patari.org

[EGERSIS]

Οι πρώτες ένοπλες ομάδες ασφαλείας από πολίτες είναι γεγονός!

Το έλλειμμα εσωτερικής ασφάλειας που βιώνει η χώρα ανάγκασε για πρώτη φορά τους πολίτες μιας επαρχιακής περιοχής να αυτο-οργανωθούν σε ένοπλες ομάδες περιφρούρησης των ζωών και των περιουσιών τους. Οι πρώτες ένοπλες ομάδες αυτοπροστασίας πολιτών έκαναν την εμφάνισή τους στην περιοχή του Μοσχοχωρίου Λαμίας και ήρθαν ως αποτέλεσμα επιθέσεων αλλοδαπών σε κατοίκους της περιοχής και λεηλασίας των αγροτικών τους μηχανημάτων επί καθημερινής βάσεως!

Οι πολίτες έχουν ζητήσει αύξηση της αστυνομικής παρουσίας, αλλά το αίτημα τους είχε περιορισμένη ανταπόκριση καθώς δεν υπάρχουν ούτε αρκετοί ατυνομικοί, ενώ και τα οχήματα που έχουν είναι περορισμένα καθώς λίγα λειτουργούν λόγω έλλεψης κονδυλίων συντήρησης.

Έτσι η αυτοοργάνωση σε μονάδες αυτοάμυνας ήταν μονόδρομος: Περίπου τριάντα ένοπλοι κάτοικοι έχουν οργανώσει ομάδες περιφρούρησης και εκτελούν περιπολίες με τις κυνηγετικές τους καραμπίνες στα χωράφια για να εντοπίσουν τους δράστες που προκαλούν μεγάλες φθορές στα μηχανήματα, ξηλώνοντας τα καλώδια για να βγάλουν μπαταρίες ή αντλώντας πετρέλαιο από τα ντεπόζιτα ή ξηλώνοντας χάλκινα καλώδια.

Οι ζημιές χρειάζονται τουλάχιστον δυο ή τρεις ημέρες για να αποκατασταθούν, πέρα από το κόστος αντικατάστασης, αλλά το μεγαλύερο πρόβημα είναι ότι διακόπτεται η καλλιέργεια και το πότισμα των χωραφών με αποτέλεσμα οι αγρότες να βρίσκονται στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Έτσι, αποφάσισαν να πάρουν το νόμο στα χέρια τους, με απρόβλεπτη κατάληξη στην περίπτωση που εμπλακούν σε μάχη με τους αλλοδαπούς κακοποιούς. Οι ομάδες αυτοπροστασίας έχουν στελεχωθεί κυρίως από νέους της περιοχής που έχουν υπηρετήσει στις ειδικές δυναμεις ή από μεγαλύτερους που γνωρίζουν καλά την χρήση πυροβόλων όπλων.

Οι ομάδες είναι συνήθως τριών ατόμων και οι περιπολίες τους έχουν μειώσει τις εκλοπές κατά 80% ήδη από τις πρώτες ημέρες!

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
_________________
«Από μαρξιστική άποψη, όμως, τέτοιοι γενικοί και αφηρημένοι ορισμοί, όπως ο “μη πατριωτισμός”, δεν έχουν καμιά απολύτως αξία. Η πατρίδα, το έθνος, είναι ιστορικές κατηγορίες. Αν σε καιρό πολέμου πρόκειται για την υπεράσπιση της δημοκρατίας ή για αγώνα ενάντια στο ζυγό που καταπιέζει ένα έθνος, εγώ δεν είμαι καθόλου ενάντια σ’ ένα τέτοιο πόλεμο και δεν φοβάμαι τις λέξεις “υπεράσπιση της πατρίδας” όταν αναφέρονται σ’ ένα τέτοιου είδους πόλεμο ή εξέγερση.»