patari.org

[kostas oikodomos]

Σκάι: Ό,τι το ποιό αντιδραστικό.

Πρίν λίγο άκουγα την τρελή καραφλή «μεγαλοκοπέλα» την μπαμπίνα του Σκάι. Ο άνθρωπος αυτός λατρεύει την αγορά και μισεί τον δημόσιο τομέα και είναι μιμητής των αποτυχημένων απόψεων του ψευτοοικονομολόγου του μακαρίτη Φρίμαν. Και καλά μέχρι εδώ, για όλη αυτή η ανόητη φλυαρία, την σκληρότητα, και βαρβαρότητα που οδηγούν αυτά τα μέτρα που διαλαλεί με έπαρση με τήν μπεμπέ προσποιητή φωνούλα ο διευθυντής (τρομάρα του δεν βλέπει τον Χατζηγάαακη)του Σκάι, το πάει και παραπέρα.

Στην πλήρη ανόητη στενή αστική στενοκεφαλιά του το παίζει και οικονομολόγος αλλά μέσα στα στενά αστικά παντελόνια του. Η αγορά είναι ότι το ποιο θαυμάσιο λέει και στέκετε υψηλότερα από το κάθε τι. Θα μας εκδικηθεί βέβαια η αγορά τον Ιανουάριο- Φλεβάρη αλλά μετά θα εκλογικευτεί και θα μπούμε σε κανονικούς ρυθμούς ανάπτυξης ανέφερε αυτολεξεί. Το γιατί τώρα η αγορά θα μας εκδικηθεί και μετά καπάκι θα πας αγαπήσει η μπαμπίνα το κρατάει μυστικό.

Όλα αυτά θα ήταν πολύ διασκεδαστικά αν δεν ήταν και η επίσημη πολιτική που βασίζονταν στην νεοφασιστική πολιτική και επιβολής των νεοφασιστικών μέτρων της τρόικας του οργάνου του 4 ράιχ των αμερικανών που είναι η απάντηση των τυφλών δυνάμεων της αγοράς και την ζούγκλα του καπιταλιστικού συστήματος που εξάντλησε και τα τελευταία όρια και δυνατότητες ύπαρξης τους και οδηγεί την ανθρωπότητα με την κρίση του που έχει ξεσπάσει σε πλήρη βαρβαρότητα αν δεν αντικατασταθεί από τον σοσιαλισμό.

Μπαμπίνα, ο Χατζηγάαααακης σε γυρεύει μωρή παλαβή.

[προλετάριος]

Η επιστημονική πολιτική οικονομία έχει πεθάνει.

Είναι τελείως αδύνατον να αναζητηθούν οι αιτίες της «κανονικότητας» της καπιταλιστικής κοινωνίας στην υποκειμενική συνείδηση-στις προθέσεις ή τα σχέδια-των μελών της. Ακόμη και σήμερα η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων δεν ξέρει τίποτα για τους νόμους που διέπουν την καπιταλιστική οικονομία.

Η επιστήμη δεν μπορεί να φτάσει στον στόχο τους μέσα από τα στούντιο των διεφθαρμένων ΜΜΕ και τα κλειστά ερμηνευτικά αστικά σπουδαστήρια των «σοφών» αλλά μέσα στην κοινωνία με σάρκα και οστά, που τα διαφορετικά συμφέροντα με όλα τα πάθη της κομματιάζουν την κοινωνία και εξασκούν την επίδραση –τους πάνω στην πολιτική οικονομία της επιστήμης του πλούτου και της φτώχειας.

Η πάλη των εργατών ενάντια στους καπιταλιστές ανάγκασε τους θεωρητικούς των μπουρζουάδων να γυρίσουν την πλάτη στην επιστημονική ανάλυση του συστήματος της εκμετάλλευσης και να ασχολούνται με μια γυμνή περιγραφή των οικονομικών γεγονότων και το χειρότερο από όλα να παραποιούν τα πράγματα με σκοπό να δικαιώσουν την βαρβαρότητα του νεοφασισμού του σήμερα.

Η επιστημονική πολιτική οικονομία από τους απολογητές του καπιταλισμού και των «αριστερών»πρακτόρων μέσα στο εργατικό κίνημα έχει πεθάνει.

[πάπαλα οι μεσαίοι]

Ταφόπετρα της μεσαίας τάξης η απελευθέρωση των επαγγελμάτων

Σε πλήρη απελευθέρωση 110 επαγγελμάτων που βάζει ταφόπετρα σε κάθε όνειρο της μεσαίας τάξης προχωράει η δωσίλογη κυβέρνηση για να ικανοποιήσει τα συμφέροντα της παρασιτικής τοκογλυφίας που απαιτεί η φασιστική Τρόικα.

http://www.skai.gr/news/politics/article/158825/eftase-i-ora-gia-ta-kleista-epaggelmata/

[λερίτσα...]

Δεν είναι βέβαια η πουτανίτσα του ΣΚΑÚ
http://www.skai.gr/news/opinions/article/158707/adimetopoi-me-tous-eautous-mas-/?cid=12

[παταρίσιος]

τα αίτια της κρίσης

http://www.patari.org/articles/thanasimiAgonia.php

["ευρωβίζιτα"]

Η διαδοχή των συστημάτων όπως την περιγράφει ο Τρότσκι.

Η ιστορία της ανάπτυξης της ανθρώπινης κοινωνίας είναι η ιστορία της διαδοχής ποικίλων οικονομικών συστημάτων που το καθένα τους λειτουργεί με τους δικούς τους νόμους. Η μετάβαση από το ένα σύστημα στο άλλο καθορίζονταν πάντα από την ανάπτυξη και την οργάνωση της εργασίας.

Μέχρι ένα βαθμό οι κοινωνικές αλλαγές έχουν ποσοτικό χαραχτήρα και δεν μεταβάλουν τα θεμέλια της κοινωνίας δηλαδή την κυρίαρχη μορφή της ιδιοκτησίας. Αλλά φτάνει ένα σημείο όπου οι ώριμες παραγωγικές δυνάμεις δεν μπορούν να πιά να παραμείνουν για πολύ μέσα στις παλιές μορφές ιδιοκτησίας.

Τότε ακολουθεί αναγκαστικά ακολουθεί μια ριζική αλλαγή της κοινωνικής τάξης που συνοδεύεται από κλονισμούς. Η πρωτόγονη κοινότητα ή ξεπεράστηκε ή συμπληρώθηκε από την δουλεία. Τήν δουλεία την διαδέχτηκε η δουλοπαροικία με τα φεουδαρχικά εποικοδομήματα –της. Η εμπορική ανάπτυξη των πόλεων έφερε την Ευρώπη στην καπιταλιστική τάξη πραγμάτων που από τότε πέρασε μέσα από διάφορα στάδια, που έχει τους δικούς τους ιδιαίτερους νόμους.

Η αυτάρκης οικονομία της πρωτόγονης αγροτικής οικογένειας δεν είχε ανάγκη από μια «πολιτική οικονομία» γιατί κυριαρχούνταν, από την μια από τις δυνάμεις της φύσης και από την άλλη, από τις δυνάμεις της παράδοσης. Η κλειστή φυσική οικονομία των Ελλήνων και των Ρωμαίων βασισμένη στην εργασία του σκλάβου, διευθύνονταν από την θέληση του δουλοκτήτη του οποίου τα «σχέδια» καθορίζονταν, με την σειρά τους άμεσα από τους νόμους της φύσης και την συνήθεια.

Το ίδιο μπορεί να πεί κανείς ότι συνέβαινε και με το μεσαιωνικό φέουδο με τους αγρότες και δουλοπάροικους. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι οικονομικές σχέσεις ήταν καθαρές και διαυγείς στην πρωτόγονη ωμότητά τους. Αλλά στήν καπιταλιστική κοινωνία όλα διαφέρουν σε όλα τα σημεία. Κατέστρεψε τις παλιές κλειστές σχέσεις και τους πατροπαράδοτους τρόπους εργασίας.

Οι καπιταλιστικές οικονομικές σχέσεις ένωσαν τις πόλεις και τα χωριά, τις επαρχίες και τα έθνη. Ο καταμερισμός της εργασίας έχει αγκαλιάσει όλο τον πλανήτη. Έχοντας καταστρέψει την προηγούμενη παράδοση και συνήθεια οι νέοι θεσμοί δε διαμορφώθηκαν στην βάση ενός καθορισμένου σχεδίου αλλά ξέχωρα από την ανθρώπινη θέληση και πρόβλεψη.

Η αλληλεξάρτηση των ανθρώπων, των ομάδων, των τάξεων, των Εθνών, που απορρέει από τον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας δεν διευθύνεται από κανέναν. Οι άνθρωποι και οι λαοί χωρίς να γνωρίζονται , εργάζονται ο ένας για τον άλλο, χωρίς να ενδιαφέρονται ο ένας για της ανάγκες του άλλου με την ελπίδα ότι οι σχέσεις τους θα ρυθμιστούν αυτόματα και από μόνες τους.

Είναι τελείως αδύνατο να αναζητηθούν οι αιτίες της «κανονικότητας» του καπιταλιστικής κοινωνίας στην υποκειμενική συνείδηση –στις προθέσεις ή τα σχέδια των μελών της. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αγνοεί τους νόμους που διέπουν την καπιταλιστική οικονομία και οι σοφογελοίοι τσαρλατάνοι του συστήματος όπως η μπαμπίνα και η έτερη γκεσταποαδερφάρα του Σκάϊ φροντίζουν να αποπροσανατολίζουν.