patari.org

[μάπα το καρπούζι.]

Χονδρό δούλεμα o φράκτης στόν Έβρο.

Φράκτη 12,5 χιλιομέτρων θα στήσουν στον Έβρο για να μην εισβάλουν οι λαθρομετανάστες την στιγμή που η συνοριακή γραμμή στον Έβρο είναι 162 χιλιόμετρα. Χονδρό δούλεμα δηλαδή. Άσε που όσοι τυγχάνουν ειδικής προστασίας, είναι σε εμπόλεμη ζώνη, είναι πρόσφυγες, και ζητούν άσυλο διότι είναι αντίθετοι με το καθεστώς της χώρας τους και δηλώνουν καταδιωκόμενοι και οι χώρες τους είναι στην ΕΕ, έχουν το δικαίωμα ελεύθερης εισόδου δηλαδή όλοι και θα μπαίνουν ελεύθερα από της εισόδους του φράκτη, για να πηγαίνουν στα κέντρα υποδοχής της χώρας μας που πρέπει να αυξηθούν για να τους περιθάλπουν όλους.

[81 νεκροί του Σάμινα]

"...ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΚΟΚΚΑΛΟ..."

Χά, χα, χα.


Η ζωή είναι για τους κοπρίτες!!!

[πάει ο φούρνος]

Αλιεύθη στο Ιντυμίντια!

Η θάλασσα και...
από ...το κουτάλι 11:55πμ, Τρίτη 4 Ιανουαρίου 2011

Αυτό που είπαν οι Καμίνης και Μπουτάρης είναι (και στην πράξη θα μείνει) μια μπουρμπουλήθρα για εσωτερική κατανάλωση. Το ίδιο και ο Παπουτσής που μίλησε ακριβώς στο ίδιο πνεύμα, και πιο εκτεταμένα.

ΕΙΠΕ : ''Η ελληνική κοινωνία έχει ξεπεράσει τα όριά της όσον αφορά στη δυνατότητα υποδοχής παράνομων μεταναστών. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο. Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι στη χώρα μας θα παραμείνουν μόνο εκείνοι οι μετανάστες που έχουν δικαίωμα διεθνούς προστασίας ή δικαίωμα ασύλου''

Για περισσότερα διαβάστε τον χρήστη ''gia to idio 8ema'' εδώ:

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1244126

Το ζήτημα είναι γιατί τα λένε τώρα, τα ίδια κόμματα εξουσίας που μέχρι χθες με την πολιτική τους και τα νομοθετήματα τους ενθάρρυναν την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, παράλληλα με κάποιες επιχειρήσεις σκούπα για τα μάτια του κόσμου.

Και ένα δεύτερο ζήτημα είναι το τι μπορούν να κάνουν τώρα στις συνθήκες τις κρίσης με ένα πρόβλημα που τα ίδια κόμματα εξουσίας επέτρεψαν να συσσωρεύεται επί μία εικοσαετία. Το πρόβλημα είναι τεράστιο. Αν το ψάξετε στο πεδίο της κινητής τηλεφωνίας θα διαπιστώσετε (απ’ τα στοιχεία που δίνουν οι ίδιες οι εταιρίες) ότι έχουμε περίπου 20 εκατομμύρια ενεργές συνδέσεις χώρια τα καρτοκινητά. Βέβαια δεν είναι δυνατό όλα αυτά τα κινητά να αντιστοιχούν σε πληθυσμιακό μέγεθος, υπάρχουν ασφαλώς και διπλές ή και τριπλές συνδέσεις. Οπωσδήποτε όμως το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο απ’ ότι φανταζόμαστε και καθώς τη κρίση βαθαίνει προβλέπεται χάος. Έχουν τρομάξει αλλά δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτα.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1229445

[kostas oikodomos]

ΠΑΜΕ: Να ματαιωθεί το απάνθρωπο σχέδιο.

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ σε ανακοίνωσή της για τον φράκτη που ετοιμάζει η κυβέρνηση στον Εβρο σημειώνει:

«Τα σχέδια της κυβέρνησης για κατασκευή φράχτη στο ποτάμι του Εβρου, για να μην περνούν οι μετανάστες και οι πολιτικοί πρόσφυγες, δεν μας εκπλήσσουν.Κατασταλτικοί μηχανισμοί, υπηρεσίες FRONTEX στην Ελλάδα, στρατός, λιμενικό, αστυνομία όλα σε διατεταγμένη υπηρεσία από την κυβέρνηση και την ΕΕ όχι για να λύσουν το μεταναστευτικό πρόβλημα αλλά για να ελέγχουν όπως και όσο τους βολεύει την είσοδο και έξοδο των κυνηγημένων.

ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. αγωνιούν για το πώς και πόσο θα χρησιμοποιούν σαν φτηνό αναλώσιμο εργατικό δυναμικό αυτούς που η ιμπεριαλιστική πολιτική τους οδηγεί στο δρόμο της μετανάστευσης και της προσφυγιάς. Υιοθετούν και στηρίζουν μεθόδους που έχουν δοκιμαστεί και σε άλλες χώρες χωρίς αποτέλεσμα.

Το ΠΑΜΕ αντιπαλεύει και καταγγέλλει την κυβέρνηση και τα κόμματα που υψώνουν φράχτες στα δικαιώματα των λαών, που υψώνουν φράχτες στο δικαίωμα στην εργασία, στην επιβίωση, στην ασφάλεια των μεταναστών.


Οι σοσιαλδημοκράτες του σήμερα

Το ΠΑΜΕ παραπληροφορεί τον Ελληνικό λαό πως τάχα η λαθρομετανάστευση δεν είναι η πολιτική του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και το κυριότερο όπλο του για τήν άλωση της εθνικής και εργατικής συνοχής των κρατών εθνών ώστε να τα υποτάξει και υποδουλώσει στα σχέδια της νέας τάξης πραγμάτων.

Να κάμψει με τους λαθρομετανάστες τις αντιστάσεις των ντόπιων εργατών με τα δοκιμασμένα πρότυπα της Αμερικής, που παρότι έχει την μεγαλύτερη εργατική τάξη στον δυτικό κόσμο, η εργατιά δεν έχει δικό της εργατικό κόμμα και ούτε δικά της συνδικάτα.

Τα μόνα κόμματα που κυριαρχούν στην πολιτική σκηνή είναι τα δύο αστικά των «Δημοκρατικών» και των Ρεπουμπλικάνων. Εργατικό κόμμα που να βγάζει έστω και ένα βουλευτή δεν υπάρχει. Τα δε συνδικάτα είναι μικτά, εργάτες και αφεντικά μαζί και ελέγχονται από τους εργοδότες και το κράτος. Δεν υπάρχει Γενική Συνομοσπονδία Εργατών και επομένως δεν έχει κυρυχθεί στην Αμερική, ποτέ γενική απεργία όλων των κλάδων των εργαζομένων, παρά την κρίση που την μαστίζει και τα 52 εκατ. Ανέργων και αστέγων που ζούν σε υπονόμους και χαρτοκιβώτια.

Αυτό οφείλεται αναμφίβολα (ο Ένγκελς και ο Τρότσκυ το είχαν επισημάνει), ότι η Αμερική είναι η κατ´εξοχή χώρα μεταναστών και λαθρομεταναστών, από όλες τις φυλές του κόσμου όπου η κάθε εθνότητα καταλαβαίνει μόνο τον εαυτό της και είναι σε ανταγωνισμό με την κάθε άλλη εθνότητα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καμία εθνική και εργατική συνοχή.

Μόνο κάτω από πολύ εξαιρετικές συνθήκες όπως ένα ανεξέλεγκτο οικονομικό κράχ, μια οικονομική κατάρρευση, ή μια ταπεινωτική στρατιωτική ήττα, με μεγάλες απώλειες του Αμερικάνικού στρατού, θα μπορέσει να ενώσει και να βγάλει στους δρόμους όλες τις εθνικότητες σε εξέγερση και επανάσταση.

Μέχρι τότε το κεφάλαιο και το κράτος της Αμερικής θα βασιλεύει. Αυτό το γνωρίζουν όλες οι άρχουσες τάξεις όλων των χωρών και προωθούν το αμερικάνικο μοντέλο, ειδικά μετά τήν κατάρρρευση της Σοβιετικής Ενωσης.

Τον ρόλο της μετανάστευσης και ειδικά της λαθρομετανάστευσης, δεν το αγνοούν όλοι οι αριστεροί που ασχολούνται με την πολιτική κοινοβουλευτική και συνδικαλιστική. Αλλωστε ο Μάρξ και ο Ένγκελς αρκετά είχαν γράψει για τον ρόλο της εισαγωγής ξένων φτηνών εργατών από τους Αγγλους εργοδότες από την Ιρλανδία και Γερμανία. Γνωρίζουν πως ήταν κάθετα αντίθετοι και προειδοποιούσαν για τα κακά της μετανάστευσης και της αντιδραστικής ουτοπίας που τάχα θα ένωνε τους ντόπιους Εγγλέζους εργάτες με τους ξένους.

Το αντίθετο προειδοποιούσαν πως θα συνέβαινε. Γι’ αυτό μέσα από τις γραμμές της 1ης Διεθνούς προπαγάνδιζαν για να πείσουν τα συνδικάτα τόσο τα Εγγλέζικα, όσο και τα Γερμανικά, να αποτρέψουν την μεταναστευτική πολιτική των κεφαλαιοκρατών, διότι θα ήταν προς όφελος της εργοδοσίας και μεγάλη ζημιά για τους κοινούς στόχους των εργατών και της αρχής που εκφράζει το σύνθημα «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε». Που σήμαινε ενωθείτε στους κοινούς αγώνες, οργανωθείτε στις χώρες σας να ανατρέψετε την δικιά σας μπουρζουαζία κάτω από το πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, και όχι να παίζετε με τήν εισαγωγή μεταναστών το βρώμικο παιχνίδι των εργοδοτών των διαφόρων καπιταλιστικών χωρών.

Φυσικά οι σημερινοί "αριστεροί" τα γνωρίζουν όλα αυτά, και αν δεν τα γνωρίζουν όφειλαν να μάθουν από την εμπειρία και την ιστορία του εργατικού κινήματος, αν και χωρίς αυτήν η ζωντανή πραγματικότητα κραυγάζει για τους σκοπούς της λαθρομετανάστευσης.


Όμως οι «αριστεροί» μας, έχουν πάρει τον δρόμο της σοσιαλδημοκρατίας, γράφουν στα παλιά τους παπούτσια το τι έλεγαν ο Μάρξ, Ένγκελς, Τρότσκυ και σαν πράκτορες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού μέσα στο εργατικό κίνημα, ξεσκίζονται να τον υπηρετήσουν.


Σαν αντεπαναστατική κάστα που είναι σήμερα, αν για διάφορους λόγους τούς ευνοήσουν οι καταστάσεις (στον Αγιο Παντελεήμονα το επιχείρησαν να καταστείλουν τους κατοίκους, αλλά απέτυχαν), θα παίζουν τον ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας που κατέστειλε τους Σπαρτακιστές και δολοφόνησε τους ηγέτες τους, τον Κάρλ Λήμπνεχτ και την Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Τέτοια συνειδητά καθάρματα είναι οι «αντιρατσιστές» σήμερα και αυτή την φορά, δεν πρόκειται να γλυτώσουν τα λαϊκά δικαστήρια.

[G.]

Τούτον τον Γενάρη συμπληρώνονται 92 χρόνια από την επανάσταση του 1919 και την αντεπανάσταση στην Γερμανία, και από την δολοφονία με τον πιο φρικτό τρόπο των ηγετών της αριστεράς πτέρυγας του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Ρόζας Λούξεμπουργκ και Κάρλ Λίμπκνεχτ απ’ την σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση Νόσκε και Σάιντμαν.

Το άρθρο που ακολουθεί γράφτηκε απ’ τον μπολσεβίκο Βίκτωρ Σερζ και έχει δημοσιευτεί πριν αρκετά χρόνια στο Πολιτικό Καφενείο απ’ όπου και το αναδημοσιεύουμε, όχι μόνο λόγω της επετείου αλλά και για να δείξουμε τι είναι ικανή να κάνει η δεξιά πτέρυγα των «σοσιαλδημοκρατών», νυν «κομμουνιστών», όταν διαφθαρεί και περάσει στο στρατόπεδο της νεοταξίτικης αντεπανάστασης.

Η 15η Ιανουαρίου αποτελεί από το 1919 ημέρα πένθους για όλους τους επαναστάτες σ´ ολόκληρο τον κόσμο. Στις 15 Ιανουαρίου 1919, η νεαρή Γερμανική επανάσταση αποκεφαλίστηκε και η μοίρα της Ευρωπαϊκής Επανάστασης σφραγίστηκε με το διπλό φόνο του Κάρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας Λούξεμπουργκ. Τίποτα από κείνη τη μέρα δεν πρέπει να ξεχαστεί. Ο ταξικός πόλεμος συνεχίζεται. Πρέπει να θυμόμαστε τι έκανε ο εχθρός, τι είναι ακόμα ικανός να κάνει. Εδώ είναι οι αποδείξεις: Ενα αρχείο της καθημερινής εφημερίδας του SPD Vorwats, επίσης ανακοινώσεις... Θα πρέπει να τις ξαναδιαβάζουμε σύντροφοι, τη στιγμή της κατοχής της Ρουρ, ενώ η πείνα κυριαρχεί στα σπίτια 30 εκατομμυρίων Γερμανών εργατών.

Στις 13 και 14 Ιανουαρίου του 1919, οι Σπαρτακιστές, οι Γερμανοί Κομμουνιστές της τιμημένης ομάδας Σπάρτακος, που, όχι πολύ πριν, ήταν η μόνη που αψήφησε τον Κάιζερ, και τον Λούντερντολφ - πολεμούσαν στους δρόμους τους Βερολίνου κατά των στρατευμάτων της σοσιαλιστικής Κυβέρνησης. Η κυβέρνηση είχε προκαλέσει την εξέγερση απομακρύνοντας τον αρχηγό της κόκκινης αστυνομίας του Βερολίνου, τον σύντροφό μας Αϊχορν.

Η εργατική τάξη ήταν αποφασισμένη να διατηρήσει την εξουσία στην πρωτεύουσα. Πέρασαν από την άμυνα στην επίθεση και η πάλη για την εξουσία ξεκίνησε. Στις 14 Ιανουαρίου, η κυβέρνηση του SPD, φανερά αναστατωμένη, έκανε έκκληση στο λαό: "Πρέπει να υπερασπιστούμε τα σύνορά μας, εναντίον του νέου στρατιωτικού δεσποτισμού στη Ρωσία", αυτό γράφτηκε το 1919, σε μια εποχή που αρκετά ιστορικά θαύματα φαίνονταν αναγκαία για να σώσουν την Κομμουνιστική Ρωσία, περικυκλωμένη και πεινασμένη, υπό επίθεση από τον Κόλτσακ, Ντενίκιν και Γουντένιτς.

"Ο Μπολσεβικισμός, είναι συνώνυμος με το θάνατος της Ειρήνης, της ελευθερίας, του σοσιαλισμού...", έγραφαν οι ίδιοι άνθρωποι που, δυο μέρες αργότερα, θα άνοιγαν τρύπες στα κεφάλια του Καρλ και της Ρόζας! "Η σημερινή κυβέρνηση αποτελείται από σοσιαλδημοκράτες {...} εκπροσώπους της εργατικής τάξης {...}. Η σημερινή κυβέρνηση υπερασπίζεται τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό...". Η έκκληση έχει τις υπογραφές: Εμπερτ, Σάϊντεμαν, Λάντσμπεργκ, Νόσκε, Βάϊσελ.

Στις 15 Ιανουαρίου, η νίκη της σοσιαλιστικής τάξης επιβεβαιώθηκε. Ο Λίμπκνεχτ, τον οποίο αναγνώρισαν και κατέδωσαν, συνελήφθη σ´ ένα προάστιο του Βερολίνου, στην Mannheimerstrasse 43, στο Βίλμερσντορφ. Η Vorwats πανηγύρισε. Την ίδια ημέρα η εφημερίδα είχε επιστρέψει στα παλιά γραφεία της από όπου η αστυνομία του Νόσκε είχε εκδιώξει τους Σπαρτακιστές ληστές. Υστερα υπήρξε μία ημέρα σιγής. Αυτό είναι τάξη.

Στις 17 Ιανουαρίου την αυγή, οι εργάτες του Βερολίνου έμαθαν από τις εφημερίδες τους την τρομερή τραγωδία που δεν τους έλεγαν για 48 ώρες. Για 48 ώρες ο Καρλ και η Ρόζα ήταν νεκροί "θύματα του εμφύλιου πολέμου που οι ίδιοι ξεκίνησαν" έγραψε το ανώνυμο μέλος της συντακτικής επιτροπής του Vorwats που ορίστηκε για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα μετά το φόνο. Η επίσημη ανακοίνωση από το αρχηγείο της αστυνομίας - την ονόμασαν Polizeiprasidium - περιέγραψε το έγκλημα με όρους τέτοιας διοικητικής τρέλας που ντρέπεσαι για τους δολοφόνους. Απλά διαβάστε:

"Αφού συνελήφθη κατά τη διάρκεια της νύχτας στο Βίλμπερσντορφ, ο Κάρλ Λίμπκνεχτ μεταφέρθηκε στο ξενοδοχείο Εντεν όπου ήταν τα αρχηγεία της Εφιππης Φρουράς. Από εκεί, επρόκειτο να μεταφερθεί στη φυλακή Moabit. Στις 9 π.μ. πλήθος μπλόκαρε τις εξόδους προς το ξενοδοχείο. Ο Λίμπκνεχτ φυγαδεύτηκε από μια πίσω πόρτα και μεταφέρθηκε σ´ ένα αυτοκίνητο. Τον προειδοποίησαν πως αν προσπαθούσε να διαφύγει, οι φρουροί θα χρησιμοποιούσαν τα όπλα τους" (Το κείμενο δίνει έμφαση σ´ αυτή την αδέξια ομολογία του εκ προμελέτης φόνου). "Το πλήθος περικύκλωσε το αμάξι. Κάποιοι άγνωστοι χτύπησαν με βία τον Λίμπκνεχτ στο κεφάλι. Αιμοραγούσε ακατάσχετα. Ο οδηγός επιτάχυνε. Για να αποφύγει τον όχλο αποφάσισε να παρακάμψει μέσα από το ζωολογικό κήπο. Κοντά στη Νέα Λίμνη το αυτοκίνητο σταμάτησε. Η μηχανή είχε χαλάσει εξαιτίας της υπερβολικής ταχύτητας. Και έπρεπε να επισκευαστεί. Ρώτησαν τον Λίμπκνεχτ αν ένιωθε αρκετά καλά να περπατήσει ως την Charlottenburget Chaussee όπου ήλπιζαν πως θα βρουν ταξί. Ο κρατούμενος απάντησε καταφατικά. Δεν ήταν όμως ούτε 30 μέτρα μακριά από το αυτοκίνητο όταν ο Λίμπκνεχτ προσπάθησε να ξεφύγει από τη συνοδεία του και άρχισε να τρέχει. Κάποιος που προσπάθησε να τον σταματήσει, έφαγε μαχαιριά στο δεξί χέρι" (πάλι το πρωτότυπο κείμενο δίνει έμφαση σ´ αυτό εδώ). "Καθώς ο Λίμπκνεχτ δεν σταμάτησε να τρέχει, παρά τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις τον πυροβόλησαν αρκετές φορές. Επεσε νεκρός επί τόπου".

Ο ζωολογικός κήπος του Βερολίνου είναι ένα τεράστιο πάρκο που βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και εγκαταλείπεται το βράδυ. Ο Λίμπκνεχτ μεταφέρθηκε εκεί για "να αποφύγει τον όχλο". Ο Λίμπκνεχτ δεν σκέφτηκε να πέσει στους θαμνώνες που υπάρχουν από τις δύο πλευρές όλων των μονοπατιών. Έτρεξε ευθεία γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θα τον πυροβολήσουν. Τον είχαν προειδοποιήσει ότι θα τον σκότωναν αλλά δεν του είχαν περάσει χειροπέδες. Στα αρχηγεία της φρουράς τον είχαν αφήσει με μαχαίρι. Ευσυνείδητοι, οι στρατιώτες του Νόσκε επανέλαβαν τις προειδοποιήσεις τους πριν τον πυροβολήσουν και τον σκοτώσουν επί τόπου, έναν άντρα που τρέχει σ´ ένα κατασκότεινο δάσος στις 11 το βράδυ!

Για να σκαρώσουν αυτήν την αδέξια αφήγηση οι αρχές δεν χρειάστηκαν πάνω από 48 ώρες. Επρεπε να βρουν κάποια εξήγηση, γιατί, αφού συνελήφθη χωρίς να προβάλλει το παραμικρό ίχνος αντίστασης στις 9.30 μ.μ., ο Λίμπκνεχτ σκοτώθηκε σ´ ένα έρημο μέρος δύο ώρες μετά!

Την ίδια στιγμή επίσης πέθαινε και η Ρόζα Λούξεμπουργκ. "Το απειλητικό πλήθος που περικύκλωνε το ξενοδοχείο Εντιν είχε προσπαθήσει αρκετές φορές να πιάσει την κυρία Ρόζα Λούξεμπουργκ. Οι φρουροί της κατάφεραν να την μεταφέρουν σχεδόν ως το αμάξι που είχαν ετοιμάσει γι´ αυτήν. Εκείνη τη στιγμή υπήρξε συμπλοκή. Η κυρία Ρόζα Λούξεμπουργκ διαχωρίστηκε από τη συνοδεία της και όταν την άρπαξαν ξανά από το πλήθος είχε χάσει τις αισθήσεις της. Την έβαλαν στην μπροστινή θέση του αμαξιού. Καθώς το αυτοκίνητο κινούνταν, ένας άγνωστος άντρας πήδηξε και πυροβόλησε εξ επαφής την αναίσθητη κυρία Ρόζα Λούξεμπουργκ. Το αυτοκίνητο κινήθηκε κατά μήκος του Kurfurstendamm προς το κέντρο του Βερολίνου. Οταν έφθασε στο κανάλι, άγνωστοι φώναξαν "Στοπ!". Ο οδηγός πιστεύοντας ότι ήταν περίπολος υπάκουσε. Το πλήθος περικύκλωσε το αυτοκίνητο φωνάζοντας: "Είναι η Ρόζα!". Το πτώμα της κυρίας Ρόζας Λούξεμπουργκ το άρπαξαν και το έσυραν στο σκοτάδι". Τα υπολείμματα της δολοφονημένης γυναίκας τα έριξαν στο κανάλι.

Σε όλη τη σύγχρονη ιστορία, η οποία είναι γεμάτη ποικίλες φρικαλαιότητες, υπάρχουν λίγες στιγμές τόσο φρικιαστικές όπως αυτή, αυτού του πλήθους των αστών, που είναι αποφασισμένοι να λιντσάρουν μία κρατούμενη, μία γυναίκα με γκριζαρισμένα μαλλιά που έχει λιποθυμίσει και που ήταν ένα από τα πιο δυνατά μυαλά του παγκόσμιου σοσιαλισμού. Θα πρέπει να επιστρέψουμε στην Παρισινή Κομμούνα για να βρούμε κάτι το συγκρίσιμο. Οι γυναίκες των Βερσαλιών χρησιμοποιούσαν τις μύτες των ομπρελών τους - αναμφίβολα με μεγάλη αηδία - για να ακουμπήσουν εκείνα τα πρώματα των φρικτών Κομμουνάρων. Οι Βερολινέζοι του 1919 έσυραν τη Ρόζα Λούξεμπουργκ που ακόμη ζούσε κατά μήκος του πεζοδρομίου του καναλιού.

Την επόμενη μέρα η Vorwarts έγραφε: "Η σοσιαλδημοκρατία παρόλες τις παρεκτροπές της δεξιάς και της αριστεράς, υπερασπίζεται την τάξη, την ανθρώπινη ζωή, την κυριαρχία της τάξης πάνω στη βία. Γι´ αυτό πολεμά! Κανένας δεν πιστεύει ότι μπορεί να αφοπλιστεί! Στο ίδιο τεύχος μπορούμε να δούμε τους ακόλουθους τίτλους και υπότιτλους: "Το τέλος του Μπολσεβικισμού", "Η Πετρούπολη μπροστά στο θάνατο" - "Αντεπανάσταση στη Ρωσία", "Φημολογείται ότι ο Γκόρκι το έσκασε για το Λονδίνο".

Εχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε. Ο κύριος δολοφόνος του Λίμπκνεχτ πέθανε τυχαία. Οι δολοφόνοι της Ρόζας Λούξεμπουργκ είναι γνωστοί αλλά δεν έχουν διωχθεί. Ενας από αυτούς, ο Runge ομολόγησε. Μπήκε 6 μήνες φυλακή επειδή ήταν αδιάκριτος. Ο δεσμοφύλακας Tanschick από τη φυλακή Moabit, που σκότωσε το Λέο Τίκο και έπειτα τον Dorrenbach, πήρε προαγωγή.Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει. Τώρα έχουμε γευτεί τους καρπούς της νίκης που η Γερμανική Σοσιαλδημοκρατία κέρδισε μ´ αυτό το κόστος. Εξαιτίας της, η προλεταριακή επανάσταση που μπορούσε να πετύχει στην Κεντρική Γερμανία, δεν νίκησε. Οι όμοιοι του Stinners, Thussen, οι εκατομμυριούχοι και πολλές βιομηχανίες ευημερούσαν. Ο κύριος Κούνο της γραμμής Αμβούργου - Αμερική είναι στην εξουσία.

Η Γερμανία των εργατών που το SPD απείλησε με πείνα και αποκλεισμό στα 1919 αν τόλμαγε να κάνει επανάσταση, δεν έκανε την επανάσταση και παρόλα αυτά πεινά. Η Γερμανία των εργατών που οι Σάϊντεμαν και σία απείλησε με συμμαχική επέμβαση ίσως αυτή τη στιγμή βλέπει τους Σενεγαλέζους να εισβάλουν στη Ρουρ. Ο φασισμός προβάλει. ΟΙ Erzberger και Rathenau, επιφανείς αστοί με κάπως ριζοσπαστικές απόψεις δολοφονήθηκαν. Τον Λούντεντρολφ τον έχουν αφήσει στην ηρεμία και ο συνταγματάρχης Χίτλερ με ηρεμία οργανώνει τα αντεπαναστατικά του στρατεύματα στη Βαυαρία. "Τάξη, σεβασμός για την ανθρώπινη ζωή, κυριαρχία του νόμου, σοσιαλισμός" ήταν τα κύρια θέματα των σοσιαλδημοκρατών όταν ο Καρλ και η Ρόζα πέθαιναν. Η πραγματικότητα έχει άλλα ονόματα: πείνα, αποικιοποίηση της Γερμανίας από το ξένο κεφάλαιο, θρίαμβος της κερδοσκοπίας μεγάλης κλίμακας, κυριαρχία των κερδοσκόπων, επίθεση των εργοδοτών, εξοπλισμός των αντιδραστικών δυνάμεων.

Ως κομμουνιστές δεν εξετάζουμε την ιστορία μοιρολατρικά. Στην ταξική πάλη δεν υπάρχουν αναπόφευκτες ήττες ή νίκες. Υλικές, πνευματικές και ηθικές δυνάμεις συγκρούονται και οι ισχυρότεροι νικούν τις πιο αδύναμες. Τον Ιανουάριο του 1919, αν και σε θανάσιμο κίνδυνο η Ρωσική Επανάσταση στην πάλη της με την αντίδραση έφτασε το απόγειο της δυναμικής της να επεκτείνεται και να δημιουργεί. Η Ουγγαρία, οδηγούνταν προς τη σοβιετική κυριαρχία. Το επαναστατικό κίνημα ήταν σε άνοδο στην Ιταλία. Στα νικηφόρα κράτη είχε πραγματοποιηθεί αποστράτευση: ένοπλοι εργάτες επέστρεφαν από τα χαρακώματα και με βία περιόριζαν την πανίσχυρη οργή τους, παντού η φοβισμένη, δειλή μπουρζουαζία που είχε μείνει πίσω υποχώρησε μπροστά τους. Η προλεταριακή Γερμανία επιθυμούσε να πραγματοποιήσει το πρόγραμμα της κοινής ιδιοκτησίας, να ακολουθήσει το μεγάλο Ρώσικο παράδειγμα. Είχε ακόμα τέσσερα αξιομνημόνευτα μυαλά: το Φράνς Μέρινγκ, ένα διανοούμενο και ένα τολμηρό στοχαστή που αποτελούσε την καρδιά της ομάδας Σπάρτακος, το Λέο Τίκο (Γκοχίγκες), τον καλύτερο υπό τους οργανωτές, τους πιό ικανούς συνωμότες, τον Καρλ και τη Ρόζα. Η προλεταριακή Γερμανία μπορούσε να είχε νικήσει.

Η αστική και η σοσιαλιστική αντεπανάσταση χτύπησε τους τρεις από αυτούς τους διανοούμενους. Τότε ο γέρος Φράνς Μέρινγκ πέθανε στο ξαφνικό μαύρο απελπιστικό λυκόφως της ήττας. Η σοσιαλδημοκρατία κατάλαβε πολύ καλά ότι η τάξη που είχε αποκεφαλιστεί οδεύει προς την ήττα. Οι δολοφόνοι της ολοκλήρωσαν το έργο της εξαχρείωσης που είχε αρχίσει με την προδοσία του SPD. Αν αντί γι´ αυτό είχε πραγματοποιήσει το πιο θεμελιώδες σοσιαλιστικό καθήκον της, τι μέλλον θα άνοιγε για την εργατική τάξη της Ευρώπης, σίγουρα μετά από σκληρή πάλη. Το ζοφερό παρόν όμως λειτουργεί για να επιβραδύνει και να παρατείνει! Αν σκεφτούμε αυτό την ημέρα του Καρλ Λίμπκνεχτ και της Ρόζας Λούξεμπουργκ. Πρέπει να θυμόμαστε τι είναι ικανός ο εχθρός να κάνει. Στο έγκλημα της 15ης Ιανουαρίου του 1919, υπάρχει ένα μεγάλο ιστορικό μάθημα.

http://www.politikokafeneio.com/oplostasio/dolofonia-rozas410.htm

04/10/2002

[πίσω πρακτόρια της Ν.Τ]

ΚΚΕ: Μετατρέπουν τη χώρα σε κόλαση για τους μετανάστες.

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=6025353

Από πράκτορες του Σταλινισμού έχουν μεταλλαχτεί σε κανονικούς πράκτορες του ιμπεριαλισμού οι ηγέτες του ΚΚΕ ξεπερνώντας και αυτούς της σοσιαλδημοκρατίας.

[Επισκέπτης]

«Υπό μελέτη» πλωτά κέντρα υποδοχής μεταναστών, επιβεβαιώνει ο Χρ.Παπουτσής



http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231073372

εδώ στη γειτονιά μου χάλασε η μίζα απο το φορτηγάκι ενός ΚΚΕ
και επειδής μυρίζει βροχή μίζας θα περιμένει να βρέξει

[κι άλλος φασίστας!]

Τέρμα τώρα οι λαθρομετανάστες! Ο Πα-πουτσομένος θα επιτρέπει να μπαίνουν μόνο όσοι έχουν «δικαίωμα διεθνούς προστασίας ή δικαίωμα ασύλου». Δηλαδή όλοι! Την προεργασία με τα ραμμένα στόματα την κάναμε στα Προπύλαια. Πρώτα με τους Ιρανούς δωσίλογους, μετά με τους Αφγανούς δωσίλογους. Έτσι κι αλλιώς είμαστε η χώρα όπου θάλλει ο δωσιλογισμός. Θα μας χαλάσουν μερικά εκατομμύρια αλλοδαποί δωσίλογοι; Αν το έφαγε το παραμύθι των Προπυλαίων ο βλάκας λαός δεν έχει σημασία, αρκεί να έχει ένα «επιχείρημα» η μαϊμού Αριστερά για να βαφτίζει «φασίστες» όσους έχουν τα κότσια να αντιδρούν.

[vngelis]

Εχει φτασει τοσο πολυ το ζητημα της λαθρομεταναστευσης που φαινεται καθαρα οτι μονο στην Ελλαδα ερχονται και σκοπιμως. Ο,τι δεν μπορεσε ο Χιτλερ τωρα το υλοποιει η ΕΕ, υπο την αιγιδα του ΦΡΟΝΤΕΞ

Ο Χιτλερ μονο τριπλη κατοχη ειχε εγκαταστησει, η ΕΕ ειναι πολυεθνικη και ο ερχομος εκ. λαθρομεταναστων που εχουν γεμισει νοσοκομεια, σχολεια και παιδκους σταθμους, ασε τις δουλιες (αυτες εχουν χαθει προ πολλου) σκοπο τελικα εχουν τον διαμελισμο και τον αφανισμο της χωρας, σαν χωρας.

Εκει προφανως σκοπευουν και τα μετρα οικονομικου αφανισμου, στον διαμελισμο/διαλυση της χωρας για να γινει αποτελεσματικα μια περιφερεια της ΕΕ και οι Ελληνες να καταληξουν οι νεοι Σερβοι των Βαλκανιων....