιμάχεται την Πολιτεία, αλλά εκείνους πού εκμεταλλευόμενοι την Πολιτεία και κρυμμένοι πίσω από την εξουσία επιχειρούν να σάς στερήσουν την ελπίδα. Να θυμάσθε ότι για πολλούς οικονομολόγους η παρούσα κρίση είναι κατασκευασμένη, είναι μια κρίση - εργαλείο πού αποβλέπει στον παγκόσμιο έλεγχο από δυνάμεις πού δεν είναι φιλάνθρωπες.
Η Εκκλησία του Χριστού έχει λόγο για την σημερινή κρίσιμη κατάσταση, διότι δεν έπαψε να αποτελεί σάρκα του κόσμου, μέρος της Ιστορίας. Δεν μπορεί να ανέχεται κανενός είδους αδικία, αλλά οφείλει να δείχνει ετοιμότητα για μαρτυρία και μαρτύριο. Γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι δίπλα μας πεινούν, βρίσκονται σε ένδεια, ασφυκτιούν οικονομικά, η απελπισία πολλές φορές κυριεύει την καρδιά τους. Το γνωρίζουμε γιατί πρώτος σταθμός τους στην αναζήτηση ελπίδας είναι ο Ναός της περιοχής τους, η ενορία τους. Στόχος και αγώνας μας είναι η κάθε ενορία να γίνει το κέντρο απ' όπου όλη η ποιμαντική δραστηριότητα της τοπικής Εκκλησίας θα αγκαλιάσει όλη την τοπική κοινωνία.
Απόφασή μας είναι να δημιουργήσουμε ένα παρατηρητήριο κοινωνικών προβλημάτων προκειμένου να παρακολουθήσουμε από κοντά και να αντιμετωπίσουμε με τρόπο μεθοδικό τα προβλήματα πού δημιουργεί η παρούσα κρίση. Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε το προνοιακό έργο της κάθε ενορίας ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος πού να μην έχει ένα πιάτο φαγητό. Γνωρίζετε και σεις ότι στο σημείο αυτό η Εκκλησία επιτελεί τεράστιο έργο. Το γνωρίζετε, γιατί πολλοί από σάς αυτή την προσπάθεια της ενορίας σας την στηρίζετε εθελοντικά και την ενισχύετε οικονομικά. Σάς καλούμε να πλαισιώσετε ο καθένας και η καθεμιά την ενορία σας για να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις δύσκολες αυτές ώρες.
Ο λαός μας πέρασε και άλλοτε και φτώχεια και πείνα, αλλά άντεξε και νίκησε γιατί τότε είχε οράματα. Όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε τον ένα και ο ένας τούς πολλούς. Ο Θεός δεν μάς έδωσε πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως και αγάπης. Με αυτό το πνεύμα, συσπειρωμένοι γύρω από την μεγάλη μας οικογένεια, την Εκκλησία, επισημαίνοντας τα λάθη μας, αναζητώντας νόημα ζωής στην αγάπη, θα βγούμε από αυτή τη δύσκολη ώρα.
Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
Obelix
Συμμετέχουν: 08 Δεκ 08
Δημοσιεύσεις: 4195
|
| Δημοσιεύθηκε: Τετ Δεκ 22, 2010 12:11 am Θέμα δημοσίευσης: Η Ιστορία επαναλαμβάνεται ως ΦΑΡΣΑ. |
|
|
Σίγουρα ΑΥΤΑ γράφει το διάγγελμα της Ιεράς Συνόδου; Απορώ ΠΩΣ έγινε και κάποιοι το βρήκαν "ανατρεπτικό" ή ότι έδινε μήνυμα "αντίστασης στην Κατοχή". Αν το παραπάνω κείμενο δεν είναι πλαστό για ένα πράγμα παύω να απορώ: Για το πώς έγινε και το δέχτηκε ο Ιερώνυμος...
Αυτό που βλέπω, με μια πρώτη ανάγνωση είναι επανάληψη του παληού καλού "σφάξε με Αγά μου να αγιάσω". "Έχουμε Κατοχή", ναι! Αυτό όντως το γράφει. Αλλά αυτό οι "ιεράρχες" μας το αναγνώριζαν και επί τουρκοκρατίας. Διότι δεν είχαν άλλη δυνατότητα - όπως δεν έχουν και σήμερα. Πέρα όμως από αυτό ΤΙ έλεγαν τότε; Το ίδιο ακριβώς που λένε και τώρα: Ότι "η Κατοχή μας επιβλήθηκε για τις αμαρτίες μας", διατυπωμένο βέβαια σε φρασεολογία του 2010 αντί του 1453...
Αν ήρθε η Κατοχή ήταν επειδή "παράγαμε λιγώτερα από όσα καταναλώναμε" (όπως ακριβώς είχε διακηρύξει και ο Ανδρέας όταν επέβαλε το πρώτο πρόγραμμα λιτότητας το 1985 - καλό θα ήταν επομένως να δουλεύαμε σαν τα σκυλιά για ψίχουλα) επειδή είχαμε "καλομάθει στην ευμάρια" (καλό θα ήταν δηλ. να είχαμε συνηθίσει μια ζωή στα πλινθόχτιστα και στο ψωμί και εληά) επειδή είμαστε λαός "που επιδόθηκε στο εύκολο κέρδος και την ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ" (άρα "μαζί τα φάγαμε όπως λέει και ο Πάγκαλος - άλλωστε στο κείμενο της ιεραρχίας οι ευθύνες Λαού και Πολιτείας πάνε χέρι - χέρι, σαν ίσες προς ίσες)...
[quote:bd45754e73="Ιερά Σύνοδος"]Μπροστά στην κατάσταση αύτη ο κάθε λογικός άνθρωπος διερωτάται: Γιατί δεν πήραμε νωρίτερα όλα αυτά τα δύσκολα μέτρα, πού σήμερα χαρακτηρίζονται αναγκαία. |
¿στε το πρόβλημα δεν είναι ότι πάρθηκαν αυτά τα δύσκολα μέτρα, αλλά ότι ελήφθησαν "με καθυστέρηση".
[quote:bd45754e73="Ιερά Σύνοδος"]Η οικονομική μας κρίση με πολύ απλά λόγια οφείλεται στη διαφορά μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης. Στον αργό ρυθμό της παραγωγής πού επιτυγχάνουμε απέναντι στο υψηλό βιοτικό επίπεδο πού μάθαμε να ζούμε. Όταν όσα καταναλώνουμε είναι πολύ περισσότερα από όσα παράγουμε, τότε το οικονομικό ισοζύγιο γέρνει προς την πλευρά των εξόδων. Η χώρα μας για να αντεπεξέλθει, αναγκάζεται να δανείζεται με την ελπίδα ότι το διαταραγμένο ισοζύγιο θα ανακάμψει. Όταν αυτό δεν γίνεται και οι δανειστές απαιτούν την επιστροφή των δανεισθέντων συν τόκω, τότε φθάνουμε στην κρίση και στην χρεωκοπία. Η οικονομική κρίση, η οποία ταλαιπωρεί και δυναστεύει τη χώρα μας είναι η κορυφή του παγόβουνου. Είναι συνέπεια και καρπός μίας άλλης κρίσης, της πνευματικής. |
¿στε η κρίση οφείλεται στο ότι οι Έλληνες είναι "καλοπερασάκηδες". Όχι στο ότι ο Καπιταλισμός πνέει τα λοίσθια και ότι οι κυβερνώντες ήταν από ανέκαθεν ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ των Η.Π.Α. - Ε.Ε. (και ως εκ τούτου δεν δέχθηκαν την ΚΑΛΥΨΗ του χρέους από την Κίνα ή την Ρωσσία, όταν αυτό προσφέρθηκε).
[quote:bd45754e73="Ιερά Σύνοδος"]Ήδη η δυσαναλογία μεταξύ παραγωγής και κατανάλωσης συνιστά όχι μόνον οικονομικό μέγεθος, αλλά πρωτίστως πνευματικό γεγονός...Η ουσία της Πνευματικής Κρίσης είναι η απουσία νοήματος ζωής...
Πολλά περί "πνευματικών προβλημάτων". Όχι ότι δεν υφίστανται, αλλά τι επιχειρεί το ανωτέρω κείμενο; Μήπως να περάσει το παληό καλό μήνυμα που ο Βάρναλης περιέγραφε με τους στίχους:
- Αντραλίζομαι, πεινώ!
- Σουτ! Θα φας στον ουρανό!...
[quote:bd45754e73="Ιερά Σύνοδος"]Όταν απευθύνεσαι σε νέους ανθρώπους και τους ερωτάς: «γιατί παιδί μου παίρνεις ναρκωτικά;» και σου απαντούν: «πέστε μου σεις γιατί να μην πάρω; Δεν ελπίζω τίποτα, δεν περιμένω τίποτα, η μόνη μου χαρά είναι όταν τρυπάω την ένεση και ταξιδεύω»· ή όταν επισημαίνεις σε ένα νέο άνθρωπο ότι παίρνοντας ναρκωτικά θα πεθάνει και εκείνος σου άπαντά με ένα τραγικό χαμόγελο: «σεις δεν καταλαβαίνετε ότι εγώ παίρνω ναρκωτικά για να ζήσω»
Πολλή έμφαση στους ναρκομανείς. Μήπως επιχειρείται να περαστεί το μήνυμα ότι "όλοι οι Έλληνες έχουν καταντήσει πρεζόνια"; Υπάρχουν και εκείνοι που αντιστέκονται. Αυτούς γιατί τους αγνοούν οι ιεράρχες μας; ΠΟΥ τους αναφέρουν;
[quote:bd45754e73="Ιερά Σύνοδος"]Θέλουμε να σάς πούμε ότι η Εκκλησία έχει το αντίδοτο της κατανάλωσης ως τρόπο ζωής και αυτό είναι η άσκηση. Και εάν η κατανάλωση είναι το τέλος, γιατί η ζωή δεν έχει νόημα, η άσκηση είναι δρόμος, γιατί οδηγεί σε ζωή με νόημα. Η άσκηση δεν είναι στέρηση της απόλαυσης, αλλά εμπλουτισμός της ζωής με νόημα. Είναι η προπόνηση του αθλητή πού οδηγεί στον αγώνα και στο μετάλλιο και αυτό το μετάλλιο είναι η ζωή πού νικά το θάνατο, η ζωή πού πλουτίζεται με την αγάπη. Η άσκηση είναι τότε οδός ελευθερίας, εναντίον της δουλείας του περιττού. Είναι αύτη η δουλεία πού σήμερα μας ευτελίζει.
Απόφασή μας είναι να δημιουργήσουμε ένα παρατηρητήριο κοινωνικών προβλημάτων προκειμένου να παρακολουθήσουμε από κοντά και να αντιμετωπίσουμε με τρόπο μεθοδικό τα προβλήματα πού δημιουργεί η παρούσα κρίση. Στόχος μας είναι να αναπτύξουμε το προνοιακό έργο της κάθε ενορίας ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος πού να μην έχει ένα πιάτο φαγητό. Γνωρίζετε και σεις ότι στο σημείο αυτό η Εκκλησία επιτελεί τεράστιο έργο. Το γνωρίζετε, γιατί πολλοί από σάς αυτή την προσπάθεια της ενορίας σας την στηρίζετε εθελοντικά και την ενισχύετε οικονομικά. Σάς καλούμε να πλαισιώσετε ο καθένας και η καθεμιά την ενορία σας για να αντιμετωπίσουμε από κοινού τις δύσκολες αυτές ώρες.
ΠΟΙΑ λύση προτείνουν οι "ιεράρχες" μας;
1) Την "ΑΣΚΗΣΗ" (= ΛΙΤΟΤΗΤΑ, αυτό που επιβάλει και η τρόικα) και
2) Την ΖΗΤΙΑΝΙΑ και ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ.
Φυσικά ούτε κουβέντα για έξοδο από την Ε.Ε. και το ΕΥΡΩ, για ανατροπή της δοσιλογικής κυβέρνησης, για ανατροπή του Καπιταλισμού...ΠΟΙΟΣ είχε άραγε την αφέλεια να φανταστεί ότι θα πρότειναν κάτι τέτοιο; Και ότι θα το ενέκρινε μάλιστα ο ίδιος ο...Ιερώνυμος;
_________________
ILS SONT FOUS, CES AMERICAINS!
Έχει τροποποιηθεί από τον/την Obelix στις Τετ Δεκ 22, 2010 12:43 am, 1 φορά
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
kostas oikodomos
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Τετ Δεκ 22, 2010 8:33 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου
Για μια δύσκολη νέα χρονιά κάνει λόγο στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών, Ιερώνυμος, ο οποίος επισημαίνει ότι «η ζωή των ανθρώπων ευτελίζεται από την εκμετάλλευση, τη βία, τη φτώχεια και τη δυστυχία και πληρώνει το κόστος από την περιφρόνηση της αγάπης και της δικαιοσύνης».
Παράλληλα επισημαίνει ότι με την κρίση δεν θα πρέπει να αφήσουμε «τη θλίψη και την αγωνία να φωλιάσουν στις καρδιές μας», προτείνοντας «ας αφήσουμε το φως των Χριστουγέννων να πλημμυρίσει την ύπαρξή μας και τα χείλη μας εν μέσω λιτότητας και λιμού,ας ψάλλουν το χαρμόσυνο μήνυμα: "Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία"».
Εν πάση περιπτώσει ο παπάς μας μας λέει πως η απάντηση στην κρίση είναι «το φώς των χριστουγέννων να πλημμυρίσει την ύπαρξή μας» και να βρούμε «παρηγοριά στόν ύψιστο και ως τότε επί γής ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία».
Μα μήπως καί η αριστερά δέν λέει τα ίδια με άλλα λόγια; Η απάντηση στήν κρίση είναι ο σοσιαλισμός μας διατυμπανίζει και αυτό πρέπει να μας κάνει ευτυχισμένους. Οι συνθήκες όμως δέν είναι ώριμες για τον σοσιαλισμό. Αρα η επανάσταση μπορεί να περιμένει,και έν αναμονή της επανάστασης (της ευτυχίας μας) και μέχρι τότε το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ζητάμε είναι όχι η ανατροπή της κεφαλαιοκρατίας (όχι στην βία) αλλά να απαιτούμε ειρηνικά («επί γής ανθρώποις έν ειρήνης» εξού και η καταδίκη του ξυλοδαρμού του αστού Χατζηδάκη) την κρίση να πληρώσει η κεφαλαιοκρατία και άλλα πολλά αντιμαρξιστικά αστεία.
Τώρα το χειρότερο ποιο είναι, το χριστιανικό κήρυγμα του παπά το οποίο είναι «συνεπές» με το χριστιανικό δόγμα ή της αριστεράς που έχει αναθεωρήσει κάθε έννοια της μαρξιστικής θεωρείας και πρακτικής και την έχει μετατρέψει σε δόγμα, ανάλογο των θρησκευτικών δογμάτων.
Το μήνυμα του Ιερώνυμου έχει ως εξής:
Αγαπητοί Αδελφοί,
Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά
Τα φετινά Χριστούγεννα μοιάζουν να σκιάζονται από τη θλίψη, την ανησυχία, τον σκεπτικισμό και την απογοήτευση των ανθρώπων για το πού οδηγείται η πορεία της Πατρίδας μας και του κόσμου ολόκληρου. Οι μεγαλύτεροι στην ηλικία αγωνιούν και οι νεώτεροι αγανακτούν, νιώθοντας την αβεβαιότητα να απειλεί το μέλλον τους. Όταν η φτώχεια επιτείνεται, όταν απαξιώνεται η ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου, καθώς αυτό νοείται ως ηλεκτρονικά ψηφιοποιημένη παραγωγική μονάδα χωρίς σεβασμό στη μοναδικότητα της ύπαρξης και στην ελευθερία που μας χάρισε ο Θεός, όταν οι συνοικίες των πόλεων μετατρέπονται σε αβίωτα γκέτο ετερόκλητων αναξιοπαθούντων πληθυσμών, τότε η χριστουγεννιάτική ατμόσφαιρα δηλητηριάζεται από την απελπισία που μας περιβάλλει.
Όμως, όσο εμφανέστερο γίνεται το σκοτάδι τόσο επιτακτικότερη είναι η ανάγκη να στρέψουμε το βλέμμα στο φως. Είναι καιρός να θέσουμε ξανά στο επίκεντρο της ζωής μας τον Χριστό. Να θυμηθούμε ότι "ο λαός ο πορευόμενος εν σκότει είδε φως μέγα". Είδε "φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν", διότι "επεσκέψατο ημάς, εξ ύψους ο Σωτήρ ημών,..., και οι εν σκότει και σκιά, εύρομεν την αλήθειαν".
Η ενανθρώπηση και η γέννηση του φτωχού και αστέγου Θείου Βρέφους σε καιρούς ταραγμένους, γεμάτους αδικία, διαφθορά και διαπλοκή πραγματοποιεί τον σκοπό για τον οποίο πλάστηκε ο άνθρωπος. Σκοπός της ενανθρωπήσεως του Θεού είναι η θέωση του ανθρώπου: "Άνθρωπος γίνεται Θεός, ίνα Θεόν τον Αδάμ απεργάσηται". Η ελπίδα του ανθρώπου βρίσκεται στη γέννηση, τον σταυρό και την ανάσταση του Χριστού, του μόνου αληθινού κυρίαρχου της Οικουμένης, του Δημιουργού και Σωτήρα όλης της κτίσεως, και όχι στους κατά καιρούς ποικίλους Ηρώδες που καταδυναστεύουν τις ζωές των ανθρώπων για να διατηρήσουν τη θνητή εξουσία τους.
"Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός". Ας συνειδητοποιήσουμε σε τί τραγικό κόσμο και μεταβατική εποχή επέλεξε, ο Θεός να σαρκωθεί και ας αντλήσουμε δύναμη και αισιοδοξία για το σήμερα και το αύριο. Ας μην λησμονούμε ότι ο εν σπηλαίω γεννηθείς και εν φάτνη ανακλιθείς Κύριος είναι ο Εμμανουήλ, που σημαίνει "μεθ' ημών ο Θεός". (Ματθ. 1, 23). Ο Θεός είναι μαζί μας και όπως δεν μας εγκατέλειψε κάθε φορά που το γένος και το έθνος μας βρέθηκαν σε δυσκολιες και δοκιμασίες, έτσι θα πράξει και τώρα. Δικό μας καθήκον είναι να πολεμήσουμε τον αμοραλισμό, να αντισταθούμε στον πνεύμα της φιλαυτίας και του ατομοκεντρισμού και να επιτρέψουμε στον Θεό να γεννηθεί στις καρδιές και στα σπίτια μας.
Η καινούργια χρονιά που θα ανατείλει μετά τα Χριστούγεννα θα είναι δύσκολη. Ο κόσμος που ζούμε απειλείται από τις συνέπειες της απληστίας και της εκπτώσεως των αξιών. Η
Όμως, ας μην αφήσουμε τη θλίψη και την αγωνία να φωλιάσουν στις καρδιές μας. Ο καινούργιος χρόνος ας γίνει ευκαιρία υπερβάσεως των δυσκολιών και των δοκιμασιών και αφορμή να επαναπροσδιορίσουμε τα πρωτεύοντα και τα ουσιώδη του βίου μας.
Αδελφοί μου και τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Ας αφήσουμε το φως των Χριστουγέννων να πλημμυρίσει την ύπαρξή μας και τα χείλη μας ας ψάλλουν το χαρμόσυνο μήνυμα: "Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία".
Καλά και Άγια Χριστούγεννα και ευλογημένος ο νέος χρόνος.
Με πατρικές ευχές και αγάπη. Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
...ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΕΣ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
παπαρδιές...
Επισκέπτης
|
| Δημοσιεύθηκε: Παρ Δεκ 24, 2010 8:45 pm Θέμα δημοσίευσης: |
|
|
Ιερώνυμος και Παπαρήγα.
"Οι πλούσιοι πρέπει να δείξουν αυτές τις δύσκολες στιγμές αυτό που ταιριάζει σ’ έναν Έλληνα, δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ιερώνυμος.
Η πλουτοκρατία πρέπει να πληρώσει για τήν κρίση μας λέει η Παπαρήγα. Πού είναι η διαφορά;
http://www.skai.gr/news/greece/article/159209 |
|
| Επιστροφή στην κορυφή |
|
|
|
|
Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέο Θέμα σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Δεν μπορείτε να επεξεργασθείτε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράψετε τις δημοσιεύσεις σας σ' αυτή τη Δ.Συζήτηση
Δεν έχετε δικαίωμα ψήφου στα δημοψηφίσματα αυτής της Δ.Συζήτησης
|
Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group
Hellenic (Greek) by Alex Xenias - Διορθώσεις:Αλφόνσος Πάγκας
Συχνές Ερωτήσεις
Αναζήτηση
Κατάλογος Μελών
Ομάδες Μελών
Εγγραφή
Προφίλ
Συνδεθείτε, για να ελέγξετε την αλληλογραφία σας
Σύνδεση
