patari.org

[Kostas oikodomos]

Κάλπικος ο πατριωτισμός του Μίκη όπως και ο κομμουνισμός του

Ο Μίκης ήταν βουλευτής στην ΕΔΑ. Ο Ηλίου αρχηγός της ΕΔΑ είχε γράψει ένα βιβλίο με τίτλο «ΕΟΚ Ο ΛΑΚΚΟΣ ΤΩΝ ΛΕΟΝΤΩΝ» και ήταν το κύριο σύνθημα των Λαμπράκηδων. ο Μητσοτάκης όπως και ο Καραμανλής ήταν υπέρ του να ρίξουν την χώρα στον λάκκο των λεόντων και τελικά το πέτυχαν. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Ο Μίκης παρά ταύτα αγκαλιάστηκε με τον Καραμανλή και με το σύνθημα «Καραμανλής ή τανκς», τον βοήθησε να πάρει με άνεση την εξουσία. Μετέπειτα προχώρησε περισσότερο στό πολιτικό κατεστημένο. Έγινε κώλος και βρακί με τον Δρακουμέλ Μητσοτάκη, με παρελθόν κατοχικού δωσίλογου και του γνωστού ανθελληνικού λόγου του, «την Μακεδονία ο λαός σε 20 χρόνια θα την ξεχάσει».

Δεν περιορίστηκε μέχρις εκεί. Αφησε τον Δρακουμέλ και τακίμιασε με τον γλοιώδη γές-μέν, Σημίτη, μετά με τον προδότη, καταδότη Πάγκαλο και τελευταία με το δωσίλογο ερπετό Τζέφρυ. Τί είδους πατριωτισμός είναι αυτός παρά από πλακάκια με τους προδότες δωσίλογους και καταδότες;

Όλη η πολιτική ζωή του Μίκη, ήταν ο «ανεξάρτητος» ρόλος του λακέ όλου του βρώμικου πολιτικού κόσμου. Και ξαφνικά παρουσιάστηκε σαν ανεξάρτητος από τα κόμματα, μέγας πατριώτης, και μάλιστα δήλωσε πως έκοψε τον «ομφάλιο λώρο» με το παρελθόν του, χαρακτηρίζοντας τα μέχρι πρότινος συνεταιτεράκια του, σαν προδότες της χώρας.

Τι συνέβη με τον Μίκη; Απλά διαπιστώνοντας πως τα συνεταιράκια του τα εγκαταλείπουν πάνω από 4,5 ψηφοφόροι στις τελευταίες εκλογές, και του κινδύνου να δημιουργηθεί από τα κάτω κάτι το ανεξάρτητο και επικίνδυνο για το κοινωνικό-πολιτικό σύστημα, το έπαιξε πατριώτης, για να μπεί μπροστά, ώστε να παγιδεύσει και να μαντρώσει, όλους αυτούς που ήθελαν να παλέψουν και να δημιουργήσουν, ένα πατριωτικό και κοινωνικό κίνημα, σε νέο δικό του και της κλικας του, μαντρί

Με πατριωτικό λόγο που τον χρησιμοποίησε όπως το τυράκι στην φάκα, ο Μίκης συγκίνησε αρκετούς απελπισμένους του λαού, από τους 300 ανθέλληνες προδότες της χώρας και του λαού, έσπευσαν να ακούσουν τον Θεοδωράκη στη πρώτη ομιλία του στο ίδρυμα Κακογιάννη, στον Ταύρο, και το κτίριο γέμισε ασφυκτικά από κόσμο.

Τα ερπετά καριέρας που δεν χωρούσαν στα υπάρχοντα κόμματα, έσπευσαν να ταχθούν από τους πρώτους στην κίνηση που ανήγγειλε ο Μίκης, για να πάρουν την πρωτοκαθεδρία του κινήματος, γνώριζαν πολύ καλά και έχοντας βαθειά συνείδηση (σαν μικροί Θεοδωράκηδες), πως ο πατριωτισμός του Μίκη, δεν ήταν παρά κούφια λόγια, για να καβαλικέψουν το κίνημα που έπεσε στην παγίδα του πατριωτικού του λόγου, για δικό τους όφελος (επικοινωνιακά για γνωριμίες και μπίζνες αναμεταξύ τους και αν δυνατόν να κάνουν καριέρα, με την βοήθεια του Μίκη), καπηλευόμενοι, όπως οι κουκουέδες τον κομμουνισμό, αυτοί τον πατριωτισμό του κόσμου, μυρίζοντας «νέο ψητό».

Ε! με αυτούς δεν είναι δυνατόν το κίνημα των Σπιθιστών, να έχει κανένα μέλλον και θα διαλυθεί στα «εξ ων συνετέθη». Εκτός αν αυτοί που πήγαν να αγωνιστούν, που είναι και συντριπτική πλειοψηφία, προχωρήσουν μπροστά χωρίς τον Θεοδωράκη και την φάρα των καριεριστών.